วารสารวิจัยและนวัตกรรมท้องถิ่น

การศึกษาผลงานจิตรกรรมฝาผนังในพระอุโบสถวัดสมุหประดิษฐาราม อำเภอเสาให้ จังหวัดสระบุรี

จุติรัช อนุกูล — Mon, 05 Jan 2026 00:00:00 +0700

บทคัดย่อ

การศึกษาผลงานจิตรกรรมฝาผนังในพระอุโบสถวัดสมุหประดิษฐาราม อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิเคราะห์ผลงานจิตรกรรมฝาผนังของวัดสมุหประดิษฐาราม ในประเด็นเรื่องราว ความเชื่อ การจัดวางภาพ ตำแหน่งของภาพและปรากฏการณ์ร่วมสมัยในงานจิตรกรรม และเพื่อเป็นข้อมูลในการอนุรักษ์และเผยแพร่เกี่ยวกับจิตรกรรมฝาผนังในวัดสมุหประดิษฐาราม

ผลการวิจัยพบว่า พระอุโบสถวัดสมุหประดิษฐาราม เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนที่ปรากฏร่องรอยหลักฐานว่าสร้างในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว จิตรกรใช้เทคนิคการวาดภาพแบบไทยประเพณี ผสมผสานกับคตินิยมแบบจีนในบางส่วนของภาพ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับวรรณคดีเรื่องหลวิชัยคาวี และสมุทรโฆษ ที่มีรูปแบบไม่เป็นไปตามขนบธรรมเนียมนิยมที่เคยสืบทอดกันมา

ประเด็นเกี่ยวกับเรื่องราว ความเชื่อ ของภาพจิตรกรรม ภาพจิตรกรรมที่พบภายในพระอุโบสถ วัดสมุหประดิษฐาราม เป็นเรื่องราวของวรรณคดี 2 เรื่อง คือ เรื่องหลวิชัย คาวีและสมุทรโฆษ ซึ่งแตกต่างจากภาพจิตรกรรมฝาผนังโดยทั่วไปที่นิยมวาดภาพพุทธประวัติ มีความเชื่อเรื่องการทำดีได้ดีทำชั่วได้ชั่วจากภาพพระมาลัยเสด็จโปรดสัตว์นรก ความเชื่อเกี่ยวกับสิ่งเหนือธรรมชาติจากประเพณีแห่กระทงเสียผีและการแห่บั้งไฟขอฝน
การจัดวางภาพและตำแหน่งของภาพ ภาพจิตรกรรมในพระอุโบสถวัดสมุหประดิษฐารามมีการจัดวางภาพดังนี้ ผนังด้านหลังพระพุทธรูปประธานเขียนภาพการละเล่น วิถีชีวิตชาวไทยวนและพระมาลัยโปรดสัตว์นรก ด้านตรงข้ามพระประธานเขียนภาพประเพณีการแห่บั้งไฟและการแห่กระทงเสียผี ภาพผนังข้างด้านขวามือพระประธานเขียนภาพวรรณคดีเรื่อง หลวิชัย คาวี ผนังซ้ายมือพระประธานเขียนรูปวรรณคดีเรื่องสมุทรโฆษ บริเวณคอสองทั้งสี่ด้านเขียนภาพลวดลายพุ่มข้าวบิณฑ์ก้านแย่ง
ปรากฏการณ์ร่วมสมัยในงานจิตรกรรมฝาผนัง ภาพจิตรกรรมในพระอุโบสถวัดสมุหประดิษฐารามได้แสดงให้เห็นถึงวิถีชีวิตร่วมสมัยของคนพื้นถิ่นกับวัฒนธรรมจีนได้อย่างชัดเจน ส่วนหลักของภาพจิตรกรรมฝาผนังในพระอุโบสถวัดสมุหประดิษฐาราม นอกจากจะเขียนภาพเรื่องราวของวรรณคดีแล้ว จิตรกรยังได้สอดแทรกเรื่องราวร่วมสมัยไว้เป็นส่วนรองหรือส่วนย่อยอีกด้วย ไม่ว่าจะเป็นประเพณี วิถีชีวิต วัฒนธรรม ความเชื่อ การแต่งกาย อาคารบ้านเรือนแบบจีน เรือสำเภา เรือกำปั่นตะวันตกเป็นต้น ส่วนการได้รับอิทธิพลตะวันตกคือการเขียนภาพแบบทัศนียภาพมีระยะใกล้ไกลซึ่งผู้เริ่มต้นในประเทศไทยคือจิตรกรขรัวอินโข่ง

ข้อเสนอแนะควรมีการศึกษาภาพจิตรกรรมฝาผนังในวัดแหล่งอื่นที่สร้างในช่วงเวลาเดียวกัน เพื่อเปรียบเทียบ รูปแบบ แนวคิด วิธีการนำเสนอ เพื่อให้เห็นถึงความสัมพันธ์หรือความแตกต่าง หรือหากต้องการศึกษาเพื่อการอนุรักษ์ ควรทำการศึกษาผลงานจิตรกรรมฝาผนังภายในจังหวัดสระบุรีที่มีคุณค่าและกำลังจะสูญหายไปที่ปรากฏอีกหลายแห่ง

การพัฒนาผลิตภัณฑ์จากเศษผ้าเพื่อเพิ่มมูลค่าและสร้างรายได้ กรณีศึกษากลุ่มเย็บผ้าห่มพรมเช็ดเท้า หมู่ 8 บ้านหนองขุ่น จังหวัดอุบลราชธานี

ปวิณญดา บุญรมย์, อโณทัย หาระสาร, บุญฑวรรณ วิงวอน — Mon, 05 Jan 2026 00:00:00 +0700

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์ปัญหาและความต้องการของวิสาหกิจชุมชนกลุ่มเย็บผ้าห่มพรมเช็ดเท้า หมู่ 8 บ้านหนองขุ่น ตำบลยางโยภาพ อำเภอม่วงสามสิบ จังหวัดอุบลราชธานี 2) พัฒนาผลิตภัณฑ์ด้วยการมีส่วนร่วมของสมาชิกชุมชน โดยต่อยอดจากทุนทางปัญญา ทุนทรัพยากรและทุนเครือข่าย และ 3) เพิ่มรายได้ให้กับกลุ่มวิสาหกิจชุมชน การวิจัยเป็นแบบเชิงคุณภาพ โดยใช้การสัมภาษณ์เชิงลึก การประชุมเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม และการสังเกตภาคสนาม กลุ่มผู้ให้ข้อมูลหลักประกอบด้วย ประธานและสมาชิกกลุ่ม กำนันท้องถิ่น คณาจารย์ และนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี รวมทั้งสิ้น 39 คน

ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มวิสาหกิจชุมชนยังมีข้อจำกัดหลายด้าน ได้แก่ การผลิตเพียงพรมเช็ดเท้าแบบดั้งเดิม ขาดความหลากหลายของผลิตภัณฑ์ การพึ่งพาพ่อค้าคนกลาง รายได้ต่ำจากการขายส่ง และแรงงานส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุ อย่างไรก็ตาม กลุ่มยังมีศักยภาพด้านภูมิปัญญาและทักษะการตัดเย็บจากเศษผ้า เมื่อนำกระบวนการมีส่วนร่วมมาใช้ สมาชิกสามารถร่วมกันออกแบบและผลิตต้นแบบผลิตภัณฑ์ใหม่ เช่น พรมเช็ดเท้าลวดลายใหม่ ที่รองแก้ว ที่รองจาน และที่รองหม้อ ซึ่งได้รับการตอบรับเชิงบวกจากลูกค้า และสามารถขายได้ในราคาที่สูงกว่าเดิม อีกทั้งยังมีแนวโน้มขยายตลาดไปสู่ของที่ระลึกและตลาดออนไลน์ได้

ความต้องการสวัสดิการสังคมของกลุ่มครัวเรือนยากจน ในเขตพื้นที่อำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์

ชินวัตร ปรินรัมย์; สถาพร วิชัยรัมย์, ธัญญรัตน์ พุฑฒิพงษ์ชัยชาญ — Mon, 05 Jan 2026 00:00:00 +0700

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความต้องการด้านสวัสดิการสังคมของครัวเรือนยากจน 2) เปรียบเทียบปัจจัยส่วนบุคคลที่มีความต้องการด้านสวัสดิการสังคมของกลุ่มครัวเรือนยากจน 3) ศึกษาแนวทางการจัดสวัสดิการสังคมให้แก่ครัวเรือนยากจน

ผลการศึกษาพบว่า 1) ครัวเรือนยากจนในอำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์ มีความต้องการด้านสวัสดิการสังคม โดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านสุขภาพ รองลงมาคือด้านรายได้ ส่วนด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด คือ

ด้านมาตรฐานความเป็นอยู่ 2) ผลการเปรียบเทียบปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความต้องการด้านสวัสดิการสังคม พบว่า จำแนกตาม เพศ อายุ อาชีพ การศึกษา รายได้ โดยภาพรวม

ไม่แตกต่างกัน ซึ่งปฏิเสธสมมติฐานที่ตั้งไว้ 3) แนวทางการจัดสวัสดิการสังคมให้แก่ครัวเรือนยากจน ด้านสุขภาพ พบว่า ด้านสุขภาพ ควรให้ครัวเรือนยากจนเข้าถึงบริการทางการแพทย์และสาธารณสุขขั้นพื้นฐานอย่างทั่วถึง ด้านรายได้ ควรสนับสนุนให้ครัวเรือนยากจนมีงานทำและมีรายได้เพียงพอ และการพัฒนาทักษะอาชีพ ด้านมาตรฐานความเป็นอยู่ สนับสนุนการเข้าถึงปัจจัยพื้นฐาน เช่น อาหาร น้ำดื่ม ที่อยู่อาศัย และเครื่องนุ่งห่ม รวมถึงการพัฒนาสภาพแวดล้อมที่อยู่อาศัย

การนำหลักธรรมาภิบาลไปปฏิบัติของเจ้าหน้าที่ตำรวจจราจร สถานีตำรวจภูธรนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์

คงศักดิ์ พิมพ์อักษร; สถาพร วิชัยรัมย์, ธัญญรัตน์ พุฑฒิพงษ์ชัยชาญ — Mon, 05 Jan 2026 00:00:00 +0700

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับการนำหลักธรรมาภิบาลไปปฏิบัติของเจ้าหน้าที่ตำรวจจราจร สถานีตำรวจภูธรนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์ 2) เพื่อเปรียบเทียบระดับการนำหลักธรรมาภิบาลไปปฏิบัติตามความคิดเห็นของประชาชนจำแนกตาม เพศ อายุ อาชีพ ระดับการศึกษา 3) เพื่อศึกษาข้อเสนอแนะของประชาชนต่อการปฏิบัติหน้าที่ ของเจ้าหน้าที่ตำรวจจราจร สถานีตำรวจภูธรนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์ เป็นวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพโดยใช้วิธีการสำรวจและการสัมภาษณ์ ประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ ประชาชนที่มีอายุ 15 ปีขึ้นไป ใช้การคำนวณหาขนาดของกลุ่มตัวอย่าง กรณีไม่ทราบจำนวนประชากรที่แน่นอน ที่ความเชื่อมั่น 95% ได้ขนาดของกลุ่มตัวอย่าง 400 คน โดยวิธีสุ่มอย่างง่าย ผลการศึกษาพบว่า 1) ความคิดเห็นของประชาชนเกี่ยวกับการนำหลักธรรมาภิบาลไปปฏิบัติของเจ้าหน้าที่ตำรวจจราจร ทั้ง 6 ด้าน โดยภาพรวม อยู่ในระดับมาก 2) ผลการเปรียบเทียบความคิดเห็นของประชาชนเกี่ยวกับการนำหลักธรรมาภิบาลไปปฏิบัติของเจ้าหน้าที่ตำรวจจราจร สถานีตำรวจภูธรนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์ โดยจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า เพศ ไม่แตกต่างกัน ส่วน อายุ อาชีพ ระดับการศึกษา แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. การศึกษาข้อเสนอแนะพบว่า หลักนิติธรรม ควรบังคับใช้กฎหมายอย่างเป็นมาตรฐาน ลดการเลือกปฏิบัติ ใช้มาตรการตรวจสอบ เช่น กล้องติดตัว และรายงานต่อสาธารณะ เพื่อสร้างความเชื่อมั่น หลักคุณธรรม ควรเพิ่มความสุภาพ อดทน เมตตา มีการอบรมคุณธรรม-จริยธรรม และยกย่องเจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติอย่างซื่อสัตย์ เพื่อเป็นแบบอย่างที่ดีหลักความโปร่งใส ควรเปิดเผยข้อมูลการออกใบสั่ง ค่าปรับ งบประมาณ และใช้ช่องทางออนไลน์เผยแพร่/รับเรื่องร้องเรียน เพื่อให้ตรวจสอบได้ หลักความรับผิดชอบ เมื่อเกิดข้อผิดพลาดควรยอมรับและรีบแก้ไขโดยเร่งด่วน พร้อมเปิดระบบประเมินผลจากประชาชน เช่น แบบสอบถาม หรือเวทีประชาคม หลักการมีส่วนร่วม ควรมีการเปิดเวทีรับฟังความคิดเห็น จัดตั้งเครือข่ายอาสาสมัครจราจร ให้ประชาชนร่วมเสนอแนวทางแก้ปัญหาจราจรและมีส่วนร่วมตัดสินใจ หลักความคุ้มค่า ควรวางแผนจัดสรรกำลังพลและอุปกรณ์ให้เหมาะสม ใช้เทคโนโลยีสนับสนุน และนำรายได้ค่าปรับกลับมาพัฒนาระบบการทำงาน การอำนวยความสะดวกในการทำงาน เพื่อให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด

ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษากับการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพัทลุง เขต 2

สุนทรี วรรณไพเราะ — Mon, 05 Jan 2026 00:00:00 +0700

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษา 2) ศึกษาการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในสถานศึกษา และ 3) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษากับการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในสถานศึกษา กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ครู จำนวน 291 คน ซึ่งได้จากการสุ่มแบบแบ่งชั้น จำแนกตามขนาดสถานศึกษา แล้วทำการสุ่มอย่างง่าย โดยวิธีการจับสลาก ค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถามเกี่ยวกับภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษา มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .986 ค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถามเกี่ยวกับการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .960 สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า 1) ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษา โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด 2) การดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน โดยภาพรวมในระดับมากที่สุด และ 3) ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษากับการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน โดยรวมมีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับสูง (r = .788) อย่างมีระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ .01

การพัฒนาและยกระดับโมเดลแก้จน ของจังหวัดบุรีรัมย์

บัญชา นวนสาย, ดร.วิษณุ ปัญญายงค์, ภาวิดา แสนวันดี, ดร.โชติ ราชวิชา — Mon, 05 Jan 2026 00:00:00 +0700

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อยกระดับและพัฒนาโมเดลแก้จนของจังหวัดบุรีรัมย์ โดยเน้นการพัฒนาอาชีพและยกระดับรายได้ของครัวเรือนคนจนผ่านกระบวนการมีส่วนร่วม การใช้ข้อมูล BP-MAP เป็นเครื่องมือในการกำหนดกลุ่มเป้าหมายอย่างแม่นยำ และการขับเคลื่อนด้วยความร่วมมือของภาคีเครือข่ายภายในและภายนอกมหาวิทยาลัย รวม 19 หน่วยงาน ผลการวิจัยพบว่า การดำเนินงานที่บูรณาการร่วมกันของทุกภาคส่วน ส่งผลให้เกิดการพัฒนาอาชีพจำนวน 19 อาชีพ ซึ่งครอบคลุมอาชีพทั้งในระดับปฐมภูมิ ทุติยภูมิ และตติยภูมิ หมุนเวียนเศรษฐกิจชุมชน มีครัวเรือนคนจนเข้าร่วมจำนวน 722 ครัวเรือน จาก 29 พื้นที่ ใน 10 อำเภอ โดยใช้กระบวนการฝึกอบรม Up-skill, Re-skill และ New-skill ควบคู่กับการถ่ายทอดเทคโนโลยีและนวัตกรรมที่เหมาะสม เช่น นวัตกรรมเกษตรแปลงรวม และเทคโนโลยีลดความร้อนแปลงผัก

ผลการดำเนินงานพบว่า ครัวเรือนคนจนที่มีอาชีพหลากหลายสามารถเพิ่มรายได้เฉลี่ยต่อเดือนได้มากถึงร้อยละ 24.51 และบางพื้นที่สามารถเพิ่มรายได้มากกว่าร้อยละ 40 โดยเฉพาะอาชีพรถพุ่มพวงที่สร้างรายได้เฉลี่ยใกล้เคียงค่าแรงขั้นต่ำของจังหวัดบุรีรัมย์ มีบทบาทในการกระจายสินค้าและเชื่อมโยงตลาดชุมชนได้อย่างมีประสิทธิภาพ อย่างไรก็ตาม ครัวเรือนคนจนยังมีข้อจำกัดในการเข้าถึงทรัพยากร เช่น เงินทุน ที่ดิน เทคโนโลยีที่มีราคาสูง และโครงสร้างพื้นฐาน การส่งเสริมและสนับสนุนอย่างต่อเนื่องจากภาคีเครือข่ายทั้งภาครัฐ ภาคเอกชน และภาคประชาสังคมจึงเป็นปัจจัยสำคัญต่อความยั่งยืน

นอกจากนี้ การพัฒนาระบบกองทุนและสวัสดิการภายในกลุ่มอาชีพยังเป็นกลไกเสริมสร้างความมั่นคงในระยะยาว โดยใช้แนวคิดเศรษฐกิจพอเพียงเป็นหลักในการบริหารจัดการ ส่งเสริมการรวมกลุ่มอย่างเข้มแข็ง และสร้างความสามารถในการพึ่งตนเองของครัวเรือนคนจนได้อย่างแท้จริง งานวิจัยนี้จึงสะท้อนให้เห็นถึงนวัตกรรมทางสังคมที่ใช้กระบวนการพัฒนาแบบองค์รวม ซึ่งมีประสิทธิภาพในการลดความยากจนและส่งเสริมความยั่งยืนในระดับครัวเรือนและชุมชน

การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุตรดิตถ์ อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์

สาวิตรี รัตนบุรี — Fri, 02 Jan 2026 00:00:00 +0700

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุตรดิตถ์ อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ 2) เพื่อศึกษาประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุตรดิตถ์ อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ 3) เพื่อเปรียบเทียบปัจจัยส่วนบุคคลกับประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุตรดิตถ์ อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ โดยงานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงปริมาณ โดยการเก็บรวบรวมข้อมูลดำเนินการโดยใช้แบบสอบถามจากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 241 คน โดยกลุ่มตัวอย่างประกอบไปด้วย ข้าราชการ ลูกจ้างประจำ และพนักงานจ้างขององค์การบริหารส่วนจังหวัดอุตรดิตถ์ โดยสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละค่าเฉลี่ยและค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบสมมติฐานใช้สถิติ t-test, One-way ANOVA และการวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุคูณ (Multiple Regression)

ผลการวิจัยพบว่า ผลการศึกษา พบว่า การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ของบุคลากรองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุตรดิตถ์ โดยรวมอยู่ในระดับมาก (𝑥̅ =3.95,S.D.= 0.83) เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด คือ ด้านการฝึกอบรม คือ องค์กรมีการจัดอบรมให้เหมาะสมกับความสามารถของบุคลากร ในองค์กรเพื่อเสริมสร้างประสิทธิภาพในการทำงานอยู่ในระดับมากที่สุด (𝑥̅ =4.07,S.D.= 0.82) ประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุตรดิตถ์ โดยรวมอยู่ในระดับมาก (𝑥̅ =4.03, S.D. = 0.75) เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุดคือ ด้านปริมาณงาน คือ บุคลากรมีการวางแผนการปฏิบัติงานอย่างเป็นระบบ เพื่อให้บรรลุปริมาณงานตามเป้าหมายที่กำหนด อยู่ในระดับมาก(𝑥̅ =4.28,S.D.= 0.70) การเปรียบเทียบปัจจัยส่วนบุคคลที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุตรดิตถ์ จำแนกตามระดับการศึกษา ประสบการณ์การการทำงาน และตำแหน่งงานในภาพรวม และรายด้านแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ 0.05 การวิเคราะห์ความถดถอยเชิงพหุ พบว่า ด้านการฝึกอบรม ด้านการศึกษา และด้านการพัฒนามีอิทธิพลเชิงบวก และมีนัยสำคัญทางสถิติต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงาน โดยด้านการฝึกอบรมมีอำนาจพยากรณ์สูงสุด สามารถอธิบายการเปลี่ยนแปลงประสิทธิภาพการปฏิบัติงาน ได้ร้อยละ 77.20

การวิจัยแบบมีส่วนร่วมเพื่อพัฒนาหลักสูตรพิทักษ์รักษาปลาสามน้ำ ของชุมชนลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา

จินตนา กสินันท์, ชไมพร ทองเพชร, เอกราช สุวรรณรัตน์, เตือนตา ร่าหมาน — Fri, 02 Jan 2026 00:00:00 +0700

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1)ศึกษาสภาพปัญหาและความต้องการหลักสูตรพิทักษ์รักษาปลาสามน้ำของชุมชนลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา 2)พัฒนาหลักสูตรพิทักษ์รักษาปลาสามน้ำของชุมชนลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลาให้มีคุณภาพ ดำเนินการด้วยกระบวนการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ หลักสูตรพิทักษ์รักษาปลาสามน้ำของชุมชนลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา แบบสัมภาษณ์อย่างไม่เป็นทางการและแบบสอบถามความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการดำเนินการพบว่า 1) ชุมชนลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลามีต้องการหลักสูตรเพื่อใช้ในการจัดการศึกษา และต้องการหลักสูตรฐานสมรรถนะที่มุ่งเน้นส่งเสริมสมรรถนะของผู้เรียนในการปรับใช้องค์ความรู้ที่หลากหลายในสถานการณ์จริง การแสวงหาแนวทางแก้ไขปัญหาโดยพลิกแพลงและยืดหยุ่นในระยะยาว ตลอดจนมีสุขภาวะที่ดี สามารถปรับเปลี่ยนเส้นทางชีวิตให้สอดคล้องกับความผันผวนของโลกและความก้าวหน้าทางวิทยาการได้ แต่ทั้งนี้เนื่องจากมีระยะเวลาที่จำกัดจึงควรบูรณาการกับแผนการเรียนรู้ลูกเสือ ชุมนุม กิจกรรมเพื่อสังคมและสาธารณประโยชน์หรือจัดหลักสูตรในลักษณะของค่าย และ 2) หลักสูตรพิทักษ์รักษาปลาสามน้ำของชุมชนลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา ประกอบด้วยแผนการจัดการเรียนรู้จำนวน 6 หน่วยสาระการเรียนรู้ ได้แก่ หน่วยที่ 1 เนื้อหาทางภูมิศาสตร์และวิถีชีวิต หน่วยที่ 2 ทรัพยากรธรรมชาติลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา หน่วยที่ 3 พิทักษ์ลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา หน่วยที่ 4 รักษาลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา หน่วยที่ 5 การใช้ประโยชน์ทรัพยากรลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลาและสร้างรายได้อย่างยั่งยืน และหน่วยที่ 6 การจัดการเศรษฐกิจชุมชน หลังจากมีการทดลองทำกิจกรรมของหลักสูตร พบว่า ผู้เรียนมีผลสัมฤทธิ์ที่ดีเป็นไปตามเป้าหมายที่วางไว้

แนวทางการนำนโยบายด้านการจัดการขยะมูลฝอยไปสู่การปฏิบัติ ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ในพื้นที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี

นิภาพรรณ ศรีฟ้า; กิติชัย รัตนะ — Fri, 02 Jan 2026 00:00:00 +0700

ขยะมูลฝอยเป็นปัญหาสำคัญระดับประเทศ ดังนั้นรัฐบาลจึงได้กำหนดให้มีแผนแม่บท นโยบาย และกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการบริหารจัดการขยะมูลฝอย เพื่อใช้เป็นกรอบแนวทางในการบริหารจัดการขยะมูลฝอยได้อย่างมีประสิทธิภาพ เป็นรูปธรรม และถูกต้องตามหลักวิชาการ การศึกษาวิจัยครั้งนี้เป็นแนวทางการนำนโยบายด้านการจัดการขยะมูลฝอยไปสู่การปฏิบัติขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ในพื้นที่จังหวัด สุราษฎร์ธานี โดยศึกษาจากการวิเคราะห์เอกสาร และใช้แบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นบนพื้นฐานตามกรอบแนวคิด การค้นคว้าทฤษฎี

ประชากรที่ศึกษา ได้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี ทุกระดับ ได้แก่ องค์การบริหารส่วนจังหวัด เทศบาลนคร เทศบาลเมือง เทศบาลตำบล และองค์การบริหารส่วนตำบล จำนวน 138 แห่ง ซึ่งเจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบภารกิจด้านการ จัดการขยะมูลฝอย ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิงร้อยละ 57.97 ส่วนใหญ่สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ระยะเวลาในการทำงานเฉลี่ย ที่ 7 ปี ขึ้นไป เจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบ ร้อยละ 100 ได้รับทราบนโยบาย องค์กรปกครองท่องถิ่น มีการปฏิบัติตามนโยบายการจัดการขยะมูลฝอย แบ่งเป็นการจัดการขยะต้นทาง (ลดปริมาณและคัดแยกขยะมูลฝอยต้นทาง) ร้อยละ 90.58 กลางทาง (เพิ่มประสิทธิภาพการจัดการและเก็บขนขยะมูลฝอยขององค์กร

ปกครองส่วนท้องถิ่น) ร้อยละ 73.19 และปลายทาง (ขยะมูลฝอยได้รับการกำจัดอย่างถูกต้องตามหลักวิชาการ) ร้อยละ 59.42 และจากผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่าปัจจัยด้านความรู้ ความเข้าใจ การรับทราบนโยบาย แผนและแนวทางปฏิบัติ ปัจจัยด้านลักษณะ ขององค์กร ปัจจัยด้านทรัพยากร ปัจจัยด้านคุณสมบัติของผู้นำนโยบายไปปฏิบัติ และปัจจัยด้านการมีส่วนร่วมของประชาชน มีผลต่อการนำนโยบายไปปฏิบัติ ข้อเสนอแนะ ควรมีการประเมินผลการนำนโยบายไปสู่การปฏิบัติภายใต้แผนแม่บทการบริหารจัดการขยะมูลฝอยระดับ ประเทศ และแผนปฏิบัติการจัดการขยะมูลฝอยระดับจังหวัด ในแต่ละช่วงปี เพื่อให้ได้รับทราบถึงผลการปฏิบัติที่เกิดขึ้นในระดับพื้นที่ รวมถึงปัญหา อุปสรรค ข้อเสนอแนะ และความต้องการของการพัฒนางานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และควรกำหนดเป็นตัวชี้วัดประจำปีที่สำคัญในการประเมินองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น