Editorial Notes

The Journal of Language and Culture, Volume 40 No.2 comprises eight articles based on multilingual and multicultural reflections. They are as follows: 1) The discursiveness and the critique of social wrongs related to Thai ways in 2013 and 2016 “S.E.A. Write Award” poetry;
2) Changes of discourse on gender and sexual diversity in sexuality education textbooks from perversion to acceptance under the concept of multiculturalism that is just a discourse; 3) An analysis of Chinese cultural identity conservation in Thailand through social institution; 4) A study on Song era’s Deng Yun inscription rhyme table reading methodology; 5) Changing of signification of “Daijosai” in Japanese history; 6) Attitudes towards Thai-English code-switching among Thai speakers in generation Y; 7) Rhetorical Move and Multidimensional Analyses of Applied Linguistics Research Abstracts; and 8) Thai children’s new media use at home: Intra-family communication and reverse socialization. The latest issue also includes a review of the book “Museum and Gallery Studies: The Basics” written by Rhiannon Mason, Alistair Robinson and Emma Coffield in 2018.

The Journal of Language and Culture, which is published twice a year, is in Tier 1 of the Thai-Journal Citation Index (TCI) Center in the fields of Humanities and Social Sciences. On the occasion of entering its 41st year in 2022, those interested are invited to follow the announcements on the journal's webpage, which outline the main themes of each issue and details. Please see the detail to submit articles at https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JLC

Finally, on behalf of the journal, I would like to express my sincere thanks to the authors, the reviewers and journal production staff members who have contributed to making The Journal of Language and Culture an academic space for disseminating knowledge, quality research on language and culture and articles of academic value that enable the journal to continuously develop and provide rewarding insights for its readers.

Sophana Srichampa

Editor

Editorial Notes

Journal of Language and Culture, Volume 40 No.1 comprises eight articles related to language, culture and intercultural communication, four of which are in English and four in Thai. They are as follows: 1) Instructional activity management enhancing Thai language use skills for nonviolent communication in 21^st century for student teachers of Thai 2) Personal suffering or social suffering: The experiences of workers in the industrial sector who have a permanent incapacity from work injury 3) Cognitive processes for the semantic mappings of Thai color terms from the Sukhothai to Rattanakosin periods 4) Hashtag: Language Power and Myth 5) The comparison of degrees of aspiration of English voiceless stops produced by native speakers and Thai university students 6) Interculturality in action at an English conversation club in a Thai university: The use of cultural differences and spatial repertoire/Thai ‘habitat’ factor in the management of interaction 7) Behind online Y counterculture: The role fansubbing groups and social actors play in driving online Y counterculture and 8) The complexity of languages and scripts used in Thailand’s Deep South. In addition there is a book review of ‘rak-nuan-sa-nguan-sit’ by Pavinee Bunnag.

The editorial team remains committed to selecting quality articles with interesting perspectives to make Journal of Language and Culture is a precious journal, which has been evaluated in the tier 1 of The Thai-Journal Citation Index Centre, or TCI, in field of study social sciences and humanities. Finally, on behalf of the editorial board, I would like to express my sincere thanks to the reviewers who diligently reviewed the manuscripts and provided useful comments. I would also like to thank all authors and journal production staff members for their contribution to the publication of this issue.

Sophana Srichampa

Editor

The Journal of Language and Culture Volume 38 No.2 (July - December 2019) presents nine research papers in the fields of social sciences and humanities in Thailand, which address relevant issues related to language teaching and learning, linguistics, translation, community development, and cultural studies, which will be briefly highlighted as follows.

The first paper by Supaporn Kacharat finds out the role of the Chinese people in developing the Tha Chin River Basin by studying the stories of local Chinese people who pioneered the trade in Nakhon Pathom with their diligence and expertise enabling them to become successful entrepreneurs and strengthen the ethnic identity to the present.

Next, Sunit Hemanil examines the wisdom of traditional healers who cure patients through stepping on hot red steel in Ban Hin Tang in Udon Thani Province.  The study reflects that the treatment has been accepted as valuable local wisdom which should be preserved and inherited for local culture in the Northeast of Thailand.

Thirdly, Sujinat Jitwiriyanont analyzes formant frequencies of Thai vowels and suggests vowel formant frequency normalization suitable for acoustic characteristics of Thai vowels. The study addresses the significance of a thorough examination of vowel formant frequencies of each language prior to vowel formant frequency normalization for studying vowel variation.

Next, Saranya Chuacharoensiri and Krittaya Akanisdha investigate the transfer of politeness in opinion utterances in medical context with regard to a case study of the Thai subtitles of Grey’s Anatomy.  This study not only extends the knowledge of translation studies, but also promotes a better understanding for professional translators.

In the fifth paper, Charassri Jirapas explores the establishment of Thai language teaching institutions in China from 1946 to 2019 and the establishment of Thai Studies leading to the study of Thai language in China. The development of Thai language education can be adopted as a guideline for further collaborations of both Thai language teaching and Thai Studies.

Then, Pinyapat Peemmetasawad and Melada Sudajit-apa explores the development and use of EFL materials that specifically aim to encourage English communication for Grade 4 students at a non-tradition school in Bangkok. English language competency has become increasingly important for in Thailand while teaching approaches have shifted from instructional designs focusing strictly on grammar usage to task-based learning approach.

Nurulhusna Paramal contributes the seventh research paper that focuses on the Deep South of Thailand which features many distinct linguistic characteristics in that the vast majority of the population speaks Patani Malay language as the mother tongue. Against this background, the study applies theoretical frameworks of contact- and language interference to identify the phonological features of Patani Malay and Thai that interfere with English spoken by Patani Malay speaking elementary students.

As in the eighth paper, Jaruwan Ngamman provides guidelines for developing Thai-language open educational resources (OER) in Mathematics and Science for Basic Education in Thailand and analyzes key challenges faced during this process. Her analysis is based on interviews and surveys and shows that existing resources are insufficient and need further development for digital Thailand efficiently.

In the last paper of this issue, Sutraphorn Tantiniranat links her research to these ongoing developments. She points out that only limited attention has been paid to the notion of native-speakers cultures in English major programs at Thai universities.

In this issue, I am honored to have Dr. Alex Trupp, a senior lecturer at the School of Tourism and Hospitality Management at the University of South Pacific, Fiji and the editor-in-chief of the Austrian Journal of South-East Asian Studies (Scopus-indexed Q2) as a co-editor who has helped the development of this Journal towards an internationally-indexed status in the upcoming years.  Thank you for all supports from our editorial board, reviewers, contributors, and readers to make this issue a successful.  May we wish you a Merry Christmas and Happy New Year!

สวัสดีครับผู้อ่านที่เคารพทุกท่าน วารสารภาษาและวัฒนธรรม ฉบับปีที่ 38 เล่มที่ 1 (มกราคม – มิถุนายน 2562) เป็นฉบับแรกที่เผยแพร่แบบออนไลน์เพื่อจะให้ผู้อ่านทุกท่านมีโอกาสในการเข้าถึงบทความในสายสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ที่น่าสนใจอย่างกว้างขวางมากขึ้น ฉบับนี้มีบทความวิจัย 8 เรื่อง พร้อมทั้งบทวิจารณ์หนังสือและรายงานการประชุมวิชาการนานาชาติ ดังนี้

บทความฉบับแรก “โครงสร้างสัมพันธสารการพูดสร้างแรงบันดาลใจในภาษาไทย” โดยเอธิกา เอกวารีสกุล และปัทมา พัฒน์พงษ์ ใช้กรอบแนวคิดข้อความในสัมพันธสารของ Robert E. Longacre (1983) ในการวิเคราะห์มาจากตัวบทการพูดสร้างแรงบันดาลใจจากเวที TEDx Bangkok 2015 - 2017

บทความฉบับที่สอง ถนอมจิตต์ สารอต และสราวุฒิ ไกรเสม ศึกษา “ความเป็นพหุภาษาในชุมชนเมือง : กรณีศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภูมิทัศน์ทางภาษากับธุรกิจการค้าย่านนานาฝั่งเหนือ” ซึ่งช่วยให้สังคมได้ตระหนักถึงความสำคัญของภาษาที่เข้ามามีบทบาทร่วมกับความเป็นโลกาภิวัตน์มากยิ่งขึ้น และเป็นแนวทางในการวางแผนสนับสนุนด้านการค้าและเศรษฐกิจ

สุนี คำนวลศิลป์ วิจัย “ภูมิรู้และวัฒนธรรมการทำตาลโตนดของคนเพชรบุรีที่สะท้อนผ่านภาษา” เพื่อสร้างความเข้าใจองค์ความรู้พื้นบ้านและวัฒนธรรมการทำตาลโตนด ซึ่งยังประโยชน์ในการอนุรักษ์สืบทอด การพัฒนาอาชีพทำตาล และการดำรงเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมตาลของจังหวัดเพชรบุรี รวมถึงท้องถิ่นอื่นๆ ที่มีการใช้ประโยชน์จากตาล

บทความต่อมา “‘คุรบานี’ จักรวาลในดวงจิต : เรียนรู้ปรัชญาจากสัตว์ในภาพพจน์” โดยอภิรัฐ คำวัง นำองค์ความรู้ทางปรัชญาศาสนาซิกข์ที่มีความน่าสนใจและน่าจะเป็นประโยชน์ต่อสังคมไทย หากจะสามารถนำไปประยุกต์ใช้เพื่อเสริมสร้างการพัฒนาคุณธรรมจริยธรรม

กานดาภร เจริญกิตบวร วิเคราะห์ “การเล่นคำพ้องเสียงและพ้องภาพในเรื่องตลก” โดยอ้างอิงทฤษฎีวัจนอารมณ์ขันที่นำเสนอเป็นภาษาอังกฤษเพื่อการนำไปประยุกต์ใช้ในการสอนภาษาอังกฤษ 

Yao Siqi วิจัย “อุปลักษณ์ “心 /ɕin⁵⁵/ (ใจ)” กับรากฐานแห่งวัฒนธรรมจีน : การวิเคราะห์ตามแนวทฤษฎีการหลอมรวมความคิด” ซึ่งนอกจากจะได้รับได้รับอิทธิพลจาก “แนวความคิดเชิงองค์รวม” และ “แนวความคิดเชิงสมดุล” ของการแพทย์แผนจีนแล้ว ยังมีการสืบต่อและแผ่ขยายแนวความคิด “หยินหยาง” และ “ปัญจธาตุ” ที่แบกรับแก่นแท้แห่งความเป็นวัฒนธรรมจีนโบราณห้าพันปีไว้ด้วย

บทความ “การศึกษามุมมองทางวัฒนธรรมที่แตกต่างผ่านการใช้คำว่า ‘ยักษ์’ : กรณีศึกษาเรื่อง จูซังยะ ของฮิงูจิ อิจิโย” โดยปิยะนุช วิริเยนะวัตร์ และสุณีย์รัตน์ เนียรเจริญสุข วิเคราะห์ว่าการใช้คำว่า “ยักษ์” กับตัวละครหญิงในงานเขียนของฮิงูจิ และงานเขียนของไทยยังสะท้อนให้เห็นถึง “การต่อต้านอำนาจของบุรุษเพศ” ของสตรีในสังคมซึ่งแนวคิดแบบปิตาธิปไตยดำรงอยู่อย่างเข้มแข็ง

“ความคิดที่เชื่อว่ามีอยู่ก่อนในเรื่องสั้น ‘สงบงงในดงงู’ : แนวทางวาทกรรมวิเคราะห์เชิงวิพากษ์” โดยสิริศิระ โชคทวีกิจ ศึกษาเนื้อหาเกี่ยวกับการขับเคลื่อนประชาธิปไตยระดับท้องถิ่นและภาวะอารมณ์ความรู้สึกสำคัญ ซึ่งเป็นแก่นเรื่องเกี่ยวกับความกล้าที่มาปกปิดความกลัว แต่ยังคงเป็นความกลัวที่ยังมีอำนาจเหนือความกลัวผ่านถ้อยอุปลักษณ์ของเรื่องคำว่า “งู”

จิติกานต์ จินารักษ์ วิจารณ์หนังสือ “พลังของความหมาย อะไรทำให้ชีวิตคนเรามีความหมาย” ของเอมิลี่ เอสฟาฮานี สมิธ (แปลโดยอรวรรณ คูหเจริญ นาวายุทธ) หนังสือเล่มนี้นำเสนอแก่นหลัก (pillars) ของความหมาย โดยแบ่งเป็น 4 ประเภท คือ (1) ความรู้สึกผูกพันเป็นส่วนหนึ่งของกันและกัน (2) จุดมุ่งหมาย (3) การเล่าเรื่อง (storytelling) และ (4) การข้ามพ้นตัวตน (transcendence) ซึ่งเหมาะสำหรับการประยุกต์ในงานวิจัยด้านสังคมศาสตร์แนวใหม่เกี่ยวกับชีวิตที่มีความหมายในด้านต่างๆ อาทิ ด้านปรัชญา วรรณกรรม ศาสนา และวัฒนธรรมสมัยนิยม

พัชวลัญช์ ณ นคร เล่าเรื่อง การประชุมวิชาการนานาชาติเรื่อง “The Fun for All: 5^th International Conference on Video Game Translation and Accessibility – Current Trends and Future Developments” ครั้งที่ 5 ณ เมืองบาร์เซโลน่า ราชอาณาจักรสเปน วันที่ 7 - 8 มิถุนายน พ.ศ.2561

วารสารฯ ฉบับนี้สำเร็จลงได้ด้วยความอนุเคราะห์จากผู้ทรงคุณวุฒิที่พิจารณาบทความอย่างมีคุณภาพและเหมาะสมที่จะได้รับการตีพิมพ์เพื่อให้บรรลุเกณฑ์ของศูนย์ดัชนีการอ้างอิง TCI กลุ่มที่ 1 ในนามของกองบรรณาธิการฯ กระผมขอขอบพระคุณผู้เขียน กองบรรณาธิการ บรรณาธิการบริหาร และคณะกรรมการผลิตวารสารฯ ทุกท่าน มา ณ โอกาสนี้

Journal of Language and Culture is a Humanities and Social Sciences journal published twice annually, in June and December by the Research Institute for Languages and Cultures of Asia, Mahidol University, since 1981.

The aims of the journal are to publish academic works on language and culture for the benefit of national development and international collaboration as well as to promote and support the conservation, development and revitalization of language and culture. The journal welcomes all manuscripts in the sub-fields of linguistics, cultural studies, anthropology, community development, and language for communication, translation, and teaching, especially theoretically focused analysis, applied research, and analyzed or synthesized research papers carried out in the Asian region.

The Journal of Language and Culture is a double-blind peer review journal seeking to publish academic papers on humanities and social sciences. Articles may be in Thai or English and should be 15-25 A4 pages of text (references included). Article abstracts should be in both English and Thai. Submissions to the Journal of Language and Culture should follow the guidelines provided on the website of the Research Institute for Languages and Cultures of Asia (http://www.lc.mahidol.ac.th/lcjournal/en/notes-for-authors.htm).

Only original manuscripts will be accepted for review and on the condition that they have not been and will not be submitted for publication elsewhere. Every manuscript will be refereed by three academic experts in the appropriate field. The published articles need to be accepted by at least 2 of the 3 referees. The Editorial Board reserves the right to reject any material deemed inappropriate, or to make minor changes for presentation and format purposes only and accepts no responsibility for the accuracy or otherwise of the content. Articles for each issue will be published in the order determined by the Editorial Board. Any article published in the Journal of Language and Culture is considered an academic work representing the opinions of the author(s) and should not be construed as reflecting the opinions of the Editorial Board.

วารสารภาษาและวัฒนธรรม มุ่งเน้นเผยแพร่ความรู้และประเด็นทางวิชาการด้านภาษาและวัฒนธรรมในเอเชียและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยตีพิมพ์บทความวิชาการที่มีคุณภาพและน่าสนใจทั้งของนักวิชาการและนักศึกษา ทั้งนี้กองบรรณาธิการได้พัฒนาคุณภาพและเร่งรัดกระบวนการผลิตวารสารอย่างเข้มข้น ทำให้ได้รับการประเมินคุณภาพโดยศูนย์ดัชนีการอ้างอิงวารสารไทย (Thai-Journal Citation Undex Centre - TCI) ให้อยู่ในกลุ่มที่ 1

วารสารฯ ฉบับนี้นำเสนอบทความวิชาการที่มีความหลากหลายจำนวน 8 บทความ บทความแรก นงลักษณ์ ลิ้มศิริ เสนอแนวคิดการจัดนิทรรศการและการจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์สมัยใหม่ภายใต้บริบทสังคมใหม่ของพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติจีน ถัดมาเป็นบทความของมรกต ไมยเออร์ โดยอภิปรายถึงการจัดนิทรรศการถาวรในพิพิธภัณฑ์แห่งชาติมาเลเซีย ซึ่งแสดงให้เห็นการนำเสนอภาพตัวแทนของความเป็นสังคมพหุลักษณ์และความเป็นเอกภาพของมาเลเซีย บทความต่อมา เจษฎา นิลสงวนเดชะ บอกเล่าเรื่องราวของศาลเจ้าจีนในพื้นที่กรุงเทพมหานคร บ่งบอกร่องรอยของพัฒนาการและการเปลี่ยนแปลงของชุมชนชาวจีน ซึ่งคุณค่าและความสำคัญของศาลเจ้าจีนนั้นไม่ได้เป็นเพียงศรัทธาสถาน แต่ยังเป็นสถานที่ที่หล่อหลอมวิถีการอยู่ร่วมกันของชาวจีนและชาวไทย ต่อมา เปรมวัฒนา สุวรรณมาศ ศึกษาการผสมผสานคติพราหมณ์และคติพุทธที่ปรากฏใน เฉลิมไตรภพ อันเป็นวรรณกรรมรวบรวมสรรพตำนานภาคกลางของไทย บทความที่ห้าของสุธี จันทร์ศรี และสมทรง บุรษพัฒน์ สืบค้นการธำรงอัตลักษณ์ชาติพันธุ์ไทดำภายใต้พลวัตวัฒนธรรม วิพากษ์นิยามมรดกวัฒนธรรมที่ส่งผลต่อการสร้างสรรค์วัฒนธรรมดนตรีใหม่ของไทดำ บทความต่อมา อุกฤษณ์ เฉลิมแสน กล่าวถึงการเมืองเชิงอัตลักษณ์บนพื้นที่ดิจิทัล วิพากษ์การใช้และผลกระทบของสื่อสังคมออนไลน์ที่ถูกนำมาเป็นเครื่องมือต่อรองและสร้างตัวตนของเน็ตไอดอลอีสาน บทความที่เจ็ด ปราง ศรีอรุณและทอแสง เชาว์ชุติ ทบทวนวรรณกรรมญี่ปุ่นประเภทอาชญนิยายเรื่อง ราตรีสีเลือด ผ่านการเล่าเรื่องแบบ “ดิสโทเปีย” ของกรุงโตเกียว นำเสนอและวิพากษ์ให้เห็นปัญหาของสังคมเมืองจากการเปลี่ยนผ่านเข้าสู่สมัยใหม่ และบทความสุดท้ายโดยทนพร ตรีรัตน์สกุลชัย สำรวจวรรณกรรมญี่ปุ่นใน วารสารสังคมศาสตร์ปริทัศน์ ช่วงปี ค.ศ.1970 แสดงถึงการใช้วรรณกรรมญี่ปุ่นเพื่อสร้างภาพลักษณ์ อุดมการณ์ของวารสาร รวมถึงสร้างการรับรู้ของนักวิชาการไทยในยุคนั้น สำหรับส่วนท้ายของวารสารฯ ยังคงนำเสนอบทวิจารณ์หนังสือและรายงานการประชุมวิชาการเหมือนเช่นเคย

ในนามของกองบรรณาธิการ ใคร่ขอขอบพระคุณทุกท่านที่มีส่วนร่วมในการผลิตวารสารฯ ฉบับนี้ ซึ่งช่วยทำให้วารสารฯ ฉบับนี้ยังคงทำหน้าที่เป็นสื่อกลางเพื่อเผยแพร่ผลงานวิชาการอันมีประโยชน์ต่อผู้อ่านและสังคม

Journal of Language and Culture is a Humanities and Social Sciences journal published twice annually, in June and December by the Research Institute for Languages and Cultures of Asia, Mahidol University, since 1981.

The aims of the journal are to publish academic works on language and culture for the benefit of national development and international collaboration as well as to promote and support the conservation, development and revitalization of language and culture. The journal welcomes all manuscripts in the sub-fields of linguistics, cultural studies, anthropology, community development, and language for communication, translation, and teaching, especially theoretically focused analysis, applied research, and analyzed or synthesized research papers carried out in the Asian region.

The Journal of Language and Culture is a double-blind peer review journal seeking to publish academic papers on humanities and social sciences. Articles may be in Thai or English and should be 15-25 A4 pages of text (references included). Article abstracts should be in both English and Thai. Submissions to the Journal of Language and Culture should follow the guidelines provided on the website of the Research Institute for Languages and Cultures of Asia (https://www.lc.mahidol.ac.th/
lcjournal/en/notes-for-authors.htm).

Only original manuscripts will be accepted for review and on the condition that they have not been and will not be submitted for publication elsewhere. Every manuscript will be refereed by three academic experts in the appropriate field. The published articles need to be accepted by at least 2 of the 3 referees. The Editorial Board reserves the right to reject any material deemed inappropriate, or to make minor changes for presentation and format purposes only and accepts no responsibility for the accuracy or otherwise of the content. Articles for each issue will be published in the order determined by the Editorial Board. Any article published in the Journal of Language and Culture is considered an academic work representing the opinions of the author(s) and should not be construed as reflecting the opinions of the Editorial Board

Journal of Language and Culture is a Humanities and Social Sciences journal published twice annually, in June and December by the Research Institute for Languages and Cultures of Asia, Mahidol University, since 1981.

The aims of the journal are to publish academic works on language and culture for the benefit of national development and international collaboration as well as to promote and support the conservation, development and revitalization of language and culture. The journal welcomes all manuscripts in the sub-fields of linguistics, cultural studies, anthropology, community development, and language for communication, translation, and teaching, especially theoretically focused analysis, applied research, and analyzed or synthesized research papers carried out in the Asian region.

The Journal of Language and Culture is a double-blind peer review journal seeking to publish academic papers on humanities and social sciences. Articles may be in Thai or English and should be 15-25 A4 pages of text (references included). Article abstracts should be in both English and Thai. Submissions to the Journal of Language and Culture should follow the guidelines provided on the website of the Research Institute for Languages and Cultures of Asia (https://www.lc.mahidol.ac.th/
lcjournal/en/notes-for-authors.htm).

Only original manuscripts will be accepted for review and on the condition that they have not been and will not be submitted for publication elsewhere. Every manuscript will be refereed by three academic experts in the appropriate field. The published articles need to be accepted by at least 2 of the 3 referees. The Editorial Board reserves the right to reject any material deemed inappropriate, or to make minor changes for presentation and format purposes only and accepts no responsibility for the accuracy or otherwise of the content. Articles for each issue will be published in the order determined by the Editorial Board. Any article published in the Journal of Language and Culture is considered an academic work representing the opinions of the author(s) and should not be construed as reflecting the opinions of the Editorial Board