การจัดการนวัตกรรมเชิงสร้างสรรค์ของโรงพยาบาลเอกชน เพื่อความเป็นเลิศด้านนวัตกรรมและผลการดำเนินงานขององค์การ
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aims to (1) study the creative innovation management of private hospitals. (2) To study the reasons for the management of creative innovation of private hospitals (3) study the impact of creative innovation management of private hospitals To excellence in innovation and performance of the organization. This research is quantitative research the population for this research was 347 private hospital businesses in Thailand. A total of 269 complete questionnaires were returned. This research uses data analysis using descriptive statistics to describe the characteristics of the data. And use the analysis of the Structural Equation Modeling (SEM) to test the basic conditions And use the confirmatory component analysis to test the hypothesis. From the hypothesis testing found that Creative innovation management of private hospitals in Thailand Affecting excellence in innovation and results of operations with statistical significance of 0.05
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื่อหาและข้อมูลในบทความ เป็นความรับผิดชอบของผุ้แต่ง
บทความในวารสารเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์
References
กัลยา วานิชย์บัญชา. (2545). หลักสถิติ (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร. (2559). แผนพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร.
จักรพันธ์ กิตตินรรัตน์ และ อรณัฏฐ์ นครศรี. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความภักดีของลูกค้าต่อโรงพยาบาลเอกชนในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารเศรษฐศาสตร์และกลยุทธ์การจัดการ ,ปีที่ 4 ฉบับที่ 2.
เยาวภา ปฐมศิริกุล. (2552). กลยุทธ์การตลาด บริการสุขภาพของโรงพยาบาลเอกชนใน ประเทศไทย. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎี บัณฑิต. มหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2560). สรุปผลเบื้องต้นการสำรวจโรงพยาบาลและสถานพยาบาลเอกชน พ.ศ.2560. สืบค้นเมื่อ 22 กุมภาพันธ์ 2562. สืบค้นจาก : http://www.nso.go.th/ sites/2014/DocLib13/ด้านสังคม/สาขาสุขภาพ/โรงพยาบาลและสถานพยาบาลเอกชน/2560/hospital60.pdf.
รุ่งโรจน์ สงสระบุญ. (2559). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการดาเนินงานของโรงพยาบาลเอกชนในประเทศไทย. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี. ปีที่ 10 ฉบับที่ 22 เดือนพฤษภาคม – สิงหาคม, หน้า 80-88.
Aaker, D. A., Kumar, V., & Day, G. S. (2001). Marketing Research. New York: John Wiley and Sons.
Alisha, L. H., Cooper. (2010). Innovation. Health Information Management Journal, 39(1).
Amabile, T. M. (1996). Creativity in context: Update to the social psychology of creativity. Hachette UK.
Bass, B.M. & Avolio, B.J., (1994). Improving Organization Effectiveness Through Transformational Leadership. (Thousand Oak: Sage).
Bateman, T. S., & Crant, J. M. (1993). The proactive component of organizational behavior: A measure and correlates. Journal of organizational behavior, 14(2), 103-118.
Cronbach, L. J. (1984). A research worker's treasure chest. Multivariate behavioral research, 19(2-3), 223-240.
Florida, R (2002). The raise ofcreative class. New York : Basic Books.
Hair, J. F., Black, B., Babin, B., Anderson, R. E., & Tatha, R. L. (2006). Multivariate Data Analysis (6th ed.). Upper Saddle River, N. J.: Pearson Prentice Hall.
Harrington, S. J. (2006). Hospital organization culture, capacity to innovate and success in technology adoption. Journal of Health Organization and Management, 20(3), 194-217.
Howkins, J. (2002). The creative economy: How people make money from ideas. Penguin UK.
Michaelsen, J. J., Krasnik, A., Nielsen, A. S., Norredam, M., & Torres, A. M. (2004). Health professionals' knowledge, attitudes, and experiences in relation to immigrant patients: a questionnaire study at a Danish hospital. Scandinavian journal of public health, 32(4), 287-295.
Nisula, A. M. (2013). Building organizational creativity–a multitheory and multilevel approach for understanding and stimulating organizational creativity.
Porter, M. E. (1980). Competitive strategy: Techniques for analyzing industries and competitors.New York: Free Press.
Satsanguan, L., Fongsuwan, W., & Trimetsoontorn, J (2015). Structural equation modelling of service quality and corporate image that affect customer satisfaction in private nursing homes in the bangkok Metropolitan Region. Research Journal of Business Management, 9(1): 68-69.
Talke, K. (2007). How a corporate mindset drives product innovativeness. Innovation Orientation, Innovativeness and Innovation Success, Zeitschrift für Betriebswissenschaft, Sonderheft, 2, 45-68.
Tsoukas, H., & Chia, R. (2002). On organizational becoming: Rethinking organizational change. Organization science, 13(5), 567-582.
Wibulpolprasert, S., & Pengpaibon, P. (2003). Integrated strategies to tackle the inequitable distribution of doctors in Thailand: four decades of experience. Human resources for health, 1(1), 12.
Woodman, R. W., Sawyer, J. E., & Griffin, R. W. (1993). Toward a theory of organizational creativity. Academy of management review, 18(2), 293-321.
Valtakoski, A., & Järvi, K. (2016). Productization of knowledge-intensive services: Enabling knowledge sharing and cross-unit collaboration. Journal of Service Management, 27(3), 360-390.
Mendonça, V., Varajão, J., & Oliveira, P. (2015). Cooperation networks in the tourism sector: multiplication of business opportunities. Procedia Computer Science, 64, 1172-1181.
Anning-Dorson, T. (2016). Interactivity innovations, competitive intensity, customer demand and performance. International Journal of Quality and Service Sciences.
Birasnav, M., (2014). Knowledge Management and Organizational Performance in the Service Industry: The Role of Transformational Leadership Beyond the Effects of Transactional Leadership. Journal of Business Research 67: 1622–1629.
Preiss, K., Goldman, S. L., & Nagel, R. N. (1995). Agile Competitiors and Virtual Organizations. Strategies for enriching the customer.
