ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสุขของนักศึกษามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตตรัง

Main Article Content

นัฐนรี ศรีชัย
กรฎา มาตยากร
จิระวัฒน์ ตันสกุล

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาความสุขของนักศึกษา และค้นหาปัจจัยที่สามารถพยากรณ์ความสุขของนักศึกษามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตตรัง โดยใช้วิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ จำนวน  200 คน เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถาม ได้แก่ แบบสอบถามปัจจัยที่ส่งผลต่อความสุขของนักศึกษา แบบสำรวจความสุขด้วยตนเอง 8 ประการ ปรับปรุงจากแบบสำรวจความสุขด้วยตนเอง : HAPPINOMETER ความสุขก็วัดเองได้ วิเคราะห์ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน  ผลการวิจัยพบว่า 1) ความสุขของนักศึกษาในภาพรวมอยู่ในระดับมาก (x̄ = 3.78, S.D. = 0.48) 2) ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความสุข คือ การรู้จักปรับตัว ความสามารถในการจัดการอารมณ์ของตนเอง และการได้รับการยอมรับจากเพื่อน

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กฤษดา ผ่องพิทยา. (2558). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อการเรียนรู้อย่างมีความสุขของนิสิตมหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา. Ratchaphruek Journal. 13(1), 11-18.

กิตติพงษ์ แดงเสริมศิริ. (2560). บันไดแห่งการเรียนรู้เพื่อการตอบสนองความพึงพอใจของนักศึกษาต่อกิจกรรม. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยฟาร์อีสเทอร์น. 1(1), 39-42.

งานทะเบียนและประมวลผลนักศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตตรัง. (2562, 1 ตุลาคม) . สถิติออนไลน์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. สืบค้น 1 ตุลาคม 2562, จาก https://eds.trang.psu.ac.th/stat/

ชาญวิทย์ วสันต์ธนารัตน์, จุลัยวรรณ ด้วงโคตะ และ นพพร ทิแก้วศรี. (2556). มาสร้างองค์กรแห่งความสุขด้วยกันเถอะ. นนท์บุรี: ศูนย์องค์กรสุขภาวะ.

ดนัย เทียนพุฒ. (2537). กลยุทธ์การพัฒนาคน : สิ่งท้าทายความสำเร็จของธุรกิจ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นงพะงา ลิ้มสุวรรณ. (2557, 24 มิถุนายน). พัฒนาการทางจิตใจ. สืบค้น 24 มิถุนายน 2563. จาก https://med. mahidol.ac.th/ramamental/generalknowledge/child/06242014-1920

ประเวช ตันติพิวัฒนสกุล และเอกอนงค์ สีตลาภินันท์. (2554). คู่มือสร้างสุขระดับจังหวัด. นนทบุรี: ครีเอทีฟ กูรู.

แผนงานสุขภาวะภาคเอกชน, สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2552). มาสร้างองค์กรแห่งความสุขกันเถอะ. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ.

พัชรินทร์ นินจันทร์, โสภิณ แสงอ่อน และทัศนา ทวีคูณ. (2555). โปรแกรมการสร้างความแข็งแกร่งในชีวิต

(A resilience-enchancing program). กรุงเทพฯ: จุดทอง.

พิกุล พุ่มช้าง และปริญญา มีสุข. (2560). การวิเคราะห์องค์ประกอบการเป็นองค์กรแห่งความสุขของสถาบันการศึกษาไทย.วารสารอิเล็กทรอนิกส์ Veridian มหาวิทยาลัยศิลปากร (มนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์และศิลปะ). 10(2), 647-663.

พิไลพร สุขเจริญ, จิดาภา พลรักษ์, และรภัทภร เพชรสุข. (2562). ความสุขในการเรียนตามการรับรู้ของนักศึกษาพยาบาล. วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า. 31(2), 158-170.

รศรินทร์ เกรย์, วรชัย ทองไทย และเรวดี สุวรรณนพเก้า (2553). ความสุขเป็นสากล. กรุงเทพฯ: จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2546). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2542. กรุงเทพฯ: นานมีบุคส์พับลิเคชั่นส์.

รายงานผลงานการสำรวจสถิติจำนวนนักศึกษาที่ขอเข้ารับการช่วยเหลือขอคำปรึกษาและส่งต่อพบจิตแพททย์. (2563). สืบค้น 6 สิงหาคม 2562, จาก http://eds.trang.psu.ac.th/start/

ศิรินันท์ กิตติสุขสถิต, สุภรต์ จรัสสิทธิ์, พอตา บุนยตีรณะ, กาญจนา ตั้งชลทิพย์, เฉลิมพล สายประเสริฐ และวรรณา อารีย์, (2555). คู่มือการวัดความสุขด้วยตนเอง. กรุงเทพฯ: ธรรมดาเพรส.

ศุภชัย วาสนานนท์ และดลฤดี วาสนานนท์. (2562). การศึกษาพฤติกรรมการใช้เวลาว่างกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาหลักสูตรเทคโนโลยีบัณฑิต สาขาวิชาธุรกิจวิศวกรรม คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยศิลปากร. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ Veridian มหาวิทยาลัยศิลปากร (มนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์และศิลปะ). 12(1), 811-824.

สาโรจน์ บุญพันธุ์. (2556). ความสัมพันธ์ระหวางความฉลาดทางอารมณ์กับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน วิชาวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 อำเภอบางซ้าย. วารสารการศึกษาและพัฒนาสังคม. 9(1), 107-118.

สิทธิพร กล้าแข็ง. (2559). สรรสาระองค์กรสุขภาวะ แนวคิดและกรณีตัวอย่าง สุขสงบดี Happy Soul : กรุงเทพมหานคร: พี.เอ.ลีฟวิ่ง.

สุภัทรา บัวเพิ่ม. (2559). สรรสาระองค์กรสุขภาวะแนวคิดและกรณีตัวอย่าง องค์กรผ่อนคลายดี Happy Relax. กรุงเทพมหานคร: พี.เอ.ลีฟวิ่ง.

Bandura, Albert. (1977). Social learning theory. New Jersey: Prentice-Hall.

Coleman, J. S. (1981). Cognitive Outcomes in Public and Private Schools, Sociology of Education.

(31), 65-76.

Diener, E., & Diener, R.B. (2008). Happiness: Unlocking the mysteries of psychological wealth. Oxford. Blackwell.

Hair, J. F. Jr. Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2010). Multivariate data analysis: A Global Perspective (7th ed.). Upper Saddle River, NJ: Pearson Education.

Hair, J. F. Jr. Black, W. C., Babin, B. J., Anderson R. E., & Tatham, R. L. (2006). Multivariate data analysis. (6th ed). New Jersey: Prentice Hall.