การศึกษาผลสำเร็จของการนำหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงเพื่อการบริหารจัดการตามภารกิจ ของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 24
คำสำคัญ:
หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง, การบริหารจัดการตามภารกิจของโรงเรียนบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลสำเร็จและแนวทางของการนำหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงเพื่อการบริหารจัดการตามภารกิจของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 24 การวิจัยแบ่งเป็น 2 ระยะ คือ ระยะที่ 1 ศึกษาผลสำเร็จของการนำหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงเพื่อการบริหารจัดการตามภารกิจของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 24 กลุ่มผู้ให้ข้อมูลหลัก จำนวน 330 คน ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา 110 คน และครู 220 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .79 มีลักษณะเป็นแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล คือ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ระยะที่ 2 ศึกษาแนวทางการนำหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงเพื่อการบริหารจัดการตามภารกิจของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 24 ผู้ให้ข้อมูลหลัก จำนวน 3 คน เครื่องมือการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัย พบว่า
- ผลสำเร็จของการนำหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงเพื่อการบริหารจัดการตามภารกิจของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 24 โดยรวมอยู่ในระดับมาก เรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อยได้ดังนี้ 1) การบริหารงานทั่วไป 2) การบริหารงานงบประมาณ 3) การบริหารงานบุคลากร และ 4) การบริหารงานวิชาการ ตามลำดับ
- แนวทางการพัฒนาการนำหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงเพื่อการบริหารจัดการตามภารกิจของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 24 ประกอบด้วย 1) โรงเรียนควรมีการกำหนดนโยบายน้อมนำหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงมาขับเคลื่อนในสถานศึกษาในทุกด้าน 2) ผู้บริหารสถานศึกษาและคณะครูควรมีการวางแผนการบริหารจัดการด้านงบประมาณของสถาน ศึกษาให้เหมาะสมและสอดคล้องกับหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง 3) ครูผู้สอนควรมีการบูรณาการการจัดการเรียนการสอนและส่งเสริมการเป็นอยู่อย่างพอเพียงให้กับผู้เรียนตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง และ 4) ผู้บริหารสถานศึกษาควรมีการส่งเสริมบุคลากรของสถานศึกษาในการพัฒนาตนเองและสร้างความรู้ความเข้าใจ ตระหนักในคุณค่าของหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง
เอกสารอ้างอิง
Jadaman, P. (2015). Demission and dynamic; human resource management in millennium to sustainable. Maha Sarakham: Khumprintings.
Kim-Sao, R. (2017). Administration of educational institutions according to the philosophy of sufficiency economy of educational institutions. Under the Surat Thani Primary Educational Service Area Office, District 3. Independent study. Surat Thani: Surat Thani Rajabhat University.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement.
Ministry of Education. (2009). Guidelines for sufficiency economy supervision to educational institutions. Bangkok: Office of the Royal Development Projects Board.
Ministry of Education. (2013). School Management Manual, Personnel Dimension Management Development Project. Bangkok: Agricultural Cooperatives Association of Thailand.
Nipphayo, Phra Rapeepong and Sricharumedhiyan, C. (2021). “Solving Integrated Social Problems using the Layperson Principle”. Interdisciplinary Academic and Research Journal, 1 (5), 59-76.
Petchroj, L. and Chamniprasart, A. (2002). Research methodology. Bangkok: Pimdeekarnpim.
Phibunsarawut, P. (2013). New Theory Sufficiency Economy. Bangkok: Crown Property Bureau.
Phrakhru Passornsantitham, Srikod, D and Srikod, K. (2021). “The Learning Process of Chemical Reduction and Use of Chemicals in Safety Radius of Ban Non Sawang Community, Sao Lao Sub-district, Nong Kung Si District, Kalasin Province”. Interdisciplinary Academic and Research Journal, 1 (5), 17-36.
Rathanit, S. (2013). Principles, theory and practice of educational administration. (4thed) . Bangkok: Pimdeekarnpim.
Regional education office No.2. (2019). Report of the results of the assessment of educational institutions that are assessed as learning centers according to the philosophy of sufficiency economy in the area of responsibility of Regional education office No.2. Pathum Thani: Regional education office No.2.
Sangiamjit, P. (2008). Effective organization management. Ubon Ratchathani: Ubon Ratchathani Rajabhat University.
Sa-nguan-nam, C. (2008). Theory and practice in educational institution. (2nded). Bangkok: Book Point.
Secondary Educational Service Area Office 24. (2017). Government Action Plan for the year 2017. Kalasin: Secondary Educational Service Area Office 24.
Srisaat, B. (2013). Statistical Methods for Research, Volume 1 (5nded). Bangkok: Suwiriyasan.
Teerathongdee, P. (2010). Applying the Sufficiency Economy Philosophy in the Management of Educational Institutions Under the Ratchaburi Educational Service Area Office 2. Master of Thesis: Muban Chom Bueng Rajabhat University.
Termpittayapaisit, A. (2011). ASEAN Community. Bangkok: Office of the National Economic and Social Development Board.
Thongphakdee, N. (2007). Sufficiency Economy Philosophy:Historical Background and Interpretation. NIDA Development Journal Vol. 47 No. 1 (2007).
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2021 วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์เป็นของผู้ประพันธ์บทความ
