แนวทางของพยาบาลต่อการปฏิบัติงานในชุมชนตามภาวะ Covid-19

บทคัดย่อ

ประเทศไทยได้เกิดการระบาดของการติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ในประเทศไทย ตั้งแต่วันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2563 มักพบเชื้อโคโรนาไวรัสในช่วงฤดูหนาวและฤดูใบไม้ผลิ การติดเชื้อโคโรนาไวรัสอาจทำให้เกิดอาการในระบบทางเดินหายใจส่วนบนได้ถึงร้อยละ 35 และสัดส่วนของโรคไข้หวัดที่เกิดจากเชื้อโคโรนาไวรัสอาจสูงถึงร้อยละ 15 อาการติดเชื้อพบได้ในทุกลุ่มอายุ แต่พบมากในเด็ก อาจพบมีการติดเชื้อซ้ำได้ เนื่องจากระดับภูมิคุ้มกันจะลดลงอย่างรวดเร็วภายหลังการติดเชื้อ ผู้สูงอายุ ผู้ป่วยด้วยโรคเรื้อรัง และผู้ที่มีโรคประจำตัว ควรดูแลตนเองอย่างเคร่งครัด และญาติหรือบุคคลใกล้ชิดควรหมั่นเฝ้าระวังความผิดปกติทั้งร่างกาย จิตใจ และพฤติกรรม เช่น รู้สึกกลัวไปหมดทุกอย่าง ติดตามข่าวสารมากกว่าปกติ นอนไม่หลับ หวาดระแวง ฯลฯ เมื่อสังเกตพบความผิดปกติ ควรปรึกษาหรือส่งต่อผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิตเพื่อให้การช่วยเหลือทันที บุคลากรทีมสุขภาพ ถือเป็นบุคลากรทีมสุขภาพที่มีความสำคัญ โดยเป็นผู้มีความเชี่ยวชาญทั้งในด้านความรู้ทักษะการพยาบาลขั้นสูง และภาวะผู้นำที่สามารถจัดการกับความเหลื่อมล้ำของผู้รับบริการและส่งเสริมการเข้าถึงการพยาบาลที่มีคุณภาพท่ามกลางสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคโควิด 19 โดยมีบทบาทสำคัญในการให้บริการด้านการรักษาพยาบาลเพื่อควบคุมและป้องกันการแพร่กระจายของโรคโควิด 19 ใน 3 ประเด็น คือ 1) การพัฒนาการบริการสุขภาพเพื่อการป้องกันและควบคุมการแพร่กระจายเชื้อ 2) การพัฒนาบทบาทของผู้ปฏิบัติการพยาบาลขั้นสูงเพื่อเพิ่มคุณภาพการพยาบาลผู้ป่วยโควิด 19 และ 3) สร้างเสริมพลังอำนาจเพื่อส่งเสริมความรู้ในการป้องกันโรค บทบาทของผู้ปฏิบัติการพยาบาลขั้นสูงมีความสำคัญอย่างยิ่งในการขับเคลื่อนการควบคุมและป้องกันโรคโควิด 19 ซึ่งจะนำไปสู่คุณภาพของการบริการสุขภาพและความปลอดภัยของผู้ป่วย โดยการคัดกรองและเฝ้าระวังผู้ป่วยที่ด่านชุมชนสถานพยาบาล และชุมชน การดูแลรักษาผู้ป่วยและป้องกันการติดเชื้อ การติดตามผู้สัมผัสโรคและควบคุมการระบาดในชุมชน