พญากง พญาพาน: บทบาทและการส่งต่อวัฒนธรรมท้องถิ่น
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบทบาทและการส่งต่อเรื่องเล่าพื้นบ้านพญากงพญาพานในฐานะเครื่องมือสื่อสารทางวัฒนธรรม ผลการศึกษาพบว่าด้านบทบาทของเรื่องเล่าพื้นบ้านพญากงพญาพานปรากฏทั้งในด้านการอธิบายชื่อบ้านนามเมืองที่เชื่อมโยงกับเนื้อเรื่อง การสะท้อนค่านิยมชุมชน รวมถึงบทบาทในพิธีกรรมและเทศกาลท้องถิ่น ด้านการส่งต่อเรื่องเล่า พบว่าเรื่องเล่าพญากงพญาพานใช้วิธีบอกเล่าหรือมุขปาฐะเช่นเดียวกับเรื่องเล่าพื้นบ้านในอดีต เมื่อเรื่องเล่าเริ่มได้รับความนิยม จึงเริ่มมีการจดบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษร รวมถึงมีการสร้างสรรค์ในรูปแบบที่ทันสมัย ทั้งยังเป็นส่วนหนึ่งในตัวชี้วัดสาระการเรียนรู้ภาษาไทยของกระทรวงศึกษาธิการเพื่อส่งต่อถึงคนรุ่นใหม่อย่างทั่วถึง ผลการศึกษาบทบาทและการส่งต่อวัฒนธรรมท้องถิ่นของเรื่องเล่าพื้นฐานพญากงพญาพานทำให้เห็นอิทธิพลของเรื่องพญากงพญาพานในสังคมร่วมสมัย พบว่ามีการเสนอแนวทางการนำประวัติศาสตร์ท้องถิ่นมาประยุกต์ใช้เพื่อการพัฒนาท้องถิ่นในสังคมร่วมสมัย ที่ปรากฏอย่างเด่นชัดได้แก่ การใช้เรื่องเล่าพื้นบ้านเพื่อเสริมสร้างการท่องเที่ยวท้องถิ่น และการใช้เรื่องเล่าพื้นบ้านเพื่อการต่อสู้กับอำนาจรัฐและทุนภายนอก นับเป็นคุณค่าของเรื่องเล่าในฐานะกลไกสำคัญทางวัฒนธรรมที่ช่วยรักษาเสถียรภาพวัฒนธรรมของท้องถิ่นให้ดำรงอยู่อย่างมั่นคงสืบไป
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยแม่โจ้ ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่จะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษรเอกสารอ้างอิง
กรมส่งเสริมวัฒนธรรม. (2559). มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมและการพัฒนาอย่างยั่งยืน. https://ich.unesco.org
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. http://academic.obec.go.th
ชลดา เรืองรักษ์ลิขิต. (2535). พญากง พญาพาน: ตัวละครที่ได้มาจากวรรณคดีสันสกฤต. วารสารภาษาและวรรณคดีไทย. 9(2), 32-38.
ปฐิมา บุญปก, หทัยรัตน์ ทับพร และอัควิทย์ เรืองรอง. (2562). การสืบทอดภูมิปัญญาเรื่องเล่าท้องถิ่นเพื่อพัฒนาวิถีชีวิตของชุมชนในแอ่งสกลนคร. มนุษยศาสตร์ปริทรรศน์, 41(1), 7-15.
พญากงพญาพานเดอะมิวสิคัล. (2560, 30 กันยายน). พญากงพญาพานเดอะมิวสิคัล. [Image]. Facebook. https://www.facebook.com/Phayaphan2017/?locale=th_TH
พระมหาบุญชู ภูศรี. (2550). อนันตริยกรรมในจารีตของอีสาน. วารสารลุ่มน้ำโขง. 3(2), 109-122.
พระวิเชียรปรีชา. (2501). พงศาวดารเหนือ. ไทยเขษม.
มนัส แก้วบูชา. (ม.ป.ป.). พญากงพญาพานกับตำนานพระปฐมเจดีย์. วัฒนธรรม. http://article.culture.go.th/ index.php/layouts-modules-positions/3-column-layout-5/277-2021-12-08-14-55-36
ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. ราชบัณฑิตยสถาน.
วิจิตรตรา พุ่มเจริญ. (2556, 31 มกราคม). ภาพประกอบนิทานพื้นบ้านพญากงพญาพาน. Blogger. https://phaya kongphayaphanillustrated.blogspot.com/2013/
วีรศักดิ์ นาชัยดี. (2546). การวิจัยและพัฒนาหนังสือส่งเสริมการอ่านสำหรับเด็ก เรื่องพญากง พญาพาน. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ศิราพร ณ ถลาง. (2557). ทฤษฎีคติชนวิทยา : วิธีวิทยาในการวิเคราะห์ตำนาน-นิทานพื้นบ้าน (พิมพ์ครั้งที่ 3). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สฤษดิ์พงศ์ ขุนทรง. (2557). โบราณคดีเมืองนครปฐม: การศึกษาอดีตของศูนย์กลางแห่งทวารวดี. เปเปอร์เมท.
สุจิตต์ วงษ์เทศ. (2556). พญากง พญาพาน วรรณกรรมอยุธยา ลูกฆ่าพ่อสร้างสถูปล้างกรรม. มติชนสุดสัปดาห์.https://www.matichonweekly.com/history-culture/article_704986
สุนทรชัย ชอบยศ (2562). ประวัติศาสตร์ท้องถิ่น: ว่าด้วยแนวคิดและแนวทางเชิงประยุกต์เพื่อการพัฒนาท้องถิ่นที่ยั่งยืน. โครงการผลิตและเผยแพร่ตำราและผลงานวิชาการ วิทยาลัยการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สุนทรภู่. (2504). นิราศพระประธม. กรมศิลปากร.
สุนทราภรณ์. (2545). รำวงงานนมัสการพระปฐมเจดีย์.http://websuntaraporn.com/suntaraporn/lyric/postly ric.asp?GID=1596
สุภัทรา บุญปัญญโรจน์. (2558). คติชนสำหรับเด็ก. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สำนักศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม. (2566). นครปฐม: เมืองลุ่มน้ำแห่งศรีทวารวดี. http://tolopoti.npru.ac.th/page.php?id=7
หมื่นพรหมสมพัตรสร. (2504). นิราศพระแท่นดงรัง. กรมศิลปากร.
หลวงจักรปาณี. (2523). นิราศพระปฐม. เจริญวิทย์การพิมพ์.
อภิลักษณ์ เกษมผลกูล. (2558). พญากงพญาพาน จากนิทานพราหมณ์สู่ชื่อบ้านนามเมืองและเรื่องพระปฐมเจดีย์.
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล.
อิทธิพร ขำประเสริฐ. (2564). ยายหอมแห่งเมืองนครปฐม: การวิเคราะห์คุณค่าของตำนานและคติความเชื่อของชุมชน.
ข่วงพญา. 15(2), 31–54.
Bascom,W.R. (1965). Four Functions of Folklore. Prentice Hall.
Itsara Yothinthai. (2014, 24 March). การ์ตูนแอนิเมชันนิทานพื้นบ้านพญากงพญาพาน. [YouTube Channel]. https://www.youtube.com/watch?v=ltGoumk-ByI