อิทธิพลของลักษณะทางประชากรศาสตร์ของผู้ประกอบการและกลยุทธ์การตลาดดิจิทัลต่อผลการดำเนินงานของธุรกิจร้านอาหารบนแพลตฟอร์มฟู้ดเดลิเวอรีในเขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร

ผู้แต่ง

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e293058

คำสำคัญ:

ธุรกิจร้านอาหาร, แพลตฟอร์มจัดส่งอาหาร, การตลาดดิจิทัล, ปัจจัยด้านประชากรศาสตร์, ผลการดำเนินงาน

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: การขยายตัวอย่างรวดเร็วของธุรกิจร้านอาหารบนแพลตฟอร์มฟู้ดเดลิเวอรีในเขตกรุงเทพมหานคร สะท้อนให้เห็นถึงการเปลี่ยนผ่านของประเทศไทยเข้าสู่เศรษฐกิจดิจิทัลอย่างชัดเจน อย่างไรก็ตาม ยังมีงานวิจัยเชิงประจักษ์จำนวนจำกัดที่ศึกษาเชิงบูรณาการระหว่างลักษณะทางประชากรศาสตร์ของผู้ประกอบการและกลยุทธ์การตลาดดิจิทัลที่ส่งผลต่อผลการดำเนินงานของธุรกิจร้านอาหาร งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาลักษณะทางประชากรศาสตร์ของผู้ประกอบการที่มีอิทธิพลต่อผลการดำเนินงาน และ (2) วิเคราะห์กลยุทธ์การตลาดดิจิทัลที่มีผลต่อผลการดำเนินงานของธุรกิจร้านอาหารบนแพลตฟอร์มฟู้ดเดลิเวอรีในเขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร การศึกษานี้เติมเต็มช่องว่างเชิงทฤษฎีโดยผสานมุมมองทางประชากรศาสตร์และกลยุทธ์ดิจิทัลเข้าด้วยกัน เพื่ออธิบายความสำเร็จทางธุรกิจในยุคดิจิทัล

ระเบียบวิธีการวิจัย: เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างคือผู้ประกอบการธุรกิจร้านอาหารผ่านแพลตฟอร์มฟู้ดเดลิเวอรีเขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร จำนวน 400 คน โดยใช้วิธีการสุ่มแบบบังเอิญ เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรมสำเร็จรูปทางสถิติ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าส่วนเบี่ยงแบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ F- test และใช้วิธีทดสอบความแตกต่างเป็นรายคู่ตามวิธีของ LSD และการวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุ ที่ระดับสำคัญทางสถิติ 0.05

ผลการวิจัย: ผลการศึกษาพบว่า เพศ อายุ ระดับการศึกษา และรายได้เฉลี่ยต่อเดือนของผู้ประกอบการ มีอิทธิพลต่อผลการดำเนินงานของธุรกิจร้านอาหารอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05) ในด้านกลยุทธ์การตลาดดิจิทัล พบว่าการจัดการชื่อเสียงออนไลน์มีอิทธิพลเชิงบวกสูงที่สุด รองลงมาคือการสร้างเนื้อหา การใช้สื่อสังคมออนไลน์ การสื่อสารทางการตลาดสมัยใหม่ และการตลาดผู้ทรงอิทธิพล ทั้งนี้แบบจำลองสามารถพยากรณ์ผลการดำเนินงานได้ร้อยละ 92.70

สรุปผล: ลักษณะทางประชากรศาสตร์ของผู้ประกอบการและกลยุทธ์การตลาดดิจิทัลเป็นปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพและความสำเร็จของธุรกิจร้านอาหารบนแพลตฟอร์มฟู้ดเดลิเวอรี การศึกษานี้นำเสนอข้อค้นพบใหม่ที่มีนัยสำคัญต่อเชิงทฤษฎีและเชิงปฏิบัติ สำหรับผู้ประกอบการและผู้กำหนดนโยบาย ในการพัฒนาขีดความสามารถทางการแข่งขันและสร้างความยั่งยืนในเศรษฐกิจดิจิทัลของประเทศไทย

เอกสารอ้างอิง

จุฬารัตน์ ขันแก้ว. (2562). กลยุทธ์การตลาดดิจิทัลและผลการดำเนินงานทางการตลาด: หลักฐานเชิงประจักษ์จากธุรกิจบริการในประเทศไทย. จุฬาลงกรณ์ธุรกิจปริทัศน์, 41(159), 1–32. https://doi.org/10.14456/cbsr.2019.1

จุฬารัตน์ ปัญญายืน และ บุญฑวรรณ วิงวอน. (2565). ส่วนประสมทางการตลาดบริการ คุณภาพบริการทางอิเล็กทรอนิกส์ และการยอมรับเทคโนโลยีที่มีผลต่อความพึงพอใจในการสั่งอาหารดิลิเวอรีผ่านแอปพลิเคชันของผู้บริโภคในอำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง. RMUTL Journal of Business Administration and Liberal Arts, 10(2), 65–82.

ชาญชัย เมธาวิรุฬห์ และ สุดารัตน์ เกลี้ยงสะอาด. (2567). ความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของกลยุทธ์ธุรกิจดิจิทัล ความสามารถทางดิจิทัล ความได้เปรียบทางการแข่งขัน และผลการดำเนินงานของผู้ประกอบการเอสเอ็มอีภัตตาคาร/ร้านอาหาร. วารสารเกษตรศาสตร์ธุรกิจประยุกต์, 18(28), 72–94. https://doi.org/10.14456/kab.2024.4

ผการัตน์ จำปาน้อย และ พงษ์ยุทธ กล้ายุทธ. (2564). กลยุทธ์การตลาดดิจิทัลกับการใช้เครื่องมือการตลาดดิจิทัลของกิจการร้านอาหารและเครื่องดื่ม: กรณีศึกษากิจการเจ้าของคนเดียวในเขตกรุงเทพและปริมณฑล (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรังสิต.

พนาวัลย์ ชูศรีพัฒน์. (2564). กลยุทธ์ทางการตลาดแบบออนไลน์สู่ความสำเร็จของการประกอบธุรกิจการผลิตผลิตภัณฑ์อาหารของกลุ่มวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SME) ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ [วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม]. MSUIR.

พรศิริ วิวุณพันธ์. (2567). การพัฒนากลยุทธ์การตลาดดิจิทัลเพื่อสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขัน. มนุษยสังคมสาร, 22(1), 161–180. https://doi.org/10.14456/jhusoc.2024.9

วลัย ซ่อนกลิ่น และ คณะ. (2566). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีผลต่อการตัดสินใจใช้บริการสั่งอาหารเดลิเวอรี่ผ่านแอปพลิเคชันของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารวิจัยวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 7(2), 70–84.

ศูนย์วิจัยกรุงศรี. (2567). ธุรกิจร้านอาหารและเครื่องดื่มปี 2567–2569: แนวโน้มและปัจจัยขับเคลื่อนตลาด. สืบค้นจาก https://www.krungsri.com/th/research

ศูนย์วิจัยกรุงศรี. (2567). แนวโน้มธุรกิจ/อุตสาหกรรม ปี 2567–2569: ธุรกิจร้านอาหารและเครื่องดื่ม. https://www.krungsri.com/th/research/industry/industry-outlook/services/food-beverages/io/io-food-beverage-restaurant-2024-2026

ศูนย์วิจัยกสิกรไทย. (2566). ตลาดฟู้ดเดลิเวอรีไทยปี 2566: ความท้าทายและโอกาสในการปรับตัวของธุรกิจร้านอาหาร. สืบค้นจาก https://www.kasikornresearch.com/th/analysis/k-social-media/Pages/Food-Delivery-cis3452-FB-2023-02-02.aspx

สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล. (2565). การวิเคราะห์ประชากรศาสตร์ในยุคเศรษฐกิจดิจิทัล. รายงานวิจัยทางสังคมศาสตร์, 3(5), 12–27.

Cochran, W. G. (1977). Sampling techniques (3rd ed.). John Wiley & Sons.

Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297–334. https://doi.org/10.1007/BF02310555

Gefen, D., Karahanna, E., & Straub, D. W. (2003). Trust and TAM in online shopping: An integrated model. MIS Quarterly, 27(1), 51–90.

Hair, J. F., Babin, B. J., Anderson, R. E., & Black, W. C. (2019). Multivariate data analysis (8th ed.). Pearson.

Kaplan, R. S., & Norton, D. P. (1992). The balanced scorecard: Measures that drive performance. Harvard Business Review, 70(1), 71–79.

Kaplan, R. S., & Norton, D. P. (1996). The balanced scorecard: Translating strategy into action. Harvard Business School Press.

Kim, S., & Park, S. (2021). Growth of fixed mindset from elementary to middle school: Its relationship with trajectories of academic behavior engagement and academic achievement. Psychology in the Schools, 58(11), 2175-2188.

Koprasert, K., Thammasiri, D., Detthamrong, U., & Khermkhan, J. (2024). Developing guidelines for offline and online marketing channels for Chinese dishes catering in Nakhon Pathom, Thailand. GMSARN International Journal, 18(4), 543–549.

Kusuma, A. C., Mukhlis, A., & Fatari, F. (2024). The strategy of online marketing at McDonald’s restaurant is to increase sales in the digital era. International Journal of Economy, Education and Entrepreneurship (IJE3), 4(1), 206–213.

Pace, R. K. (2021). Sampling strategies and representativeness in behavioral and business research: An examination of convenience and accidental sampling. SSRN Electronic Journal. https://doi.org/10.2139/ssrn.3851952

Pavlou, P. A. (2003). Consumer acceptance of electronic commerce: Integrating trust and risk with the technology acceptance model. International Journal of Electronic Commerce, 7(3), 101–134. https://doi.org/10.1080/10864415.2003.11044275

Wong, C. H., Tan, G. W. H., & Lim, Y. J. (2019). The effect of technology trust on customer e-loyalty in online shopping and the mediating effect of trustworthiness. International Journal of Internet Marketing and Advertising, 13(3), 213–232. https://doi.org/10.1504/IJIMA.2019.10024352

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-07-13

รูปแบบการอ้างอิง

โรจนถาวร ส., Zhao, S., พลับพลา พ., จันทรานุกุล ร., & ภักดีประดิษฐ์ บ. (2026). อิทธิพลของลักษณะทางประชากรศาสตร์ของผู้ประกอบการและกลยุทธ์การตลาดดิจิทัลต่อผลการดำเนินงานของธุรกิจร้านอาหารบนแพลตฟอร์มฟู้ดเดลิเวอรีในเขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร. Interdisciplinary Academic and Research Journal , 6(4), e293058. https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e293058

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ

Similar Articles

You may also start an advanced similarity search for this article.