The Development of Teaching Models Based on Sports Science Concepts to Enhance the Physical Education Learning Management Competencies of Student Teachers at Rajabhat University in the Lower Northeastern Region
Abstract
This study aimed to (1) examine the current conditions, problems, and needs in physical education learning management among pre-service teachers at Rajabhat Universities in the Lower Northeastern Region of Thailand, (2) develop an instructional model based on sport science concepts to enhance the learning management competency of pre-service teachers, (3) compare the effects of implementing the developed sport science-based instructional model, and (4) evaluate the satisfaction with and appropriateness of the model. The research employed a Research and Development (R&D) methodology.
The target population for the needs assessment phase included 25 physical education instructors and 180 pre-service teachers from Rajabhat Universities in the designated region, along with 10 experts in physical education learning management who participated in in-depth interviews. For the experimental phase, the target group consisted of 54 third-year pre-service physical education students from the Faculty of Education, Ubon Ratchathani Rajabhat University, during the second semester of the 2024 academic year. These students were divided into an experimental group (n = 27) and a control group (n = 27), selected through multistage random sampling.
The research instruments comprised: (1) a questionnaire on current problems and learning management needs, (2) a knowledge test on instructional practices based on sport science concepts, (3) a competency assessment form for learning management based on sport science, and (4) a satisfaction questionnaire and a model evaluation form. The data were analyzed using descriptive statistics (percentage, mean, and standard deviation), inferential statistics (t-test), and qualitative analysis from interview data.
The research findings revealed the following:
(1) The current conditions and learning management needs in physical education were rated at the highest level by instructors ( = 4.53, S.D. = 0.64) and at a high level by pre-service teachers ( = 4.39, S.D. = 0.77). Expert interviews indicated that sport science integration is essential for developing five core teaching competencies in pre-service teachers, with an emphasis on learner engagement and the use of contemporary technologies that support self-assessment and growth. Despite challenges related to limited resources and motivation, these can be addressed through flexible curriculum design and collaboration with external networks—marking a significant shift toward sustainable professional teacher development.
(2) The developed instructional model included five essential components: principles, objectives, content, a six-step instructional process, and assessment. Evaluation by 10 experts confirmed the model’s highest level of appropriateness ( = 4.60, S.D. = 0.48).
(3) The experimental group demonstrated significantly higher post-intervention scores in learning management competency than the control group at the .01 level of statistical significance.
(4) The pre-service teachers in the experimental group expressed the highest level of satisfaction with the instructional model ( = 4.65, S.D. = 0.45), and the experts validated the model as highly appropriate ( = 4.60, S.D. = 0.48).
Downloads
Article Details
How to Cite
Section
Research Articles
Copyright & License
Copyright (c) 2025 Journal of Local Governance and Innovation
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.
เจริญ กระบวนรัตน์. (2563). การพัฒนาความฉลาดทางพลศึกษา (Physical literacy) ผ่านกิจกรรมการเคลื่อนไหวสำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษา. วารสารวิชาการครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 15(2), 88–95.
ทิศนา แขมมณี. (2557). ศิลปะการสอน: จินตวิศวกรรมแห่งการจัดการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 14). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2558). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 9). สุวีริยาสาส์น.
พีระศักดิ์ กิ่งพุ่ม. (2553). แนวคิดและการจัดการเรียนรู้พลศึกษาสู่การพัฒนาสมรรถภาพทางกาย. สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา.
อมาวสี สว่างวงศ์, สุธนะ ติงศภัทิย์, และ ณัฐพร สุดดี. (2564). ผลของการจัดการเรียนรู้พลศึกษาตามแนวคิด Active learning ต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านทักษะการเคลื่อนไหวขั้นพื้นฐานของนักเรียนระดับประถมศึกษา. วารสารวิชาการและวิจัย มทร.พระนคร, 15(1), 105–118.
อัสรี สะอีดี, สิทธิศักดิ์ บุญหาญ, และ จิตรัตดา ธรรมเทศ. (2562). สมรรถนะครูพลศึกษาศตวรรษที่ 21. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 18(1), 94–104.
ประจักษ์ พุ่มวิเศษ. (2549). การจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบบูรณาการ (พิมพ์ครั้งที่ 1). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
Dewey, J. (1938). Experience and education. Kappa Delta Pi.
Gagné, R. M. (1985). The conditions of learning and theory of instruction (4th ed.). Holt, Rinehart and Winston.
Gardner, H. (1983). Frames of mind: The theory of multiple intelligences. Basic Books.
Joyce, B., & Weil, M. (2011). Models of teaching (9th ed.). Allyn & Bacon.
Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Prentice Hall.
Light, R. (2015). Positive pedagogy for sport coaching: Athlete-centred coaching for individual sports. Routledge. https://doi.org/10.4324/9781315740361
Piaget, J. (1952). The origins of intelligence in children. International Universities Press.
Singh, H. (2012). Instructional design for deep learning: Creating knowledge-centered classrooms. Routledge.
Siedentop, D. (2012). Introduction to physical education, fitness, and sport (7th ed.). McGraw-Hill.
