กลวิธีการสอนคำศัพท์นามธรรมในภาษาไทยสำหรับเด็กปฐมวัย ผ่านนิทานอีสปที่มีตัวละครเป็นมนุษย์

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: เด็กปฐมวัยอยู่ในวัยที่กำลังพัฒนาการด้านการเข้าใจคำศัพท์นามธรรม การสอนภาษาไทยจึงควรใช้สื่อที่ช่วยเชื่อมโยงความหมายกับประสบการณ์ใกล้ตัว โดยเฉพาะนิทานอีสปเป็นสื่อที่มีเรื่องราวเข้าใจง่าย การวิจัยครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลวิธีการสอนคำศัพท์นามธรรมในภาษาไทยสำหรับเด็กปฐมวัยผ่านนิทานอีสปที่มีตัวละครเป็นมนุษย์

วิธีการวิจัย:การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยวิเคราะห์เนื้อหานิทานอีสปที่มีตัวละครเป็นมนุษย์ คัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจงจำนวน 13 เรื่อง เพื่อให้สอดคล้องกับบริบทการเรียนรู้ของเด็กปฐมวัย

ผลการวิจัย: ผลการวิจัยพบว่ากลวิธีการสอนคำศัพท์นามธรรมแบ่งออกเป็น 4 ลักษณะ ได้แก่ 1. กลวิธีการสอนคำศัพท์นามธรรมผ่านพฤติกรรมของตัวละคร 2. กลวิธีการสอนคำศัพท์นามธรรมผ่านเหตุและผล 3. กลวิธีการสอนคำศัพท์นามธรรมผ่านสถานการณ์ปัญหา และ 4. กลวิธีการสอนคำศัพท์นามธรรมผ่านการเปรียบเทียบเชิงรูปธรรม กลวิธีดังกล่าวช่วยให้เด็กปฐมวัยเข้าใจคำศัพท์นามธรรมด้วยการเชื่อมโยงกับประสบการณ์ เหตุการณ์ และวัตถุที่จับต้องได้

สรุปผล: ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่านิทานอีสปที่มีตัวละครเป็นมนุษย์สามารถเป็นสื่อการสอนคาศัพท์นามธรรมได้ หากผู้สอนใช้กลวิธีการอธิบายที่เหมาะสมและมีส่วนร่วมในการชี้นาความหมายอย่างเป็นระบบ