การพัฒนาทักษะการพูดนำเสนอผลงานวิชาการ โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบโครงงานเป็นฐานของนักศึกษา คณะครุศาสตร์และการพัฒนามนุษย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ

Main Article Content

ฐิติรดา เปรมปรี

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อประเมินความสามารถการพูดนำเสนอผลงานวิชาการประเภทโครงงานโดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบโครงงานเป็นฐาน 2) เพื่อศึกษาความพึงพอใจที่มีต่อการจัดการเรียนรู้แบบโครงงานเป็นฐาน รายวิชา 5052810 คติชนวิทยาสำหรับครูภาษาไทย กลุ่มตัวอย่างคัดเลือกแบบเจาะจงเฉพาะที่เป็นนักศึกษาระดับปริญญาตรี ชั้นปีที่ 2  หลักสูตรสาขาวิชาการศึกษา วิชาเอกภาษาไทย คณะครุศาสตร์และการพัฒนามนุษย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ  จำนวน 55 คน  เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้ 2) แบบประเมินทักษะการพูดนำเสนอโครงงาน และ 3) แบบประเมินความพึงพอใจการจัดการเรียนรู้ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) ด้านการประเมินความสามารถในการพูดนำเสนอผลงานวิชาการประเภทโครงงาน  โดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบโครงงานเป็นฐาน พบว่าทุกกลุ่มมีผลการประเมินผ่านเกณฑ์ร้อยละ 80 2) ด้านความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้แบบโครงงานเป็นฐาน เพื่อพัฒนาทักษะการพูดนำเสนอผลงานโครงงานทางวิชาการ พบว่าโดยภาพรวมมีความพึงพอใจอยู่ในระดับมาก ( = 3.54) แสดงให้เห็นว่าการจัดการเรียนรู้แบบโครงงานเป็นฐานมีส่วนช่วยส่งเสริมทักษะการพูดนำเสนอผลงานวิชาการให้แก่ผู้เรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เปรมปรี ฐ. (2026). การพัฒนาทักษะการพูดนำเสนอผลงานวิชาการ โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบโครงงานเป็นฐานของนักศึกษา คณะครุศาสตร์และการพัฒนามนุษย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ. วารสารวิจัยและนวัตกรรมท้องถิ่น, 21(1), 95–105. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/RDIBRU/article/view/300619
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

เอกสารอ้างอิง

ดุษฎี โยเหลา และคณะ. (2557). การศึกษาการจัดการเรียนรู้แบบ PBL ที่ได้จากโครงการสร้าง

ชุดความรู้เพื่อสร้างเสริมทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 ของเด็กและเยาวชน: จากประสบการณ์ความสำเร็จของโรงเรียนไทย. กรุงเทพฯ: หจก. ทิพยวิสุทธิ์.

นวภรณ์ อุ่นเรือง. (2560). ภาษาไทยเพื่อการสื่อสารในงานอาชีพ. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.

บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้นการพัฒนาการสอน. กรุงเทพฯ: สุวิริยาสาสน์

ประสิทธิ์ กาพย์กลอน และคณะ. (2557). การเตรียมเพื่อการพูดและการเขียน. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

พชร บัวเพียร. (2541). วาทะวิทยา. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรังสิต.

ราชบัณฑิตยสภา. (2546). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสภา พ.ศ.2542. กรุงเทพฯ: นานมีบุ๊คส์.

วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสดศรี-

สฤษดิ์วงศ์.

วิชัย เหลืองธรรมชาติ. (2531). ความพึงพอใจและการปรับตัวต่อสภาพแวดล้อมใหม่ของ

ประชากรในหมู่บ้านอพยพ. สุราษฎร์ธานี: ม.ป.ท.

วิไลวรรณ วงศ์จินดา, และธีรชาติ นุสโส. (2564). การจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงการเป็นฐานวิชา

นวัตกรรมและเทคโนโลยีสารสนเทศทางการศึกษา คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์, 13(2), 1-14.

สมเกียรติ วัฒนาพงษากุล และคณะ. (2559). ภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

สิริประภา อินทคง, ชลธิชา หอมฟุ้ง และ ไชยยศ ไพวิทยศิริธรรม. (2567). การพัฒนาความสามารถด้านการพูดของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ด้วยการจัดการเรียนรู้เทคนิคทีม คู่ เดี่ยว. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 6(5), 1073-1084.

สุโขทัยธรรมาธิราช. (2547). ประมวลสาระชุดวิชาภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร. นนทบุรี: สำนักพิมพ์

มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

สุเทพ พานิชพันธุ์. (2541). ความพึงพอใจของเกษตรกรในการเข้าร่วมโครงการปรับโครงสร้าง

และระบบการผลิตการเกษตรจังหวัดอุบลราชธานี. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตร์มหาบัณฑิตมหาวิทยาลัยแม่โจ้ เชียงใหม่.

สุภาวดี สุทธิรักษ. (2568). ผลของการจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงงานเป็นฐานที่ส่งผลต่อทักษะการ

เรียนรู้ศตวรรษที่ 21 ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี., วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 9(1), 363-375.

อัครเดช นีละโยธิน. (2559). ตัวบ่งชี้ทักษะของนักเรียนในศตวรรษที่ 21 สําหรับการศึกษาขั้น

พื้นฐาน: การ พัฒนาโมเดลความสัมพันธ์เชิงโครงสร้าง. สืบค้น เมื่อ 1 มกราคม 2569 จาก http://phd.mbuisc.ac.th/full%20thesis/akadet.pdf

อาภรณ์ ใจเที่ยง. (2554). หลักการสอน. กรุงเทพฯ: อักษรเจริญทัศน์.