ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของสำนักงานอัยการสูงสุด

ธวัลรัตน์ สภาภักดิ์; ลัดดาวัลย์ สำราญ

doi:10.14456/tisr.2024.8

Authors

ธวัลรัตน์ สภาภักดิ์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ
ลัดดาวัลย์ สำราญ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ

DOI:

https://doi.org/10.14456/tisr.2024.8

Keywords:

Organizational Culture, Transformational Leadership, Information Technology, Learning Organization

Abstract

This research aims to study 1) the level of opinions of organizational culture factors, transformational leadership factors, information technology factors, and being a learning organization of the Office of the Attorney General, and 2) organizational culture factors, transformational leadership factors, and information technology factors that influence the Office of the Attorney General to be a learning organization. It was quantitative research that collected data from 255 civil servants performing administrative duties in the Office of the Attorney General. The research instrument was a questionnaire. The research results found that 1) opinions on organizational culture factors as a whole were at the level of strong agreement. Overall opinions on transformational leadership factors, information technology factors, and the learning organization of the Attorney General's Office as a whole were in agreement. 2) The results of the hypothesis testing found that: organizational culture factors include continuous knowledge and development, cooperation, commitment to excellence, and morality; transformational leadership factors include intellectual stimulation; information technology factors include storage technology; and technology supports collaboration, which influences the Office of the Attorney General to be a learning organization at a statistically significant level at the 0.05 level. Executives can use the findings of this study as a guide to build a successful and long-lasting learning organization.

Downloads

Download data is not yet available.

References

กาญจนาพร วงศ์อาจ และ โชติ บดีรัฐ. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรด้านงานธุรการสังกัดสำนักงานอัยการสูงสุด ในเขตพื้นที่ภาค 6. Journal of Modern Learning Development, 7(5), 1-14.

จักรพันธ์ พันธ์หินกอง และ ชูชาติ พ่วงสมจิตร์. (2562). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 7. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร, 39(5), 128-144.

จิรพรรณ โพธิ์ทอง, อรุณี สังขพานิต และ สาวิตรี ศิริผลวุฒิชัย. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ด้านการสร้างเสริมสุขภาพของวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุพรรณบุรี. วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระจอมเกล้า จังหวัดเพชรบุรี, 4(2), 79-92.

ชลิดา ทรัพยะประภา. (2565). การพัฒนาองค์กรแห่งการเรียนรู้ของภาครัฐตามหลักสังคหวัตถุธรรม. วารสารบวรสหการศึกษาและมนุษย์สังคมศาสตร์, 3(2), 36-48.

ชุตินันท์ มุ่งการนา, วิภาวี พิจิตบันดาล, วรพิทย์ มีมาก และ วรวิทย์ จินดาพล. (2562). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง วัฒนธรรมองค์การ องค์การแห่งการเรียนรู้กับประสิทธิผลของเทศบาลนคร: การวิเคราะห์เส้นทาง. วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 11(21), 1-22.

นิสรา ใจซื่อ. (2564). แนวทางการพัฒนาองค์การแห่งการเรียนรู้เพื่อพร้อมรับความเปลี่ยนแปลง. วารสารการบริหารและสังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 4(4), 126-135.

บุญช่วย ศิริเกษ. (2560). การศึกษาวัฒนธรรมองค์การแบบสร้างสรรค์กับการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ในมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีล้านช้าง. วารสารสมาคมนักวิจัย, 22(2), 65-80.

ปริญาพร ขุนพรม. (2564). เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการจัดการโรงเรียนประถมศึกษา. การค้นคว้าอิสระ ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร.

พงษ์เทพ จันทสุวรรณ, ลาชิต ไชยอนงค์ และ คมวัชร เอี้ยงอ่อง. (2562). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำ แรงบันดาลใจ วัฒนธรรมองค์การ องค์การแห่งการเรียนรู้ และประสิทธิผลองค์การในบริบทของศาลยุติธรรม. วารสารสมาคมนักวิจัย, 24(1), 17-31.

พรสุฎา เสนะวัต, อาภาภรณ์ ดาบณรงค์, วลี สงสุวงค์ และ จิณณพัต ชื่นชมน้อย. (2562). ปัจจัยที่มีผลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของพนักงานที่เป็นคนไทยบริษัท N&N Foods Company Limited. บทความนำเสนอในงานประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 16 มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน, 3-4 ธันวาคม 2562.

พระสิฏฐชวิชญ์ สุปฏิปนฺโน (วงศ์อนุการ) และ ดำรงค์ เบญจคีรี. (2561). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อองค์การแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 2. วารสารบัณฑิตศาส์น มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 16(2), 29-39.

พัชรกันย์ เมธาอัครเกียรติ และ ประสพชัย พสุนนท์. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. Veridian E-Journal, Silpakorn University ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 11(1), 1944-1960.

มัทนา วังถนอมศักดิ์. (2561). ภาวะผู้นำทางการศึกษา ทฤษฎีและการปฏิบัติ. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

วัชรศักดิ์ นุกูล, สันติศักดิ์ กองสุทธิ์ใจ และ วินัย รังสินันท์. (2560). ภาวะผู้นำ การจัดการความรู้ และวัฒนธรรมองค์การที่ส่งผลต่อการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจังหวัดพิจิตร. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 11(1), 202-216.

วิภาวรรณ ตั้งวิริยะตระกูล, โสภนา สุดสมบูรณ์ และ กุลชลี จงเจริญ. (2564). สมรรถนะหลักและภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 4. วารสารสถาบันวิจัยพิมลธรรม, 8(2), 1-16.

สถิตย์ กุลสอน, ยืนยง ไทยใจดี และ ชานนท์ เศรษฐแสงศรี. (2563). รูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของวิทยาลัยสันตพล. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 15(1), 12-20.

สมชาย นำประเสริฐ. (2558). การจัดการความรู้. กรุงเทพฯ: บริษัท วี.พริ้นท์ (1991) จำกัด.

สำนักงานเลขาธิการสำนักงานอัยการสูงสุด. (2566). คู่มือการประเมินประสิทธิภาพการปฏิบัติราชการของสำนักงานอัยการสูงสุด ประจำปีงบประมาณ พ.ศ.2566. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสำนักงานอัยการสูงสุด.

สำนักงานวิจัยและพัฒนาระบบงานบุคคล. (2560). ระบบราชการไทยในบริบทไทยแลนด์ 4.0. สืบค้นจาก www.ocsc.go.th/sites/default/files/document/thai-gov-system-context-thailand-4-0.pdf.

สำนักงานอัยการสูงสุด. (2563). แผนยุทธศาสตร์สำนักงานอัยการสูงสุด พ.ศ.2563-2566. สืบค้นจาก www3.ago.go.th/center/wp-content/uploads/2021/10/แผนยุทธศาสตร์-2563-2566.pdf.

สุภาวดี ลาภเจริญ, วิสุทธิ์ วิจิตรพัชราภรณ์ และ อัจฉรา นิยมาภา. (2561). ปัจจัยทางการบริหารที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหง. วารสารการบริหารและนวัตกรรมการศึกษา, 1(1), 81-98.

อภิญญา ฉัตรช่อฟ้า และ บุญทัน ดอกไธสง. (2562). องค์การแห่งการเรียนรู้. วารสาร มจร มนุษยศาสตร์ปริทรรศน์, 5(1), 157-170.

อำนาจ วัดจินดา. (2566). การพัฒนาองค์การแห่งการเรียนรู้. สืบค้นจาก www.hrcenter.co.th/file/columns/hr_f_20170510_172132.pdf.

Bass, B., & Avolio, B. (1994). Improving Organizational Effectiveness through Transformational Leadership. California: Sage Publications.

Cohen, J. (1977). Statistical Power Analysis for the Behavioral Sciences. New York: Academic Press, Inc.

Crocker, L., & Algina, J. (1986). Introduction to Classical and Modern Test Theory. New York: Holt Rinehart & Winston.

Denison, D. (1990). Corporate Culture and Organizational Effectiveness. New York: John Wiley & Sons.

Likert, R. (1932). A technique for measurement of attitudes. Archives of Psychology, 140, 5-55.

Rovinelli, R., & Hambleton, R. (1976). On the Use Content Specialists in the Assessment of Criteria Reference Test Item Validity. A Paper presented at the Annual Meeting of the 60th American Educational Research Association, San Francisco, California.

Senge, P. (1990). The Fifth Disciplines: The Art and Practice of Learning Organization. London: Random House, Inc.