การพัฒนาทักษะการพูดนำเสนอผลงานวิชาการ โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบโครงงานเป็นฐานของนักศึกษา คณะครุศาสตร์และการพัฒนามนุษย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อประเมินความสามารถการพูดนำเสนอผลงานวิชาการประเภทโครงงานโดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบโครงงานเป็นฐาน 2) เพื่อศึกษาความพึงพอใจที่มีต่อการจัดการเรียนรู้แบบโครงงานเป็นฐาน รายวิชา 5052810 คติชนวิทยาสำหรับครูภาษาไทย กลุ่มตัวอย่างคัดเลือกแบบเจาะจงเฉพาะที่เป็นนักศึกษาระดับปริญญาตรี ชั้นปีที่ 2 หลักสูตรสาขาวิชาการศึกษา วิชาเอกภาษาไทย คณะครุศาสตร์และการพัฒนามนุษย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ จำนวน 55 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้ 2) แบบประเมินทักษะการพูดนำเสนอโครงงาน และ 3) แบบประเมินความพึงพอใจการจัดการเรียนรู้ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) ด้านการประเมินความสามารถในการพูดนำเสนอผลงานวิชาการประเภทโครงงาน โดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบโครงงานเป็นฐาน พบว่าทุกกลุ่มมีผลการประเมินผ่านเกณฑ์ร้อยละ 80 2) ด้านความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้แบบโครงงานเป็นฐาน เพื่อพัฒนาทักษะการพูดนำเสนอผลงานโครงงานทางวิชาการ พบว่าโดยภาพรวมมีความพึงพอใจอยู่ในระดับมาก ( = 3.54) แสดงให้เห็นว่าการจัดการเรียนรู้แบบโครงงานเป็นฐานมีส่วนช่วยส่งเสริมทักษะการพูดนำเสนอผลงานวิชาการให้แก่ผู้เรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื่อหาและข้อมูลในบทความ เป็นความรับผิดชอบของผุ้แต่ง
บทความในวารสารเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจัยและนวัตกรรมท้องถิ่น
เอกสารอ้างอิง
เอกสารอ้างอิง
ดุษฎี โยเหลา และคณะ. (2557). การศึกษาการจัดการเรียนรู้แบบ PBL ที่ได้จากโครงการสร้าง
ชุดความรู้เพื่อสร้างเสริมทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 ของเด็กและเยาวชน: จากประสบการณ์ความสำเร็จของโรงเรียนไทย. กรุงเทพฯ: หจก. ทิพยวิสุทธิ์.
นวภรณ์ อุ่นเรือง. (2560). ภาษาไทยเพื่อการสื่อสารในงานอาชีพ. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้นการพัฒนาการสอน. กรุงเทพฯ: สุวิริยาสาสน์
ประสิทธิ์ กาพย์กลอน และคณะ. (2557). การเตรียมเพื่อการพูดและการเขียน. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
พชร บัวเพียร. (2541). วาทะวิทยา. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรังสิต.
ราชบัณฑิตยสภา. (2546). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสภา พ.ศ.2542. กรุงเทพฯ: นานมีบุ๊คส์.
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสดศรี-
สฤษดิ์วงศ์.
วิชัย เหลืองธรรมชาติ. (2531). ความพึงพอใจและการปรับตัวต่อสภาพแวดล้อมใหม่ของ
ประชากรในหมู่บ้านอพยพ. สุราษฎร์ธานี: ม.ป.ท.
วิไลวรรณ วงศ์จินดา, และธีรชาติ นุสโส. (2564). การจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงการเป็นฐานวิชา
นวัตกรรมและเทคโนโลยีสารสนเทศทางการศึกษา คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์, 13(2), 1-14.
สมเกียรติ วัฒนาพงษากุล และคณะ. (2559). ภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สิริประภา อินทคง, ชลธิชา หอมฟุ้ง และ ไชยยศ ไพวิทยศิริธรรม. (2567). การพัฒนาความสามารถด้านการพูดของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ด้วยการจัดการเรียนรู้เทคนิคทีม คู่ เดี่ยว. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 6(5), 1073-1084.
สุโขทัยธรรมาธิราช. (2547). ประมวลสาระชุดวิชาภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร. นนทบุรี: สำนักพิมพ์
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สุเทพ พานิชพันธุ์. (2541). ความพึงพอใจของเกษตรกรในการเข้าร่วมโครงการปรับโครงสร้าง
และระบบการผลิตการเกษตรจังหวัดอุบลราชธานี. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตร์มหาบัณฑิตมหาวิทยาลัยแม่โจ้ เชียงใหม่.
สุภาวดี สุทธิรักษ. (2568). ผลของการจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงงานเป็นฐานที่ส่งผลต่อทักษะการ
เรียนรู้ศตวรรษที่ 21 ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี., วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 9(1), 363-375.
อัครเดช นีละโยธิน. (2559). ตัวบ่งชี้ทักษะของนักเรียนในศตวรรษที่ 21 สําหรับการศึกษาขั้น
พื้นฐาน: การ พัฒนาโมเดลความสัมพันธ์เชิงโครงสร้าง. สืบค้น เมื่อ 1 มกราคม 2569 จาก http://phd.mbuisc.ac.th/full%20thesis/akadet.pdf
อาภรณ์ ใจเที่ยง. (2554). หลักการสอน. กรุงเทพฯ: อักษรเจริญทัศน์.