การสร้างมูลค่าเพิ่มจากเปลือกหอยผ่านการออกแบบผลิตภัณฑ์เพื่อการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์บ้านน้ำเชี่ยว จังหวัดตราด

ผู้แต่ง

  • ภัทรา ศรีสุโข สาขาวิชาการออกแบบสร้างสรรค์ คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี
  • กิตติรัตน์ รุ่งรัตนาอุบล
  • นฤมล เลิศคำฟู คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี
  • ภัทรบดี พิมพ์กิ คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี
  • สุรพงษ์ ปัญญาทา คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี
  • วรฉัตร อังคะหิรัญ คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี

คำสำคัญ:

เปลือกหอย, การออกแบบผลิตภัณฑ์, การท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์

บทคัดย่อ

              งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ออกแบบและพัฒนาผลิตภัณฑ์จากเปลือกหอยเหลือทิ้งร่วมกับกลุ่มวิสาหกิจชุมชนท่องเที่ยวบ้านน้ำเชี่ยว จังหวัดตราด และ 2) ถ่ายทอดองค์ความรู้กระบวนการผลิตสู่ชุมชน เป็นการวิจัยแบบกรณีศึกษา
 โดยศึกษาเอกสารและลงพื้นที่เก็บข้อมูลภาคสนาม เครื่องมือวิจัยประกอบด้วยแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างประกอบการประชุมกลุ่มย่อยกับตัวแทนกลุ่มวิสาหกิจชุมชนจำนวน 3 คน และแบบสอบถามประเมินแบบร่างผลิตภัณฑ์ โดยผู้เชี่ยวชาญ
ด้านออกแบบผลิตภัณฑ์จำนวน 3 คน จากนั้นถ่ายทอดองค์ความรู้การทำผลิตภัณฑ์ให้กับชุมชนจำนวน 10 คน ผลการวิจัยพบว่า 1) การออกแบบผลิตภัณฑ์จากเปลือกหอยเหลือทิ้งในท้องถิ่น สามารถพัฒนาเป็นของที่ระลึกสะท้อนอัตลักษณ์ชุมชน และส่งเสริมการท่องเที่ยวได้อย่างสร้างสรรค์ โดยนำแรงบันดาลใจ 3 กิจกรรมเด่นของวิสาหกิจชุมชนท่องเที่ยวบ้านน้ำเชี่ยว คือ การทำงอบใบจากและขนมพื้นถิ่น การปล่อยปูสไลเดอร์ และการทำเครื่องประดับหอยคราฟต์ และ 2) ผลงานที่ได้รับการคัดเลือกคะแนนเฉลี่ยสูงสุด ชื่อ “เก็บไว้เป็นความทรงจำ” ประเภทเทียนเจลหอมตกแต่งด้วยดินปั้นจากเปลือกหอยเชลล์ฝาขาวผสมสีปั้นเป็นรูปทรง กิจกรรมเด่นของชุมชนใช้ภาชนะโหลแก้ว ใส่เทียนเจลสีฟ้าใสตกแต่งด้วยเกล็ดเปลือกหอยด้านล่าง ให้นักท่องเที่ยวสามารถเลือกตกแต่งตามความชอบเพื่อสร้างของที่ระลึกที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตน จากนั้นได้มีการถ่ายทอดองค์ความรู้การทำผลิตภัณฑ์ดังกล่าวให้กับคนในชุมชน

เอกสารอ้างอิง

กรมประชาสัมพันธ์. (2567, 23 มกราคม). ชุมชนบ้านน้ำเชี่ยว จังหวัดตราด. กรมประชาสัมพันธ์. https://www.prd.go.th/th/content/category/detail/id/31/iid/253039

จิรายุฑ ประเสริฐ, ประภาส ไชยเขตร, และศิริวรรณ ยิ่งได้ชม. (2568). การพัฒนาหุ่นไม้ออโตมาตาจากเศษไม้เหลือใช้ในอุตสาหกรรมการแปรรูป เพื่อการต่อยอดศิลปกรรมสะพานนาคราชปราสาทหินพนมรุ้ง. วารสารวิจัยและนวัตกรรมท้องถิ่น, 20(1), 87–100. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/RDIBRU/article/view/286156

ฐปนัท แก้วปาน, สราวุธ อิศรานุวัฒน์, และจริยา แผลงนอก. (2563). หลักการและแนวคิดในการออกแบบผลิตภัณฑ์.

วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 22(2), 161–182. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jhssrru/article/view/248733

ธวัชชานนท์ ตาไธสง. (2562). หลักการศิลปะ (ฉบับสุดคุ้ม). วาดศิลป์.

นพรัตน์ ไชยชนะ. (2568). การพัฒนาผลิตภัณฑ์จากภูมิปัญญาท้องถิ่นเพื่อประสิทธิภาพทางการจัดการชุมชน บ้านทุ่งนางครวญ ตำบลชะแล อำเภอทองผาภูมิ จังหวัดกาญจนบุรี. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 20(2), 43–58.

https://so05.tci-thaijo.org/index.php/JSSRA/article/view/276710

นิรัช สุดสังข์. (2559). ระเบียบวิธีวิจัยทางการออกแบบ. โอเดียนสโตร์.

ภัทรบดี พิมพ์กิ, ภัทรา ศรีสุโข, วรฉัตร อังคะหิรัญ, พนม จงกล, และกรกนก สนิทการ. (2566). การสร้างสรรค์เครื่องประดับ

ดีไอวาย เพื่อสะท้อนอัตลักษณ์ชุมชนเหมืองพลอยจังหวัดจันทบุรี. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 7(2), 391–407. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JSC/article/view/261757

ภัทรา ศรีสุโข, กิตติรัตน์ รุ่งรัตนาอุบล, นฤมล เลิศคำฟู, ภัทรบดี พิมพ์กิ, และสุรพงษ์ ปัญญาทา. (2566). การพัฒนาดินปั้นงานเครื่องประดับจากเปลือกหอยแมลงภู่บดเหลือทิ้ง สำหรับวิสาหกิจชุมชนท่องเที่ยวบ้านน้ำเชี่ยว จังหวัดตราด, วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์, 18(2), 75–84.

https://ph01.tci-thaijo.org/index.php/uruj/article/view/250357

วิพร เกตุแก้ว. (2562). ระเบียบวิธีวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 8). นิติธรรมการพิมพ์.

สจี รุจิฉาย, ไวพจน์ ดวงจันทร์, กวินภพ ศรีวัฒนานุศาสตร์, กชพร สว่าง, รติพร มีชัย, และวิชาญ แสนปาง. (2568).

การออกแบบและพัฒนาผลิตภัณฑ์หัตถกรรมประณีตศิลป์เชิงพาณิชย์ ด้วยอัตลักษณ์ท้องถิ่นเพื่อยกระดับศักยภาพเศรษฐกิจชุมชนจังหวัดอุดรธานี. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 11(1), 205–220. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/WTURJ/article/view/278437

สินีนาฏ รามฤทธิ์. (2561). การพัฒนาผลิตภัณฑ์และบรรจุภัณฑ์เสื่อกกเชิงสร้างสรรค์เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยว ชุมชนตำบลโคกย่าง อำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์. วารสารวิจัยและนวัตกรรมท้องถิ่น, 19(2), 111–120. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/RDIBRU/article/view/283095

ห้าวหาญ ทวีเส้ง, ปานแพร เชาวน์ประยูร, และเฉลิมชัย ปัญญาดี. (2561). การพัฒนาโครงการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์จังหวัดสตูล. วารสารอารธรรมศึกษา โขง-สาละวิน, 19(1), 159–180.

https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jnuks/article/view/90031

อมรรัตน์ อนันต์วราพงษ์. (2560). หลักการวิจัยเพื่อพัฒนาผลิตภัณฑ์ภูมิปัญญาไทย. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-04-26

รูปแบบการอ้างอิง

ศรีสุโข ภ., รุ่งรัตนาอุบล ก., เลิศคำฟู น., พิมพ์กิ ภ., ปัญญาทา ส., & อังคะหิรัญ ว. (2026). การสร้างมูลค่าเพิ่มจากเปลือกหอยผ่านการออกแบบผลิตภัณฑ์เพื่อการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์บ้านน้ำเชี่ยว จังหวัดตราด. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด, 20(1), 3–15. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/reru/article/view/291592

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย