การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นโดยใช้แหล่งเรียนรู้ในท้องถิ่นเพื่อส่งเสริมทักษะชีวิตและอาชีพ ในศตวรรษที่ 21 Development of a Local Curriculum Using Local Learning to Promote Life and Career Skills Indicators on the 21st Century
Main Article Content
Abstract
The objective of this research is to 1) develop a local curriculum using local learning to promote Life and Career Skills Indicators on the 21st century. 2) to study the develop a local curriculum using local learning to promote Life and Career Skills Indicators on the 21st century 3) to study life skill levels and careers in 21st century of the learners. The sample group was 24 students in Mathayom 2 at BanMaekham School(Prachanukroh). The research instruments were a local curriculum using local learning to Promote Life and Career Skills Indicators on the 21st century, Performance assessment and learning behavior form, Desirable Charateristics Assessment of Life and Career Skills Indicators on the 21st century.
The research results were as follows:1) Development of A Local Curriculum consists of 6 units as 1) local history worth knowing 2) suan Muan Jai Sufficiency Agriculture 3) inherit the wisdom of bio-compost 4) knowledgeable in sculpture, clay dolls 5) learn about Sankong hand embroidery and 6) inherit the basketry Flowers from bamboo each unit takes a learning time of 3 hours per unit.2) Results of performance evaluation and behavior Career Skills Indicators the 21st century had an average of 4.03 which was in a very good level and the standard deviationis 0.89. 3) Level assessment results of Life and Career Skills Indicators on the 21st Century had an average of 3.71 which was in a good level and the standard deviation is 0.85, were significantly higher than those before participating in training at .05 level of significance.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื่อหาและข้อมูลในบทความ เป็นความรับผิดชอบของผุ้แต่ง
บทความในวารสารเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2545). หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2544. กรุงเทพฯ : องค์การรับส่งสินค้าและ
พัสดุภัณฑ์.
ใจทิพย์ เชื้อรัตนพงษ์. (2539). การพัฒนาหลักสูตร: หลักการแนวปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร: : โรงพิมพ์อลีนเพรส.
ชรินทร์ มั่งคั่ง. (2561). องค์ความรู้หลักสูตรและการสอนสังคมศึกษา. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชบา พันธ์ศักดิ์. (2550). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนเชิงประสบการณ์และการเรียนรู้แบบร่วมมือโดยการร่วมงาน
อย่างร่วมรู้สึกระหว่างผู้ปกครองและครูเพื่อเสริมสร้างทักษะชีวิตสำหรับเด็กปฐมวัย. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2557). การพัฒนาหลักสูตร ทฤษฎีสู่การปฏิบัติ. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: วีพรินท์ 1991.
ดารุณี เดชยศดี. (2562). เรื่องการพัฒนารูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วมของภูมิปัญญาท้องถิ่นในการจัดการเรียนรู้เพื่อ
ส่งเสริมทักษะชีวิตและอาชีพของผู้เรียนในสถานศึกษาสังกัดกลุ่มการศึกษาท้องถิ่นภาคตะวันออกเฉียงเหนือ.
ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาท้องถิ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ทิศนา แขมมณี. (2553). ศาสตร์การสอนองค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนการรู้ที่มีประสิทธิภาพ. บริษัทด่านสุทธา
การพิมพ์.
นันทวัน จันทรกลิ่น. (2557). การศึกษาปัญหาและแนวทางการบริหารจดัการคณุ ภาพในการพัฒนาทักษะผู้เรียนใน
ศตวรรษที่ 21 โรงเรียนบ้านเนินมะปรางสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา พิษณุโลก เขต 2. ปริญญาศึกษา
มหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา ครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎพิบูลสงคราม.
ปนัดดา นกแก้ว. (2564). ทักษะชีวิตและอาชีพในศตวรรษที่ 21ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จังหวัด
สมุทรปราการ. ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
ประเวศ วะสี. (2537). ยุทธศาสตร์ทางปัญญาแห่งชาติ. กรุงเทพฯ: มูลนิธิปัญญาร่วมกับสมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย.
พงษ์ศักดา นามประมา. (2557). การพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 สู่ความเป็นพลเมืองอาเซียน ด้วยรูปแบบ
การสอนโดยใช้วิจัยเป็นฐาน (RBL) ในรายวิชา เพิ่มเติม ส 33202 อาเซียนศึกษา 2 สําหรับนักเรียนชั้น
มัธยมศึกษาปีที่ 6. วิทยานิพนธ์ ปร.ด. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ภูรินท์ ชนิลกุล. (2563, ตุลาคม-ธนวาคม). เรื่องการพัฒนารูปแบบการพัฒนาทักษะชีวิตของนักเรียนมัธยมศึกษา ในโรงเรียน
เขตพื้นที่สูงจังหวัดตาก. วารสารชุมชนวิจัย มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา, 14(4), หน้า159-171.
ยุพยง วุ้นวงษ์. (2561, เมษายน-มิถุนายน). เรื่องกลยุทธ์การบริหารกิจกรรมพัฒนาผู้เรียนเพื่อเสริมสร้างทักษะชีวิตและทักษะ
อาชีพของนักเรียนมัธยมศึกษา. วารสารรวิชาการศรีปทุม ชลบุรี. 14(4), หน้า 159-170.
วรพจน์ วงศ์กิจรุ่งเรือง และอธิป จิตฤกษ์. (2556). ทักษะแห่งอนาคตใหม่ : การศึกษาเพื่อศตรวรรษที่ 21. พิมพ์ครั้งที่2.
กรุงเทพฯ:โอเพ่นเวิลด์.
วนิดา ขาวมงคล เอกแสงศรี. (2546). หลักการสอนพัฒนาทักษะชีวิต. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่21. กรุงเพพฯ: มูลนิธิสดศรี –สฤษดิ์วงศ์.
วิชัย วงษ์ใหญ่และมารุต พัฒผล. (2558). จากหลักสูตรแกนกลางสู่หลักสูตรสถานศึกษา: กระบวนทัศน์ใหม่การพัฒนา.
กรุงเทพฯ : จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์.
วิภาวี ศิริลักษณ. (2557). การพัฒนาตัวบ่งชี้ทักษะของนักเรียนในศตวรรษที่ 21. วิทยานิพนธ์ กศ.ม.พิษณุโลก
มหาวิทยาลัยนเรศวร.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2556). กระบวนทัศน์ใหม่ทางการศึกษา กรณีทัศนะต่อการศึกษาศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: ทิพยวิสุทธิ์.
ศักดิ์นคร สีหอแก้ว. (2558). รูปแบบการสอนเพื่อพัฒนาทักษะชีวิต สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาในโรงเรียนขยายโอกาส
ทางการศึกษา. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม. 9(1), 53-66.
อุดม เชยกีวงศ์. (2545). หลักสูตรท้องถิ่น: ยุทธศาสตร์การปฏิรูปการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: บริษัทสํานักพิมพ์บรรณกิจ1991.