Course of Adding Economic Value to Rolled Wafer Cultural Product of Baan Yang Community Enterprise Group, Baan Yang sub-district, Muang District, Buriram Province
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were 1) to study the development of cultural product; and 2) to study knowledge potential of the rolled wafer and to examine the process of adding value to the rolled wafer which is a cultural product of Baan Yang Community Enterprise group, Baan Yang sub-district, Muang District, Buriram Province. The data were collected from related materials, in-dept interviews and focus group. The results of suggested that there were 3 periods of the development of cultural product which were 1) the founding period of the rolled wafer as a cultural product, 2) the period of quality improvement and increasing value and 3) period of creating the marketing network of the rolled wafer as a cultural product. The key knowledge that the group obtains were 1) the knowledge of group management, 2) production potential and 3) marketing network potential. By doing this research with local people, it helped add value to the rolled wafer as a cultural product in terms of 1) the way to improve and expand market, 2) the way to develop the standard of the rolled wafer as a cultural product to Halal Food Trademark’s level and 3) the way to develop knowledge of staff to be ready for developing the products.
Article Details
เนื่อหาและข้อมูลในบทความ เป็นความรับผิดชอบของผุ้แต่ง
บทความในวารสารเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์
References
ยกระดับวิสาหกิจชุมชนไทย.วารสารพัฒนศาสตร์ วิทยาลัยพัฒนศาสตร์ ป๋วย อึ้งภากรณ์
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. 1 (1), 220-252.
กระทรวงอุตสาหกรรม. (2554). แผ่นแม่บทการพัฒนาอุตสาหกรรมไทย พ.ศ. 2555-2574. กรุงเทพฯ :
สำนักงานเศรษฐกิจอุตสาหกรรม.
กัลยาณมิตร นรรัตน์พุทธิ. (2562). วัฒนธรรมคุณค่าสู่มูลค่า. วารสารวัฒนธรรม. 57 (4) ; 3-17
เกศรินทร์ เพ็ชรรัตน์ สุนิษา วิไลพัฒน์ และ จีราพร อัคคีสุวรรณ์. (2557). การใช้กากมะพร้าวเสริมในขนม
ทองม้วน. วารสารวิชาการและการวิจัย มทร.พระนคร ฉบับพิเศษ. การประชุมวิชาวิชาการ
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล. ครั้งที่ 5 ; 14-23.
จักร ติงศภัทิย์. (2549). การจัดการยุคใหม่ กลยุทธ์การบริหารผลการดำเนินงาน.กรุงเทพฯ : เอ๊กซเปอร์เน็ท
จำกัด.
จันทนา พงศ์สิทธิกาญจนา. (2558). Veridian E-Journal, Slipakorn University ฉบับภาษาไทย สาขา
มนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ. 8 (2) ;2039-2053.
ณรงค์ชัย อัครเศรณี. (2553). กระตุกต่อมคิดเศรษฐกิจสร้างสรรค์. กรุงเทพฯ : สำนักงานบริหารและพัฒนา
องค์ความรู้ (องค์การมหาชน).
ธนาคารกรุงศรีอยุธยา. (2546). การส่งเสริมผลิตภัณฑ์ OTOP เพื่อการส่งออก. วารสารปราสาทสังข์
ฉบับเศรษฐกิจวิเคราะห์. (กรกฎาคม) ; 10-20.
ธันยมัย เจียรกุล. (2557). ปัญหาและแนวทางการปรับตัวของ OTOP เพื่อพร้อมรับการเปิด AEC .
วารสารนักบริหาร. 34 (1) ; 177-191.
นิสวันต์ พิชญ์ดำรง .2553. ทุนวัฒนธรรม : ขุมทรัพย์ของเศรษฐกิจสร้างสรรค์.วารสารเศรษฐกิจและสังคม.
42 (4) ; 8-12.
บัวตะวัน มีเดีย. (2561). หมู่บ้านอุตสาหกรรมสร้างสรรค์. วารสารของกรมส่งเสริมอุตสาหกรรม. 60 (เดือน
กรกฏาคม – สิงหาคม) ; 7-16.
วรรณ วิจักขณ์. (2559). แนวโน้มอุตสาหกรรมอาหาร. วารสารอุตสาหกรรมสาร. 58 (เดือนมีนาคม -
เมษายน 2559) ; 6-7
ศูนย์วิจัยกสิกรไทย. (2560). ไลฟ์สไตล์คนเมืองและกระแสสุขภาพมาแรงดันแปรรูปเกษตรโต. กรุงเทพฯ :
ธนาคารกสิกรไทย.
เสรี พงศ์พิศ. (2551). แนวคิดแนวปฏิบัติยุทธศาสตร์พัฒนาท้องถิ่น. กรุงเทพฯ : พลังปัญญา.
สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางขนาดย่อม. (2561 : 4). กรณีศึกษา การเพิ่มมูลค่าด้วยสินค้าเกษตร
แปรรูปในประเทศญี่ปุ่น. กิจกรรมจัดทำองค์ความรู้ที่เกี่ยวข้องกับการประกอบธุรกิจงานพัฒนาองค์
ความรู้สำหรับ SME (Knowledge Center) ปีงบประมาณ 2561. สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาด
กลางขนาดย่อม.
อรรนพ เรืองกัลปวงศ์ สราวรรณ์ เรืองกัลปวงศ์ วรนาถ ศรีพงษ์ และปวีณา สปิลเลอร์. (2556). การพัฒนา
ความเข้มแข็งเครือข่ายเกษตรธรรมชาติชุมชนวัดญาณสังวรารามวรมหาวิหาร อำเภอบางละมุง
จังหวัดชลบุรี. วารสารวิจัย มหาวิทยาลัยสวนดุสิต สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.10 (2) ;
73-90.