พฤติกรรมการออมของนักศึกษาชั้นปีสุดท้ายสาขาการศึกษาปฐมวัย คณะศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยรามคำแหง

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: ความผันผวนสูงในด้านความมั่นคงทางสังคม การเมือง การค้า ภัยพิบัติ โรคระบาด มลภาวะ และเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดทั้งภายในและต่างประเทศในปัจจุบันส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจและการดำเนินชีวิตประจำวันของประชาชนไทยในหลากหลายมิติ “ครู” มีบทบาทสำคัญในฐานะแบบอย่างและผู้ถ่ายทอดองค์ความรู้ที่นำไปสู่การเรียนรู้ของผู้เรียน ดังนั้นการพัฒนาความฉลาดรู้ทางการเงินตามมาตรฐานวิชาชีพ โดยมีกรอบการพัฒนาที่เริ่มจากระดับบุคคลไปสู่การถ่ายทอด
เชิงวิชาชีพภายใต้บริบทการศึกษาไทยในยุคปัจจุบันจึงมีความสำคัญ การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการออมและปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการออมของนักศึกษาชั้นปีสุดท้ายสาขาการศึกษาปฐมวัย คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง

ระเบียบวิธีการวิจัย: การวิจัยครั้งนี้เป็นเชิงปริมาณ สำรวจข้อมูลด้วยแบบสอบถาม จากกลุ่มตัวอย่าง   ที่เป็นนักศึกษาสาขาการศึกษาปฐมวัยที่กำลังศึกษาระดับปริญญาตรีในชั้นปีสุดท้ายของคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ประจำปีการศึกษา 2568 ที่มีการออมเงิน จำนวน 82 คน โดยทำการวิเคราะห์ข้อมูลทั่วไปของผู้ตอบแบบสอบถามและพฤติกรรมการออม ด้วยค่าความถี่ ร้อยละ
และวิเคราะห์หาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล การบริหารจัดการทางการเงิน แรงจูงใจในการออม ทัศนคติต่อการออม และความรู้เรื่องการเงิน กับพฤติกรรมการออมของนักศึกษาด้วยค่าไคสแควร์

ผลการวิจัย: ปัจจัยส่วนบุคคลทุกด้านมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการออมในทุกด้าน ในขณะที่การบริหารจัดการทางการเงินมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการออมในด้านแหล่งที่ไปออม แรงจูงใจในการออมมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการออมใน 2 ด้าน คือ ระยะเวลาใน การออมและความถี่ในการออม ทัศนคติต่อการออมมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการออมใน 2 ด้าน คือ ความถี่ในการออม และปริมาณการออม ความรู้ทางการเงินมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการออมในด้านปริมาณการออม โดยทุกปัจจัยมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการออมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ

สรุปผล: ปัจจัยส่วนบุคคล การบริหารจัดการทางการเงิน แรงจูงใจในการออม ทัศนคติต่อการออม
และความรู้เรื่องการเงิน มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการออมของนักศึกษาชั้นปีสุดท้ายสาขาการศึกษาปฐมวัย คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ