การศึกษาพันธกิจและบทบาทด้านการวิจัยภาษาจีนของสถาบันขงจื่อในประเทศไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้เพื่อศึกษา 1) บทบาทและพันธกิจด้านการเรียนการสอนภาษาจีนของสถาบันขงจื่อในประเทศไทย 2) ปัญหาในการทำวิจัยภาษาจีนของครูผู้สอน 3) ความต้องการในการจัดตั้งศูนย์วิจัยการสอนภาษาจีน ใช้วิธีวิจัยแบบผสมผสาน จากกลุ่มตัวอย่างครู อาจารย์และเจ้าหน้าที่สถาบันขงจื่อและห้องเรียนขงจื่อในประเทศไทย 27 แห่ง รวม106 คน เครื่องมือที่ใช้วิจัยคือแบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ณ ความเชื่อมั่น 95% (z = 1.96) และนำเสนอผลในลักษณะการพรรณนาวิเคราะห์
ผลวิจัยพบว่า พันธกิจและบทบาทของสถาบันขงจื่อ จำแนกเป็น 3 ระยะ คือพันธกิจระยะแรก (ปี 2549-2554) พันธกิจระยะที่สอง (ปี 2555-2559) พันธกิจระยะที่สาม (ปี 2560-ปัจจุบัน) และบทบาทที่โดดเด่นที่สุด คือการเป็นศูนย์สอบและจัดสอบวัดระดับภาษาจีน (HSK) มีค่าเฉลี่ย(Mean=8.46) ปัญหาการทำวิจัยภาษาจีน 3 อันดับ คือไม่มีผู้เชี่ยวชาญให้คำปรึกษา(53.3%) ไม่มีงบประมาณสนับสนุน(45.7%) และไม่มีศูนย์ให้คำปรึกษาวิจัย(32.4%) 3) ความต้องการด้านการสนับสนุนการทำวิจัยภาษาจีน 3 อันดับ คือบุคคลากรผู้เชี่ยวชาญ(71.4 %) งบประมาณ(68.6%) การเข้าถึงแหล่งข้อมูลวิจัยภาษาจีน(46.7%) แนวทางความร่วมมือในอนาคตภายใต้การสนับสนุนของสถาบันขงจื่อ โดยการจัดตั้งศูนย์สนับสนุนวิจัยภาษาจีนในไทย โดยมีบทบาทหลัก 3 ข้อ คือ 1)เป็นแหล่งทุนวิจัย 2)ศูนย์รวมทรัพยากร ฐานข้อมูลวิจัยและสารสนเทศภาษาจีน 3)เป็นศูนย์รวมผู้เชี่ยวชาญจีนเพื่อให้คำปรึกษาด้านวิจัยภาษาจีน ซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อครู อาจารย์ผู้สอนชาวไทย สอดคล้องกับยุทธศาสตร์การศึกษาชาติ เป็นการยกระดับบทบาท พันธกิจและสะท้อนคุณค่าการก่อตั้งสถาบันขงจื่อในประเทศไทยต่อเวทีโลกอีกด้วย
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยแม่โจ้ ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่จะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษรเอกสารอ้างอิง
กาญจนา สกุลเพชรอร่าม, ชลธี เสมอเชื้อ. (2564). การศึกษาและวิเคราะห์นโยบายเส้นทางสายไหมทางทะเลศตวรรษที่ 21ในมิติการเผยแพร่วัฒนธรรมผ่านสถาบันขงจื่อเส้นทางสายไหมทางทะเล : ประเทศไทย. วารสารวิชาการ คณะมนุษยศาสตร์และ
สังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร. 5(1), 16.
จุฬาลักษณ์ ชอบงาม, สรรพสิริ ส่งสุขรุจิโรจน์ และเนตรน้ำทิพย์ บุดดาวงศ์. (2563). การสำรวจงานวิจัยด้านจีนศึกษาที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารที่ผ่านการรับรองคุณภาพจาก TCI สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ในรอบทศวรรษ (พ.ศ.2552–2561). วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี
(2), 151-163.
นริศ วศินานนท์. (2561). การศึกษาสภาพการจัดการเรียนการสอนภาษาจีนในระดับอุดมศึกษาในประเทศไทย. วารสารจีนศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. 9(2), 263-287.
สำนักงานเลขาธิการการศึกษา. (2564). สืบค้น 29 สิงหาคม 2564,จากhttp://www.onec.go.th/index.php/book/BookView/1540
สำนักความสัมพันธ์ต่างประเทศ สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2564). ศูนย์แลกเปลี่ยนและส่งเสริมความร่วมมือด้านภาษาจีนระหว่างประเทศ สืบค้น 29 ธันวาคม 2564, จากhttps://www.bic.moe.go.th/index.php/2021-08-19-21-30-45/2465
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). ยุทธศาสตร์ชาติ. สืบค้น 14 มิถุนายน 2564 ,จาก http://www.onec.go.th/th.php/page/category/CAT0001078
อักษรศรี พานิชสาส์นและคณะ. (2554). โครงการพัฒนายุทธศาสตร์กำลังคนและงานวิจัยเพื่อรองรับกระแสจีนภิวัตน์.สถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา (องค์การมหาชน).
Chiangmai University. (2012). The Chinese volunteer teacher. Retrieved July 18, 2021, from http://archive.lib.cmu.ac.th/full/T/2555/regio40755sb_ch1.pdf
Cochran, W.G. (1963). Sampling Technique. 2nd Ed., New York: John Wiley and Sons.
Da H.J. (2020). Research on the development of Confucius Institute in Thailand. Journal of Chinese Language and Culture. 7(1), 19-32.
Ding, X.L. (2014). China’s Soft Power in Asia: Projection and Profile. Beijing: The Oriental Press.
Hanban. (n.d.). (2020). About Confucuis Institutes/Classrooms, Hanban. Retrived December 18, 2021. from: http://hanban.org/confucuisinstitute/node_10961.html
Kasetsart University. (2013). The Chinese volunteer teacher. Retrieved September 10, 2021. from http://www.intaff.ku.ac.th/Admin/WBfund/data/pdffiles/mua/mua56_10.pdf
Khon Kaen University. (2017). Action Plan. Retrieved June 28, 2021, from https://plan.kku.ac.th/pln2013/files/Reportkku2562_Eng.pdf
Man, S.& Phenmanee, K. N. (2018). Roles and Responsibilities of the Confucius Institute in Implementing Cultural Diplomacy Policies in Thailand: A Case Study of the Confucius Institute, Khon Kaen University and Mahasarakham University. Chinese Studies Journal Kasetsart University. 11(1), 175-214.
Ritsumei Confucius. (2021). Confucuis activities project. Retrived November, 28, 2021. from: http://ritsumei.ac.jp/confucius/activities/project_c/
Tangyuenyong, P.; Choonharuangdej, S. (2010). Research on the Teaching and
Learning of the Chinese Language in Higher Education Institutions in
Thailand: A Summary. Thai World Affairs Center. Retrieved November, 4,
from http://www.thaiworld.org/upload/question/file_830.pdf,
Trisanawadee, S. (2020). Chinese Cultural Diplomacy towards ASEAN Countries:
Case Study of Confucius Institutes in Thailand. Manutsayasat Wichakan,
(2), 416-450.
Thong-art, C. (2018). Management of Thai language learning by using competency in the 21st century: theory to practice. education jouEducationalongkorn University, 46(1), 171-184.
UNESCO. (2006). Annual report 2006: UNESCO Institute for Lifelong Learning. Retrieved from https://uil.unesco.org/annual-report-2006-unesco-institutelifelong-learning
UNESCO. (2014). Global citizenship education: Preparing learners for the challenges of the 21st Century. Retrieved from, http://unesdoc.unesco.org/images/0022/002277/227729e.pdf
Volodzko, D. (2015). China’s Confucius Institutes and the Soft War. The Diplomat. Retrieved December, 12, 2021, from: http://thediplomat.com/2015/07/ chinas-confucius-institutes-and-the-soft-war.
Wang, Y.J. (2019). Confucius Institutes in Thailand: Revealing the Multi-dimensionality of China’s Public Diplomacy. Waseda University Journal of The Graduate School of Asia-Pacific Studies, 37(3), 99-113.
Guo, X. H. (2018). Public Management for Educational Cooperation Between Thai Government and People Republic of China. Journal of Rangsit Graduate102 Studies in Business and Social Sciences. 4(2), 283-296.
