ปัจจัยด้านแรงจูงใจที่มีความสัมพันธ์กับการรับรู้และการปฏิบัติตามการปลูกข้าวของเกษตรกร จังหวัดนครสวรรค์

บทคัดย่อ

          แรงจูงใจเป็นสิ่งที่ช่วยสนับสนุนให้มีการตอบสนองความต้องการ การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) เพื่อศึกษาปัจจัยพื้นฐานของเกษตรกรผู้ปลูกข้าว จังหวัดนครสวรรค์ 2) เพื่อศึกษาแรงจูงใจของเกษตรกร 3) เพื่อศึกษาการรับรู้และการปฏิบัติตามการปลูกข้าวของเกษตรกร 4) เพื่อศึกษาปัจจัยด้านแรงจูงใจที่มีความสัมพันธ์กับการรับรู้และการปฏิบัติตาม การปลูกข้าวของเกษตรกร ประชากรคือ เกษตรกร ผู้ปลูกข้าวในจังหวัดนครสวรรค์ จำนวน 97,914 ครัวเรือน ขนาดกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 226 คน ใช้วิธีการของ Yamane Yamane (1937) คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างโดยใช้การสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ       ใช้แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้างจัดเก็บข้อมูล การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสูงสุด และค่าต่ำสุด และใช้สถิติเชิงอนุมานหาค่าความสัมพันธ์แบบเพียรสัน

            ผลการวิจัยพบว่า 1) เกษตรกร ร้อยละ 57.52 เป็นเพศชาย มีอายุเฉลี่ย 28 ปี การศึกษาระดับประถมศึกษาปีที่ 1-6 ร้อยละ 59.73 พื้นที่ถือครองเฉลี่ย 11-30 ไร่ แหล่งน้ำที่ใช้ทำการเกษตรเป็นน้ำฝนร้อยละ 50.44 ปลูกข้าวเพื่อประกอบอาชีพ ร้อยละ 66.45 จำหน่ายผลผลิตแบบเหมารวม ร้อยละ 65.13 ประสบการณ์ในการปลูกข้าวโดยเฉลี่ย 12.7 ปีเป็นสมาชิกกลุ่ม ธกส.เพียงอย่างเดียว เฉลี่ย 6.5 ปี ปริมาณผลผลิตข้าวโดยเฉลี่ย 574 กิโลกรัม/ไร่ 2) แรงจูงใจของเกษตรกรโดยรวม อยู่ในระดับมาก (=2.60) 3) การรับรู้ของเกษตรกร โดยรวมอยู่ในระดับรับรู้แล้ว (=1.47) การปฏิบัติตามการปลูกข้าว      ของเกษตรกร โดยรวมอยู่ในระดับมีการปฏิบัติในบางครั้ง (=1.15) 4) ปัจจัยด้านแรงจูงใจในทุกด้านมีความสัมพันธ์กับการรับรู้และการปฏิบัติตามการปลูกข้าวของเกษตรกร