การพัฒนาความสามารถด้านการอ่านอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ในหลักสูตรการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย จังหวัดอุดรธานี ด้วยกลวิธีอาร์ อี เอ พี (REAP) ผ่านบทเรียนแอนิเมชันโมบายเลิร์นนิง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงทดลอง (Experimental Research) มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาความสามารถด้านการอ่านอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ในหลักสูตรการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย จังหวัดอุดรธานี ด้วยกลวิธีอาร์ อี เอ พี ผ่านบทเรียนแอนิเมชันโมบายเลิร์นนิง 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังการเรียนด้วยกลวิธีดังกล่าว และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนต่อการจัดการเรียนรู้ กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนจำนวน 30 คน ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้ 2) บทเรียนแอนิเมชันโมบายเลิร์นนิง 3) แบบทดสอบความสามารถด้านการอ่านอย่างมีวิจารณญาณ 4) แบบทดสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และ 5) แบบสอบถามความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที (t - test dependent sample, t - test one group sample) ตามเกณฑ์ร้อยละ 80 ผลการวิจัยพบว่า 1) นักเรียนมีคะแนนความสามารถด้านการอ่านอย่างมีวิจารณญาณ หลังเรียน (𝑥̅ = 32.87, S.D. = 5.02) คิดเป็น
ร้อยละ 82.16 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียน (𝑥̅ = 33.00, S.D. = 2.94) สูงกว่าคะแนนเฉลี่ยก่อนเรียน (𝑥̅ = 17.00, S.D. = 5.09) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) ความพึงพอใจของนักเรียนต่อการจัดการเรียนรู้โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (𝑥̅ = 4.75, S.D. = 0.42)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยแม่โจ้ ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่จะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษรเอกสารอ้างอิง
กมลพัทธ์ โพธิ์ทอง. (2554). ผลของการจัดการเรียนการสอนภาษาไทยโดยใช้กลวิธีอาร์ อี เอ พี ที่มีต่อความสามารถใน
การอ่านอย่างมีวิจารณญาณและการเขียนเรียงความของนักเรียนชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 3. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2544). หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2544. โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
การศึกษานอกโรงเรียน, กระทรวงศึกษาธิการ. (2554). ชุดการเรียนการสอนสาระความรู้พื้นฐานรายวิชาภาษาไทย (พท31001) ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย หมวดวิชาภาษาไทย. โรงพิมพ์องค์การค้าของคุรุสภา.
ณัฐพร สายกฤษณะ. (2563). การพัฒนาความสามารถในการอ่านวิเคราะห์และการเขียนสรุปความของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โดยการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามกลวิธี REAP ร่วมกับเทคนิคการใช้ผังกราฟิก. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ดนยา วงศ์ธนะชัย. (2542). การอ่านเพื่อชีวิต. คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ สถาบันราชภัฏพิบูลสงคราม.
ตันตระกูล ภัทรพล. (2561). ผลการเรียนด้วยบทเรียนเอ็ม-เลิร์นนิง (M-learning) บนอุปกรณ์พกพา: เรื่อง สถิติสำหรับ
วิทยาศาสตร์สุขภาพสำหรับนักศึกษาคณะพยาบาลศาสตร์ชั้นปีที่ 1. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ทิพย์สุดา ไพรงาม. (2565). การพัฒนาบทเรียนการ์ตูนแอนิเมชันโดยใช้การจัดการเรียนรู้ตามหลักการพัฒนาสมอง เป็นฐาน เพื่อพัฒนาความสามารถด้านการอ่านสะกดคำ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ธรรมปพน ลีอำนวยโชค. (2550). INTRO to ANIMATION. ฐานบุ๊คส์.
โศรยา พึ่งญาติ, ยศระวี วายทองคำ, และ สุพจน์ อิงอาจ. (2564). บทเรียนการ์ตูนแอนิเมชัน 2 มิติ เรื่อง อินเทอร์เน็ต ร่วมกับการเรียนรู้แบบร่วมมือโดยใช้เทคนิค STAD สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. วารสารรามคำแหง.
(3), 56-59.
สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ. (ม.ป.ป.). ค่าสถิติพื้นฐานผลการทดสอบ O-NET ม. 6 ปีการศึกษา 2561-2564. https://www.niets.or.th/th/content/uploads/editor/files/Download/IT-16-20-ONET-M6-STATS%20by%20CONTENT.xlsx
สำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย. (2562). รายงานการประเมินระดับการรู้หนังสือของนักศึกษา กศน. ปีงบประมาณ 2562 [เอกสารไม่ได้ตีพิมพ์]. สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการกระทรวงศึกษาธิการ.
อรรถพงษ์ ผิวเหลือง, บัญชา เกียรติจรุงพันธุ์, และณัฐกิตติ์ สิริวัฒนาทากุล. (2563). สภาพการจัดการเรียนรู้ของครูภาษาไทย: แนวทางในการแก้ปัญหา. วารสารศึกษาศาสตร์ มมร. 8(2), 10.
เอมอร เนียมน้อย. (2550). การพัฒนาการอ่านอย่างมีวิจารณญาณด้วยวิธี SQ3R. สุวีริยาสาส์น.
Albee, J.A. (2000). The effect of Read-Encode-Annotate-Ponder annotation exchange (REAP AnX) on the complex thinking of undergraduate student in children ’s literature courses. (Unpublished doctoral dissertation). University of Missouri-Kansas City.
Eanet, M.G. and Manzo, A.V. (1976). REAP – strategy for improving reading/writing/study skills. Journal of Reading. 19(8), 647 – 652.
Manzo, A., Manzo, U., & Albee, J. (2002). REAP: Improving reading, writing, and thinking in the wired classroom. Journal of Adolescent & Adult Literacy. 46(1), 42.
Scott, W.A. (1967). Introduction to Psychology Research. Wiley and Son.
