การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้แบบ AIRIE ตามแนวคิดการจัดการเรียนรู้ เชิงรุกเพื่อส่งเสริมทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรม รายวิชา วิทยาศาสตร์โลกและอวกาศ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนสุรนารีวิทยา 2
คำสำคัญ:
รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบ AIRIE , การจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning), ทักษะการเรียนรูในศตวรรษที่ 21, วิทยาศาสตร์โลกและอวกาศบทคัดย่อ
ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: การวิจัยครั้งนี้เป็นการพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบ AIRIE เพื่อ ส่งเสริมทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ด้านทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรม รายวิชาวิทยาศาสตร์โลกและอวกาศ มีวัตถุประสงค์ของการวิจัย ดังนี้ 1. เพื่อหาประสิทธิภาพของรูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบ AIRIE เพื่อส่งเสริมทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ด้านทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรม รายวิชาวิทยาศาสตร์โลกและอวกาศตามเกณฑ์ 80/80 2. เพื่อศึกษาผลการใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบ AIRIE เพื่อส่งเสริมทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ด้านทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมรายวิชาวิทยาศาสตร์โลกและอวกาศ 2.1 ศึกษาเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของผู้เรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบ AIRIE ด้านทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรม ก่อนเรียนและหลังเรียน หน่วยการเรียนรู้ ที่ 3 เรื่องลมฟ้าอากาศและภูมิอากาศ รายวิชาวิทยาศาสตร์โลกและอวกาศ 2.2 ศึกษาผลการประเมินด้านทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมของผู้เรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบ AIRIE ด้านทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมรายวิชาวิทยาศาสตร์โลกและอวกาศ 2.3 ศึกษาความพึงพอใจของผู้เรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบ AIRIE เพื่อส่งเสริมทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ด้านทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมรายวิชาวิทยาศาสตร์โลกและอวกาศ
ระเบียบวิธีการวิจัย: ขั้นตอนในการวิจัยมี 3 ระยะ ระยะที่ 1 การสร้างรูปแบบการจัดการเรียนรู้ระยะที่ 2 การตรวจสอบคุณภาพและการพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ และระยะที่ 3 การใช้และประเมิน ประสิทธิภาพรูปแบบการจัดการเรียนรู้ กลุ่มตัวอย่าง นักเรียนที่เรียนรายวิชาวิทยาศาสตร์โลกและ อวกาศของโรงเรียนสุรนารีวิทยา 2 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 1 ห้องเรียน จำนวน นักเรียน 36 คน ซึ่งได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้การวิจัย ครั้งประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้หน่วยการเรียนรู้ที่ 3 เรื่อง ลมฟ้าอากาศและภูมิอากาศ จำนวน 20 แผนการจัดการเรียนรู้ ใช้เวลา 20 คาบ พร้อมคู่มือการใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้
2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนและหลังเรียน หน่วยการเรียนรู้ที่ 3 เรื่อง ลมฟ้า อากาศและภูมิอากาศ จำนวน 30 ข้อ 3) แบบประเมินทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรม จำนวน 24 ข้อ และ 4) แบบสอบถามความพึงพอใจต่อรูปแบบการจัดการเรียนรู้จำนวน 15 ข้อ ทำการวิเคราะห์ ข้อมูล โดยหาประสิทธิภาพของรูปแบบการจัดการเรียนรู้ เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและ หลังการเรียน เรื่อง ลมฟ้าอากาศและภูมิอากาศ โดยการทดสอบค่าที (t-test) หาค่าเฉลี่ยร้อยละ ต่อการประเมินทักษะด้านการเรียนรู้และนวัตกรรม และหาระดับความพึงพอใจของผู้เรียนที่เรียน ใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบ AIRIE เพื่อส่งเสริมทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ด้านทักษะ การเรียนรู้และนวัตกรรมรายวิชาวิทยาศาสตร์โลกและอวกาศ โดยหาค่าเฉลี่ย () และส่วนเบี่ยงเบน มาตรฐาน (S.D.) แล้วนำไปเปรียบเทียบกับเกณฑ์ที่ตั้งไว้
ผลการวิจัย: พบว่า 1. รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบ AIRIE เพื่อส่งเสริมทักษะการเรียนรู้ ในศตวรรษที่ 21 ด้านทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรม รายวิชาวิทยาศาสตร์โลกและอวกาศ มีประสิทธิภาพ 85.65/80.17 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่ตั้งไว้
- ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของผู้เรียนที่เรียนใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบ AIRIE เพื่อส่งเสริมทักษะ การเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ด้านทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรม รายวิชาวิทยาศาสตร์โลกและอวกาศ สูงกว่าก่อนการเรียนอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05
- หลังการใช้แผนการจัดการเรียนรู้ที่มีขั้นตอนตามรูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบ AIRIE เพื่อส่งเสริม ทักษะการเรียนรู้ ในศตวรรษที่ 21 ด้านทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรม รายวิชาวิทยาศาสตร์โลกและอวกาศ ผู้เรียนมีผลการประเมินทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมสูงขึ้น อยู่ในระดับดีขึ้นไปร้อยละ 100
สูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้
- ผู้เรียนที่เรียนใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบ AIRIE เพื่อส่งเสริมทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ด้านทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรม รายวิชาวิทยาศาสตร์โลกและอวกาศ มีความพึงพอใจในภาพ รวมอยู่ในระดับ มากที่สุด และรายการที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด 3 ลำดับแรก คือ ส่งเสริมให้ผู้เรียนได้แสดง ความคิดและออกแบบนวัตกรรม (= 4.87) เทคนิคการสอนหลากหลายเหมาะสมกับกิจกรรมการเรียนรู้ (= 4.85) ส่งเสริมให้ผู้เรียนได้ร่วมกันทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ (= 4.85) และส่งเสริมให้ผู้เรียนพัฒนา การสื่อสารเรื่องราวต่อผู้อื่น (= 4.84)
สรุปผล: ผลการวิจัยสรุปได้ว่า ผลการหาประสิทธิภาพการใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบ AIRIE
มีประสิทธิภาพ 85.65/80.17 เมื่อนำรูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบ AIRIE ไปใช้เพื่อส่งเสริมทักษะ
การเรียนรู้ ในศตวรรษที่ 21 ด้านทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรม ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของผู้เรียน
ที่เรียนใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบ AIRIE รายวิชาวิทยาศาสตร์โลกและอวกาศ สูงกว่าก่อน
การเรียนอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05 ผู้เรียนมีผลการประเมินทักษะ การเรียนรู้ และนวัตกรรม สูงขึ้น อยู่ในระดับดีขึ้นไปร้อยละ 100 และผู้เรียนมีความพึงพอใจในภาพรวมต่อการใชรูปแบบการจัด การเรียนรู้แบบ AIRIE อยู่ในระดับมากที่สุด
เอกสารอ้างอิง
ขวัญชัย ขัวนา, ธารทิพย์ ขัวนา, และเลเกีย เขียวดี. (2561). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนเพื่อส่งเสริมทักษะการเรียนรูในศตวรรษที่ 21. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 37(2), 87.
ณัฐวุฒิ จันละมุด. (2554). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์และเจตคติทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบโมเดลซิปปาและการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือโดยใช้เทคนิค TGT. วิทยานิพนธปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต,
มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ทิศนา แขมมณี. (2543). การจัดการเรียนการสอนโดยยึดผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง:โมเดลซิปปา ในประมวลบทความนวัตกรรมเพื่อการเรียนรู้สําหรับครูยุคปฏิรูปการศึกษา. คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2550). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 2). สํานักพิมพ์จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย.
ธีรังกูร วรบํารุงกุล, พรสวัสดิ์ ศิรศาตนันท์, เริงวิชญ์ นิลโคตร และสมปอง มูลมณี. (2561). รูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาทักษะของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 ด้านทักษะการเรียนรู้ และนวัตกรรมของโรงเรียนในภาคตะวันออก. มหาวิทยาลัยราชภัฏรําไพพรรณี.
ปณิชา ชัยกุลภัทรโชติ. (2563). การพัฒนาแบบวัดทักษะในศตวรรษที่ 21 ด้านการเรียนรู้และนวัตกรรมของนักเรียนชันประถมศึกษา. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสรางการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. มูลนิธิสดศรีสฤษดิ์วงศ์.
วีรยุทธ พลายเล็ก และมาเรียม นิลพันธุ์. (2563). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิด Active Learning เพื่อเสริมสร้างทักษะและกระบวนการและจิตคณิตศาสตร์สําหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษา. (564)
วรพจน์ วงศ์กิจรุ่งเรือง และอธิป จิตตฤกษ์. (2556). ทักษะแห่งอนาคตหม่การศึกษาเพื่อศตวรรษที่ 21. (พิมพ์ครั้งที่ 2). โอเพ่นเวิลตัส พับลิชชิ่ง เฮาส์.
สํานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2542 และที่แก้ไข. เพิ่มเติม (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2553. สํานักนายกรัฐมนตรี.
สํานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรแกนกลาง การศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณการเกษตรแหงประเทศไทยจํากัด.
Kevin Kruse. (2009). Instruction to Instruction Design and ADDIE Model. http://www.e-earningguru.com/artcles/art_1.htm
Robin Fogarty& Brian M. Pete. (2011). How to teach thinking skills within the common core: 7 student proficiencies of the new national standards. Kamehameha schools.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 Journal for Developing the Social and Community
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์เป็นของผู้ประพันธ์บทความ
