อิทธิพลของกฎหมายสมรสเท่าเทียมต่อการเป็นจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว ของประเทศไทย สำหรับนักท่องเที่ยวกลุ่ม LGBTQ+

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของกฎหมายสมรสเท่าเทียม (MEL) ต่อทัศนคติ (ATT) บรรทัดฐานเชิงอัตวิสัย (SN) และการรับรู้การควบคุมพฤติกรรม (PBC) ของนักท่องเที่ยวกลุ่ม LGBTQ+ ตลอดจนวิเคราะห์อิทธิพล  ของตัวแปรทั้งสามต่อความตั้งใจเดินทาง (INT) มาท่องเที่ยวประเทศไทย กลุ่มตัวอย่างคือผู้ที่ระบุว่าเป็น LGBTQ+  และยังไม่เคยเดินทางมาประเทศไทย จำนวน 400 คน เก็บข้อมูลผ่านแบบสอบถามออนไลน์ในชุมชนออนไลน์ของกลุ่ม LGBTQ+ เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตราส่วน Likert 5 ระดับ และใช้สถิติการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ (Multiple Regression Analysis) ผลการวิจัยพบว่า MEL มีอิทธิพลเชิงบวกและมีนัยสำคัญทางสถิติต่อ ATT SN และ PBC โดยสามารถอธิบายความแปรปรวนได้ในระดับสูง (48 - 53%) นอกจากนี้ ATT และ PBC ส่งผลเชิงบวกและมีนัยสำคัญต่อ INT ขณะที่ SN แม้มีทิศทางเชิงบวก แต่ไม่พบอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยโมเดลการวิจัย  สามารถอธิบายความแปรปรวนของความตั้งใจเดินทางได้ถึง 59.9% ผลการศึกษายืนยันว่ากฎหมายสมรสเท่าเทียมไม่เพียงแต่สร้างความเท่าเทียมทางสิทธิ แต่ยังมีบทบาทสำคัญในการสร้างทัศนคติที่ดีและความเชื่อมั่นของนักท่องเที่ยว LGBTQ+ ต่อประเทศไทยในฐานะจุดหมายปลายทางที่เป็นมิตรและปลอดภัย งานวิจัยนี้มีความสำคัญเชิงทฤษฎี ในการขยายการประยุกต์ใช้ทฤษฎีพฤติกรรมตามแผน (TPB) ในบริบทของกฎหมายและการท่องเที่ยว เชิงปฏิบัติช่วยให้ผู้ประกอบการออกแบบบริการที่ตอบสนองต่อกลุ่ม LGBTQ+ และเชิงนโยบายชี้ให้เห็นว่ากฎหมายสมรสเท่าเทียมสามารถใช้เป็นกลยุทธ์ในการยกระดับประเทศไทยให้เป็น LGBTQ+ Friendly Destination ที่มีศักยภาพในตลาดโลก