ผลของโปรแกรมการปรึกษากลุ่มแบบบูรณาการแนวคิดซาเทียร์โมเดลร่วมกับเทคนิคการฝึกสติเพื่อส่งเสริมความเมตตากรุณาต่อตนเองในนิสิตที่มีแนวโน้มยึดติดความสมบูรณ์แบบ

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์ เพื่อเปรียบเทียบคะแนนความเมตตากรุณาต่อตนเองในแต่ละช่วงเวลาระหว่างนิสิตที่มีแนวโน้มยึดติดความสมบูรณ์แบบที่ได้รับโปรแกรมการปรึกษากลุ่มแบบบูรณาการโดยใช้แนวคิดซาเทียร์โมเดลร่วมกับเทคนิคการฝึกสติ กับนิสิตที่ไม่ได้เข้าร่วมโปรแกรม

วัสดุและวิธีการ เป็นวิจัยกึ่งทดลอง มีกลุ่มควบคุม วัดก่อน-หลัง-ติดตามผล กลุ่มตัวอย่างคือนิสิตที่มีแนวโน้มยึดติดความสมบูรณ์แบบในมหาวิทยาลัยรัฐแห่งหนึ่ง 29 คน สุ่มกลุ่มตัวอย่างโดยการจับฉลาก แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 15 คน และกลุ่มควบคุม 14 คน เครื่องมือวิจัย 1) แบบวัดการยึดติดความสมบูรณ์แบบ 2) แบบวัดความเมตตากรุณาต่อตนเอง และ 3) โปรแกรมการปรึกษากลุ่มแบบบูรณาการแนวคิดซาเทียร์โมเดลร่วมกับเทคนิคการฝึกสติ จำนวน 8 ครั้ง สัปดาห์ละ 2 ครั้ง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบผสมในการเปรียบเทียบคะแนนความเมตตากรุณาต่อตนเองในแต่ละช่วงเวลา ระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม

ผลการศึกษา พบอิทธิพลปฏิสัมพันธ์ระหว่างโปรแกรมการปรึกษากลุ่มแบบบูรณาการและช่วงเวลาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ F(2, 54) = 31.22, p = .00, η²p = .53 จึงทำการทดสอบอิทธิพลหลักย่อยพบว่า หลังเข้าร่วมโปรแกรม กลุ่มทดลองมีคะแนนความเมตตากรุณาต่อตนเองสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ F(1, 27) = 40.45, p = .00, η²p = .60 และระยะติดตามผล 2 สัปดาห์ กลุ่มทดลองยังคงมีคะแนนความเมตตากรุณาต่อตนเองสูงกว่ากลุ่มควบคุม F(1, 27) = 47.63, p = .00, η²p = .63

สรุป โปรแกรมการปรึกษากลุ่มแบบบูรณาการสามารถเพิ่มความเมตตากรุณาต่อตนเองในนิสิตที่มีแนวโน้มยึดติดความสมบูรณ์แบบได้