The Strategies for Enhancing Digital Leadership of School Administrators under Khon Kaen Primary Educational Service Area Office4
Keywords:
Strategy Enhancement, Digital Leadership, School AdministratorsAbstract
Background and Aims: The rapid advancement of digital technology in the 21st century has compelled educational institutions to adapt and integrate technology into their administrative management. Therefore, the digital leadership of school administrators has become an indispensable competency for driving innovation and fostering a modern learning culture. The objectives of this research were 1) to study the current situation, the desirable conditions and needs, 2) to propose The Strategies for Enhancing Digital Leadership of School Administrators under Khon Kaen Primary Educational Service Area Office 4.
Methodology: A mixed methods research design integrating quantitative and qualitative approaches was employed. The sample consisted of 320 school administrators and teachers obtained through multistage random sampling. The research instruments included a five point Likert scale questionnaire with an overall reliability coefficient of 0.923 Descriptive statistics were analyzed and the modified Priority Needs Index (PNI_modified) was calculated. In addition semi structured interviews were conducted with three experts selected through purposive sampling to assess the appropriateness feasibility and usefulness of the proposed guidelines.
Results: The research found that 1) The overall current condition was at a high level. The overall of desirable condition was at the highest level. Lastly, the necessary needs; the area with the highest need index were measurement followed by Creating a Digital-Age Learning Culture, Developing Digital Learning Networks, Digital Vision, and Digital Literacy, respectively, 2) The Strategies for Enhancing Digital Leadership of School Administrators under Khon Kaen Primary Educational Service Area Office 4 consisted of 5 strategies and 27 measures
Conclusion: The five strategies were: 1) Elevating school management competency toward excellence through digital technology, focusing on laying foundational infrastructure, ensuring cybersecurity, and developing information systems to support administrators' strategic decision-making. 2) Fostering a creative organizational learning culture aligned with digital citizenship, promoting the integration of AI and digital media to reduce workloads, ensuring equitable access opportunities, and encouraging administrators to serve as role models. 3) Strengthening collaborative networks and digital Professional Learning Communities (PLCs), driving the sharing of best practices, establishing virtual partnerships, and creating online spaces for active engagement. 4) Enhancing proactive vision and translating digital strategies into practice, establishing clear technological goals, supporting personnel's digital Individual Development Plans (ID Plan), and boosting morale through organizational platforms. and 5) Enhancing digital intelligence and media literacy for administrative management, raising awareness of the Personal Data Protection Act (PDPA), evaluating data reliability, and promoting a paperless office for cost-effectiveness.
References
กิตติพันธ์ เทพบาล. (2568). องค์ประกอบภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงยุค BANI World สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต5. วิทยานิพนธ์ : มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ.
เกียรติศักดิ์ ลำพองชาติ. (2563). ทักษะการทำงานในโลกยุคดิจิทัล. กลุ่มงานติดตามและประมวลผลงานของวุฒิสภา สำนักวิชาการ: สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา.
จักรกฤษณ์ สิริริน. (2561). ภาวะผู้นำตัวใหม่: ภาวะผู้นำ ICT. สืบค้นเมื่อ 12 สิงหาคม 2568, https://www.facebook.com/EdInnoNews/posts/1642173849204991/
จันทนา แสนสุข. (2559). ภาวะผู้นำ Leadership (ครั้งที่ 3). บริษัท ทริปเพิ้ลกรุ๊ป จำกัด.
จิณณวัตร ปะโคทัง. (2561). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัลสำหรับผู้บริหารสถานศึกษามืออาชีพ. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.
จิรายุ เถาว์โท. (2565). การวิเคราะห์องค์ประกอบภาวะผู้นำเชิงเทคโนโลยีในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากำแพงเพชร. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยปทุมธานี. 14(2) : 107-123.
ชุติรัตน์ กาญจนธนชัย. (2562). ตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำดิจิตอลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารบัณฑิตศาส์น มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 18(2), 9.
ณัฐวุฒิ ธีรปรเมศวร์. (2566). กลยุทธ์การพัฒนาภาวะผู้นําดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย, 6(1), 205-217.
ดนุพล แสงสว่าง. (2567). องค์ประกอบภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาศูนย์การศึกษาพิเศษในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ.
ดาวรุวรรณ ถวิลการ. (2564). ภาวะผู้นำดิจิทัล. (พิมพ์ครั้งที่2). ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ปณิดา สุภารมย์. (2566). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นําดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 5. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ.
พรศักดิ์ อุรัจฉัทชัยรัตร. (2563). กลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาในยุคปกติใหม่ (New Normal). วารสารนวัตกรรมการศึกษาและวิจัย สถาบันเทคโนโลยีนวัตกรรมทางการศึกษาและการวิจัยแห่งสุวรรณภูมิ.
ไวยวิทย์ มูลทรัพย์. (2565). เทคโนโลยีเพื่อการสื่อสารและสร้างเครือข่ายสำหรับผู้บริหาร. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตอุบลราชธานี.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 4. (2567). แผนพัฒนาคุณภาพการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2566-2570. ขอนแก่น: สพป.ขอนแก่น เขต 4.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). นโยบายและจุดเน้นการจัดการศึกษา. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2561). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย
สุกัญญา แช่มช้อย. (2563). นวัตกรรมบริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาเพื่อสร้างนวัตกร. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร. 22(2). 193-213.
สุพัตรา สุวรรณชัยรบ. (2564). โปรแกรมเสริมสร้างทักษะภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดอาชีวศึกษาจังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 19(84), 31-40
สุวิมล ว่องวาณิช. (2562). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไสว วีระพันธ์. (2566). “ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับการบริหารการเปลี่ยนแปลงในองค์กรยุควิถีใหม่,” วารสารการบริหารการศึกษา มมร. วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 3(1), 99-109.
อาภาภรณ์ ภูศรี. (2565). กลยุทธ์การพัฒนาภาวะผู้นําเชิงดิจิทัลสำหรับผู้บริหารสถานศึกษาขนาดเล็กสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 2. วารสารพุทธปรัชญาวิวัฒน, 6(2), 200-211.
เอกรัตน์ เชื้อวังคำ. (2564). องค์ประกอบของภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 4. การประชุมวิชาการเสนอ ผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษาแห่งชาติ ครั้งที่ 22. 25 มีนาคม 2564. มหาวิทยาลัยขอนแก่น. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น
American Institute for Research. (2009). Evaluation of the school technology leader initiative: external evaluation report. Washington DC: American Institutes of Research.
Chandrasekar, A. & Mallis, E. (2021). Digital Leadership Readiness: Lessons from Singapore. Greensboro, NC: Center for Creative Leadership.
International Society for Technology in Education (ISTE). (2009). National educational technology standards for administrators. Retrieved 22 September 2024from: https://cdn.iste.org/www-root/Libraries/lmages/Standards/Download/- ISTE%20Stan%20for%20Administrators%2C%202009%20(Permitted%20Educati onal%20Use).pdf
Mjaku, G. (2020). Strategic Management and Strategic Leadership. International Journal of Scientific and Research Publications, 10(8), 914-918.
Stewart, M. (2015). The Language of Praise and Criticism in a Student Evaluation Survey. Studies in Educational Evaluation, 45, 1-9.
Tran, L. (2017). Digital transformational: The 5 Must Have Skills for Digital Leader. Retrieved 28 September 2024 from http://www.inloox.com/company/Blog/
Yamane Taro. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. Tokyo: Harper International Edition.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 Journal for Developing the Social and Community
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Articles that are published are copyrighted by the authors of the articles
