ความสัมพันธ์ระหว่างความรู้ ทัศนคติ และความสามารถในการช่วยชีวิตขั้นพื้นฐานของนักเรียนนายสิบตำรวจศูนย์ฝึกอบรมตำรวจภูธรภาค 3

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนาแบบวิเคราะห์ความสัมพันธ์มีวัตถุประสงค์เพื่อหาความสัมพันธ์ระหว่างความรู้ ทัศนคติ และความสามารถในการช่วยชีวิตขั้นพื้นฐานของนักเรียนนายสิบตำรวจ ศูนย์ฝึกอบรมตำรวจภูธรภาค 3 โดยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย ขนาดกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 330 คน เครื่องมือที่ใช้เก็บข้อมูลประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลลักษณะทั่วไป แบบวัดความรู้การช่วยชีวิตขั้นพื้นฐาน แบบวัดทัศนคติเกี่ยวกับการช่วยชีวิตขั้นพื้นฐาน และแบบวัดการรับรู้ถึงความสามารถในการช่วยชีวิตขั้นพื้นฐาน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์สเปียร์แมน

              ผลการวิจัยพบว่า นักเรียนนายสิบตำรวจกลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีความรู้ในการช่วยชีวิต     ขั้นพื้นฐานอยู่ในระดับปานกลาง มีทัศนคติอยู่ในระดับปานกลาง มีการรับรู้ถึงความสามารถในการช่วยชีวิตขั้นพื้นฐานในระดับเล็กน้อย ความรู้ในการช่วยชีวิตขั้นพื้นฐานมีความสัมพันธ์ทางบวกกับทัศนคติในการช่วยชีวิตขั้นพื้นฐานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ความรู้ในการช่วยชีวิตขั้นพื้นฐานมีความสัมพันธ์ทางลบในระดับต่ำมากกับการรับรู้ถึงความสามารถในการช่วยชีวิตขั้นพื้นฐานอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ และการรับรู้ถึงความสามารถในการช่วยชีวิตขั้นพื้นฐาน มีความสัมพันธ์ทางลบในระดับต่ำมากกับทัศนคติอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ

จากผลการวิจัยครั้งนี้  ควรนำข้อมูลไปใช้ในการวางแผนการจัดการเรียนการสอนในหลักสูตรนักเรียนนายสิบตำรวจ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ เพื่อส่งเสริมความรู้เกี่ยวกับปฏิบัติการช่วยชีวิตขั้นพื้นฐานให้กับนักเรียนนายสิบตำรวจเมื่อสำเร็จการฝึกอบรมให้สามารถดูแลผู้บาดเจ็บที่หมดสติหัวใจหยุดเต้นและไม่หายใจกะทันหันทั้งในระหว่างการปฏิบัติหน้าที่และชีวิตประจำวันได้