Research ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อระดับการรับรู้ในการลดและเลิกใช้พลาสติกของผู้ค้าขายและผู้ซื้อสินค้าในตลาดเมืองเขตเทศบาลนครขอนแก่น
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับการรับรู้ในการลดและเลิกใช้พลาสติกของผู้ค้าขายและผู้ซื้อในตลาดเมืองเขตเทศบาลนครขอนแก่นและเพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อระดับการรับรู้ดังกล่าว งานวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย
คือผู้ค้าขายสินค้าและผู้ซื้อสินค้าในตลาดเมืองทั้ง 12 แห่งในเขตเทศบาลนครขอนแก่น
เป็นจำนวน 385 คนโดยใช้วิธีการสุ่มแบบไม่มีความน่าจะเป็น การสร้างเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ประกอบไปด้วย ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ สถิติ
เชิงอนุมานใช้การวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ
ผลของการวิจัยในครั้งนี้ทำให้พบว่า ระดับการรับรู้ของผู้ค้าขายและผู้ซื้อในตลาดเมืองเขตเทศบาลนครขอนแก่นอยู่ในระดับมาก (ร้อยละ 67.0) และปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อระดับการรับรู้ในการลดและเลิกใช้พลาสติกของผู้ค้าขายและผู้ซื้ออย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ประกอบไปด้วย (1) การบังคับใช้กฎหมาย (2) พฤติกรรมการใช้วัสดุอื่นทดแทนพลาสติก
(3) การใช้วัสดุทดแทนการบรรจุสินค้าแทนพลาสติก (4) การลดและเลิกใช้พลาสติกช่วยลดสภาวะโลกร้อนและรักษาสิ่งแวดล้อม และ (5) ความรู้เรื่องความยั่งยืนของเมือง
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยแม่โจ้ ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่จะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษรเอกสารอ้างอิง
เกศสุดา สิทธิสันติกุล, ปัณณพร ไพบูลย์วัฒนกิจ และ กริ่งกาญจน์ เจริญกุล. (2562). การสื่อสารเพื่อการพัฒนาสิ่งแวดล้อมเมืองเชียงใหม่อย่างมีส่วนร่วม: โครงการ Spark U เชียงใหม่ ปฏิบัติการเปลี่ยนเมือง. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย. 11(2), 290-301. สืบค้น 19 มกราคม 2566, จากhttps://li01.tci-thaijo.org/index.php/rmutsvrj/article/view/205018/142751
ฉัตรแก้ว คละจิตร และวงหทัย ตันชีวะวงศ์. (2563). การเปิดรับข่าวสารความรู้ ทัศนคติ และพฤติกรรมการลดใช้บรรจุภัณฑ์พลาสติกในกรุงเทพมหานคร.วารสารการสื่อสารมวลชน. 9(1),170-195. สืบค้น 19 มกราคม 2566, จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/masscomm/article/view/245741/169776
เทศบาลนครขอนแก่น. (2566). สืบค้น 24 มกราคม 2566 จาก https://www.kkict.net/~ kkhealth/index.php
ธนพฤกษ์ ชามะรัตน์. (2564). การวิจัยเชิงปริมาณสำหรับงานพัฒนาสังคม.พิมพ์ครั้งที่ 2. ขอนแก่น:คณะมนุษยศาสตร์ และ สังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ธนพฤกษ์ ชามะรัตน์, ลุค ดับบลิว.เจ. คนิพเพนเบิร์ก และ เอ็ดวิน บี.พี. เด ยอง .(2565). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อระดับการรับรู้การลดการปล่อยคาร์บอน ของคนเมืองอีสานในเขตเทศบาลนครขอนแก่น. วารสารมนุษสาสตร์และสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยนครพนม. 12(2). สืบค้น 19 มกราคม 2566, จาก https://so03.tci.thaijo.org/ index.php/npuj/article/view/241398/173623
ธาริดา เสนาวงษ์, นริสา อินทร์สอน, พงษ์เพชร ใบงาม, สง่า ทับทิมหิน และ ปวีณา ลิมปิทีปราการ. (2564). การรับรู้นโยบายการจัดการขยะพลาสติกและพฤติกรรมการจัดการขยะพลาสติก ของผู้ค้าในตลาดเจริญศรี อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารศูนย์อนามัยที่ 9. 15(37), 210-222. สืบค้น 19 มกราคม 2566, จาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/RHPC9Journal/article/view/248795/ 17025
ปาลิตา สามประดิษฐ์. (2560). การรับรู้ข่าวสาร ทัศนคติ และความรับผิดชอบทางสังคม ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจใช้ถุงผ้าบรรจุสินค้าที่ซื้อจาก Tops Market ของคนในกรุงเทพมหานคร (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยกรุงเทพ. สืบค้นจากhttp://dspace.bu.ac.th/bitstream/123456789/2571/3 /palida_samp.pdf
พีร์นิธิ อักษร, ธวัชชัย โทอินทร์, พัฒนพงศ์ โตภาคงาม และ ธนายุทธ ไชยธงรัตน์. (2565). ตัวชี้วัดความสำเร็จและความยั่งยืน สำหรับการบริหารโครงการเชิงพื้นที่ กรณีศึกษา: การบริหารโครงการด้านแหล่งน้ำ. วารสารวิศวกรรมศาสตร์และนวัตกรรม. 15(1). 188-194. สืบค้น 18 มกราคม 2566, จาก https://ph02.tci-thaijo.org/index. php/eng_ubu/article/view/246303/167161
พุฒพัณณิน คำวชิระพิทักษ์ และ วราลักษณ์ คงอ้วน (2564). การพัฒนาพื้นที่สาธารณะเพื่อตอบรับบกับแนวคิดเมืองกระชับ: กรณีศึกษา เทศบาลตำบลบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. 16(1), 109-118. สืบค้น 21 กุมภาพันธ์ 2566. จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/rmuj/article/ view/258498/173977
พงศ์ชยนต์ ศรีสุวรรณ. (2561). ความล้มเหลวจากการจัดการขยะที่เกิดจากถุงพลาสติกในประเทศไทย และบางประเทศในกลุ่มประเทศสมาชิกอาเซียน. งานประชุมวิชาการระดับชาติครั้งที่ 10, 29-30 มีนาคม 2561. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม จังหวัดนครปฐม. จังหวัดนครปฐม : มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม
วณิตา บุญโฉม และ วัชระ เชียงกุล. (2564). พฤติกรรมตามแผนที่ส่งผลต่อความตั้งใจใช้ถุงผ้าในการซื้อสินค้าของประชาชนในจังหวัดขอนแก่น. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. 30(1), 56-75. สืบค้น 30 มกราคม 2566, จาก https://so03.tcithaijo.org/index.php/jms_psu/article/view/241140/169
วนิดา เสริมเหลา และ ศุภวัฒนากร วงศ์ธนวสุ. (2564). ถอดบทเรียนความสำเร็จจากการจัดการขยะของประเทศญี่ปุ่น สิงคโปร์ เกาหลีใต้ และไต้หวัน. ศูนย์พัฒนาการเรียนรู้สมัยใหม่. 6(1), 235-247. สืบค้น 22 มกราคม 2566, จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jomld/article/view/247145/167860
วรรณลักษณ์ นกพึ่งพุ่ม. (2563). ทัศนคติต่อโครงการ “Everyday Say No To Plastic Bags” การงดแจกถุง พลาสติกหูหิ้ว ประเภทใช้ครั้งเดียวทิ้งจากห้างสรรพสินค้า ซูเปอร์มาร์เก็ต และร้านสะดวกซื้อ (สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). นครปฐม: มหาวิทยาลัยมหิดล. สืบค้นจาก https://archive.cm.mahidol.ac.th/bitstream/ 123456789/3660/1/TP%20MS.022%202563.pdf
วิทยาลัยปกครองท้องถิ่น มหาวิทยาลัยขอนแก่น. (2564 ). รายงานฉบับสมบูรณ์ การดำเนินโครงการคาร์บอนต่ำสาธิต เทศบาลนครขอนแก่น. กรุงเทพฯ: องค์การบริหารจัดการก๊าซเรือนกระจก (องค์การมหาชน ).
วิทวัส รุ่งเรืองผล. (2563). หลักการตลาด (Principle Of Marketing). พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพฯ: ศูนย์หนังสือแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อรวรรณ ชวนะอิทธินันท์. (2562). ทัศนคติ และปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด ที่มีผลต่อการลดใช้ถุงพลาสติกของผู้บริโภคในห้างสรรพสินค้าเขตกรงเทพมหานคร (สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). นครปฐม: มหาวิทยาลัยมหิดล. สืบค้นจาก https://archive.cm.mahidol.ac.th/bitstream/123456789/4023/1/TP%20MM.088%202562.pdf
อรดี ภาพลงาม และ สุขุมวิทย์ ไสยโสภณ. (2565). ปัจจัยแห่งความสำเร็จการบริหารงานจัดการขยะมูลฝอย เทศบาลตำบลโนนหวาย อำเภอหนองวัวซอ จังหวัดอุดรธานี. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. 9(2), 507-522. สืบค้น 24 มกราคม 2566, จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/rdirmu/ article/view/256507/174774
อรัญญา แสงโชต. (2555). บุคลิกภาพตราสินค้ารถจักรยานยนต์ฮอนด้า (รายงานการศึกษาอสิระปริญญาบริหารธุรกจิมหาบัณฑิต). ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น. สืบค้นจาก http://mslib.kku.ac.th/elib/multim/books/Economic2555/ARUNYA%20%20SANGCHOT/06_ch3.pdf