อิทธิพลของคุณภาพชีวิตในการทำงานและการทำงานเป็นทีมที่มีต่อความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานในส่วนงานวิศวกรรมของบริษัทวิศวกรรมและซ่อมบำรุง แห่งหนึ่งในภาคตะวันออก

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: ‎ธุรกิจวิศวกรรมและซ่อมบำรุงเป็นหนึ่งในธุรกิจที่มีบทบาทสำคัญต่อการพัฒนาอุตสาหกรรมในภาคตะวันออกของประเทศไทย อย่างไรก็ตาม อัตราการลาออกของพนักงานที่สูงถึงร้อยละ 17.4 ‎สะท้อนถึงปัญหาด้านความผูกพันต่อองค์กรที่ต้องได้รับการแก้ไข การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) ‎ระดับคุณภาพชีวิตในการทำงาน การทำงานเป็นทีม ‎และความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานในส่วนงานวิศวกรรมของบริษัทวิศวกรรมและซ่อมบำรุงแห่งหนึ่งในภาคตะวันออก (2) อิทธิพลของคุณภาพชีวิตในการทำงานที่มีต่อความผูกพันต่อองค์กร และ (3) ‎อิทธิพลของการทำงานเป็นทีมที่มีต่อความผูกพันต่อองค์กร

ระเบียบวิธีการวิจัย: การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างเป็นพนักงานในส่วนงานวิศวกรรมจำนวน ‎‎283 คน จากประชากรทั้งหมด 728 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรของ Taro Yamane ‎และใช้การสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถามมาตรประมาณค่า 5 ระดับ ‎ซึ่งผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ 3 คน (IOC = 0.67-1.00) ‎และมีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.92 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ‎ค่าเฉลี่ยเลขคณิต
ค่าร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ ‎การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน

ผลการวิจัย: ผลการวิจัยพบว่า ระดับความคิดเห็นของพนักงานต่อคุณภาพชีวิตในการทำงาน การทำงานเป็นทีม ‎และความผูกพันต่อองค์กรโดยรวมอยู่ในระดับมาก คุณภาพชีวิตในการทำงาน 7 ด้าน ได้แก่ ‎ด้านการทำงานที่เป็นประโยชน์ต่อสังคม (β=0.301) ด้านการทำงานและการดำเนินชีวิตโดยรวม (β=0.223) ‎ด้านค่าตอบแทนที่เป็นธรรมและเพียงพอ (β=0.194) ด้านสิ่งแวดล้อมที่ถูกลักษณะและปลอดภัย (β=0.193) ‎ด้านโอกาสที่ได้รับการพัฒนาและใช้ความสามารถของบุคคล (β=0.158) ‎ด้านการมีส่วนร่วมในการทำงานและความสัมพันธ์กับบุคคลอื่น (β=0.156) ‎และด้านสิทธิส่วนบุคคลในการทำงาน (β=0.138) ‎ล้วนมีอิทธิพลเชิงบวกต่อความผูกพันต่อองค์กรอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ‎โดยสามารถร่วมพยากรณ์ความผูกพันต่อองค์กรได้ร้อยละ 65.1 ส่วนการทำงานเป็นทีม 4 ด้าน ได้แก่ ‎ด้านการกระจายความเป็นผู้นำ (β=0.361) ด้านการตัดสินใจร่วมกัน (β=0.313) ‎ด้านการกำหนดภารกิจและเป้าหมายของทีมงาน (β=0.255) และด้านการสื่อสารอย่างเปิดเผย (β=0.165) ‎มีอิทธิพลเชิงบวกต่อความผูกพันต่อองค์กรอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ‎โดยสามารถร่วมพยากรณ์ได้ร้อยละ 57.2‎

สรุปผล: ‎ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่าทั้งคุณภาพชีวิตในการทำงานและการทำงานเป็นทีมเป็นปัจจัยสำคัญที่มีอิทธิพลเชิงบวกต่อความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานในธุรกิจวิศวกรรมและซ่อมบำรุง ‎การกำหนดนโยบายที่มุ่งเน้นการพัฒนาคุณภาพชีวิตในการทำงาน ‎โดยเฉพาะด้านการทำงานที่เป็นประโยชน์ต่อสังคมและสมดุลชีวิตการทำงาน ‎ควบคู่กับการส่งเสริมการทำงานเป็นทีมผ่านการกระจายความเป็นผู้นำและการตัดสินใจร่วมกันอย่างมีระบบ ‎จะสามารถเสริมสร้างความผูกพันของพนักงานต่อองค์กรให้มีความมั่นคงและยั่งยืน ‎ซึ่งจะส่งผลเชิงบวกต่อประสิทธิภาพโดยรวมขององค์กรและสนับสนุนการพัฒนาภาคอุตสาหกรรมในระยะยาว