The competency of administrators affects the effectiveness of schools under Bangkok Metropolitan Administration
Keywords:
Competency, Effectiveness, School AdministratorsAbstract
Background and Aims: Highly competent school administrators are like the heart of a school, nourishing every system to function smoothly. With steady leadership and a clear vision, they can inspire teachers and staff to move forward in the same direction. Systematic yet flexible management allows schools to respond effectively to change. As a result, a continuous and sustainable learning environment is fostered, leading the school toward tangible success. This research aims to: 1) Study the competencies of school administrators under the Bangkok Metropolitan Administration; 2) Study the effectiveness of schools under the Bangkok Metropolitan Administration; and 3) Examine the competencies of administrators that influence the effectiveness of schools under the Bangkok Metropolitan Administration.
Methodology: This research is quantitative in nature. The sample group consisted of 410 school administrators and teachers under the Bangkok Metropolitan Administration, selected using stratified random sampling. The research instrument used was a questionnaire. The statistical methods used for data analysis included frequency, percentage, mean, standard deviation, and stepwise multiple regression analysis.
Results: 1) The overall competency of school administrators under the Bangkok Metropolitan Administration was found to be at the highest level. When considering each aspect individually, six aspects were rated at the highest level, and two aspects were rated at a high level. The highest average score was in self-development, followed by achievement orientation, while the lowest was in capacity development. 2) The overall effectiveness of school administrators under the Bangkok Metropolitan Administration was also at the highest level. Among the specific aspects, the highest average score was in problem-solving ability, followed by productive capacity, while the lowest was in the ability to develop a positive attitude. 3) The competencies of school administrators that influenced school effectiveness under the Bangkok Metropolitan Administration were statistically significant at the .05 level. The key competencies that contributed to overall school effectiveness included self-development, achievement-oriented management, communication and motivation, and analysis and synthesis. The multiple correlation coefficient (R) was .988, and the predictive efficiency (R²) was .976.
Conclusion: The competencies of school administrators play a key role in managing and enhancing the effectiveness of schools, ensuring that work aligns with the established goals. This includes both the management of human resources and the development of educational staff, which are crucial factors in promoting school effectiveness and excellence. Moreover, the findings of this study provide a knowledge base and guidelines for enhancing and developing the competencies of administrators, which directly influence the effectiveness of schools under the Bangkok Metropolitan Administration. This, in turn, leads to improved work performance and efficiency.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม119 ตอนที่ 123 ก., หน้า 16–21 วันที่ 19 ธันวาคม 2545.
กิตติชัย เทียนไข. (2563). สมรรถนะของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 5 ลพบุรี. วารสารพัฒนาทักษะทางวิชาการอย่างยั่งยืน, 2(2), 49-60.
จตุรภุช เวียงสมุทร และพรทิวา ชนะโยธา. (2566). สมรรถนะการบริหารงานของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สังกัดอาชีวศึกษาจังหวัดมหาสารคาม. วารสารการบริหารการศึกษา มมร.วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 3(3), 158-169.
ฉัตรวีรยา ธนัชชาอัครสิริ และ นุชนรา รัตนศิระประภา (2562). สมรรถนะของผู้บริหารกับการปฏิบัติงานตามมาตรฐานวิชาชีพครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 10. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร, 10(1), 781–798.
ทิพวัลย์ อ่างคำ. (2561). สมรรถนะของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาในโครงการสู่ความเป็นเลิศมาตรฐานสากล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาภาคเหนือ. วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสยาม.
ปิยะพร เขียวอินทร์. (2562). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยนาท. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยลัยบูรพา.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ. (2542) ราชกิจจานุเบกษา. วันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2542. สืบค้นเมื่อ 10 มีนาคม 2567.
จาก https://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2542/A/074/1.PDF
พัศนิยา โกยสกุล และมัทนา วังถนอมศักดิ์. (2559). สมรรถนะของผู้บริหารที่ส่งผลต่อการดำเนินงานตามมาตรฐานโรงเรียนคุณภาพ สังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร. 5(1), 110 – 121.
เมรินทกาล พัฒนทรัพย์พิศาล. (2560). ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผล ของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสกลนคร เขต 23. วิทยานิพนธ์ ค.ม. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ยีมอญ กชณิชากุล และศิริพงษ์ เศาภายน. (2568). ความสัมพันธ์ระหว่างทักษะของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 กับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ. 12(2), 30 – 44.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (2560). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 134 ตอนที่ 40 ก ลงวันที่ 6 เมษายน 2560. สืบค้นเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ 2567.
จาก https://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2560/A/040/1.PDF
ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน. พิมพ์ครั้งที่2. กรุงเทพมหานคร. บริษัทอักษรเจริญทัศน์ อจท.จำกัด. สืบค้นเมื่อ 15 กุมภาพันธ์ 2567.จาก http://opac.psu.ac.th/BibDetail.aspx?bibno=378747
วัชรพงษ์ อุ้ยวงค์. (2561). สมรรถนะของผู้บริหารโรงเรียนที่ส่งผลต่อประสิทธิผลโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 20. วิทยานิพนธ์ ค.ม. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
วิบูลอร นิลพิบูลย์. (2563). การบริหารแบบมีส่วนร่วมกับประสิทธิผลของโรงเรียนสังกัดสำนักงาน. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ภาควิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ศสิกรณ์ ศรีเขาล้าน. (2562). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 2 กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา.
สัตตบุษย์โพธิรุท. (2564). ทักษะการบริหารของผู้บริหารโรงเรียนในศตวรรษที่21 ที่ส่งผลต่อประสิทธิผลโรงเรียนสังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 21. วิทยานิพนธ์คุรศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร
สำนักการศึกษากรุงเทพมหานคร. (2567). รายงานสถิติการศึกษาโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร
ปีการศึกษา 2567. สำนักการศึกษากรุงเทพมหานคร.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากรุงเทพมหานคร. (2568). รายงานผลการดำเนินงาน ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2568.
สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดกรุงเทพมหานคร. (2568). รายงานข้อมูลสารสนเทศพื้นฐานด้านการศึกษาพื้นที่กรุงเทพมหานคร ปีการศึกษา 2568.
สํานักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). รายงานผลการวิจัยและพัฒนา กรอบสมรรถนะผู้เรียนระดับประถมศึกษาตอนต้น สำหรับหลกัสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ : 21 เซ็นจูรี่จำกัด
สำนักการศึกษากรุงเทพมหานคร. (2565). แผนปฏิบัติราชการประจำปี พ.ศ. 2565. วันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2564 สืบค้นเมื่อ 10 มีนาคม 2567.
สงวน อินทร์รักษ์ และปลีลา ศักดิ์สิริชัย. (2568). สมรรถนะของผู้บริหารต่อประสิทธิผลสถานศึกษา สังกัดในสำนักงานของเขตพื้นที่การศึกษาของระดับประถมศึกษากรุงเทพมหานคร. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี. 7(1), 70 – 85.
จากhttps://webportal.bangkok.go.th/public/user_files_editor/116/ITA/O10.pdf
Best, J.W. (1993). Research in Education. Boston MA : Allyn and Bacon.
Cronbach, Lee Joseph. (1970). Essentials of Psychological Testing. New York : Harper and Row.
Hoy, W., K., & Miskel, C., G. (1991). Educational Administration: Theory, Research, And Practice. Singapore: McGraw-Hill.
Krejcie, R.V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Eduation and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Likert, Rensis. (1961). New Pattern of Management. New York : McGraw – Hill.
McClelland. (1975). A Competency model for human resource management specialists to be used in the delivery of the human resource management cycle. Boston: Mcber.Isin, bryanS. Turner (ed). Princeton University
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 Journal for Developing the Social and Community
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Articles that are published are copyrighted by the authors of the articles
