วัฒนธรรมชา การประกอบสร้างอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมชาในวรรณกรรมพื้นบ้านชาวหุย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้ มีวัตุประสงค์เพื่อศึกษาการประกอบสร้างอัตลักษณ์วัฒนธรรมชาในวรรณกรรมพื้นบ้านชาวหุย ของสำนวนหลี่สู้เจียงและหวังเจิ้งเหว่ย (Li Shujiang and Wang Zhengwei) กลุ่มตัวอย่าง คือ วรรณกรรมพื้นบ้านชาวหุยที่นำเสนอเกี่ยวกับวัฒนธรรมชา จำนวน 18 เรื่อง จากการศึกษาทั้งหมด 157 เรื่อง ใช้แนวคิดการประกอบสร้างอัตลักษณ์ผ่านวรรณกรรม ผลการศึกษา พบว่า วรรณกรรมพื้นบ้านชาวหุยเป็นกลไกประกอบสร้างอัตลักษณ์วัฒนธรรมชาของชาวหุย มีกระบวนการประกอบสร้างวัฒนธรรมชา โดยนำชามาอธิบายให้เห็นบทบาทสำคัญของการสืบทอดอัตลักษณ์ชาวหุย และนำเสนอวัฒธรรมชาของชาวหุย 6 ประเด็น ได้แก่ 1) ชากับการประกอบสร้างอัตลักษณ์ด้านอาหารของชาวหุย: ก้ายหว่านฉากับถังฉา 2) ชากับการประกอบสร้างการสืบทอดประเพณีชาวห 3) ชากับการประกอบสร้างวัฒนธรรมการต้อนรับแขกผู้มาเยือนของชาวหุย 4) ตั่วเอ่อร์ฉากับปาเป่าฉา: การประกอบสร้างยาวิเศษขจัดโรคภัยไข้เจ็บ 5) ชา: สัญญะพหุวัฒนธรรมชาวหุย และ 6) ความหลากหลายแห่งวัฒนธรรมชาของชาวหุย ชา จึงเป็นเสมือนปรัชญาการเข้าสังคมของชาวหุย สะท้อนให้เห็นจิตวิญญาญของชาติพันธุ์หุย คือ ชาวหุยที่หนิงเซียมีคำกล่าวว่า “หากบุคคลใด มีความประพฤติที่อดทนและมุมานะบากบั่น มักมีการพรรณนาบุคคลนั้นว่า ‘เซี่ยฉา’”
Article Details
เอกสารอ้างอิง
Bai Shouyi. (2007). ประวัติศาสตร์ชาติพันธุ์หุยหุยจีนเล่มที่ 1 เล่มที่ 2 (中国回回民族史（上、下）. ปักกิ่ง:
สำนักพิมพ์จงหัวซูจู๋.
Cao Xiangtao Ma Yutao Long dan และJing Xi. (2018). การศึกษาการเผยแพร่ศิลปะชาปาโป่วฉาชาวหุยที่หนิงเซี่ย (宁夏回族八宝茶茶艺挖掘及推广研究). วารสารการสัมนาอุตสาหกรรมกับเทคโนโลยี. 17(6), 69-7.
Chen Gaohua. (1994). ประเพณีดื่มชาสมัยราชวงศ์หยวน (元代饮茶习俗). วารสารการศึกษาประวัติศาสตร์. 40(01), 89-102.
Ding Yibo. (1995). สุภาษิตชากับประเพณีชาของชาวหุย (回族茶谚与茶 俗).วารสารการศึกษาประเพณี. 34(2),
71-73.
Ding Chao. (1996). ไก้ยหวั่นฉาของชาวหุย (回族的盖碗茶). วารสารการบำรุงสุขภาพและโภชนาการแห่งจีน. 3(06) ,37.
Guan Ming. (2016). การศึกษามารยาทอาหารการกินชาวหุย (回族饮食礼仪初探).ในประชุมวิชาการการพัฒนาอาหารจีนปี 2015. วันที่ 13 ธังวาคม ค.ศ 2015 (นน้า269-283). ปักกิ่ง: สถาบันวัฒนธรรมอาหารประเทศจีน.
Han Xiuge. (2009). การศึกษาคุณุปการด้านประวัติศาสตร์ของคังซี (论康熙的历史功绩). วารสารการสอบ. 52(4), 38-39.
He Yanrong. (2009). การศึกษาเปรียบเทียบวัฒนธรรมชานมระหว่างชนกลุ่มคาซัคกับมองโกล: กรณีศึกษาวัฒนธรรมชานมชนกลุ่มเร่ร่อนที่ซินเจียง (新疆游牧民族的奶茶文化-哈萨克族与蒙古族奶茶文化比较研究). วารสารวารสารสถาบันการศึกษาหลานโจว. 29(11), 13-14.
Jin Xiaojun และ Wang Guo qiang. (2012). วัฒนธรรมชาชาวหุยจีน (中国回族茶文化). หยินชวน: สำนักพิมพ์หยางกวาง.
Li Shujiang และ Wang Zhengwei. (2009). นิทานพื้นบ้านและตำนานชาวหุย(回族民间传说故事).
หยินชวน: สำนักพิมพ์ประชาชนหนิงเซี่ย.
Li Qingsheng. (2012). การศึกษานิทานอนุภาค “หุยหุยค้นหาสิ่งวิเศษ” (赛典赤·瞻思丁在云南建立的丰功伟绩). วารสารการศึกษาชาวหุย. 85(1), 10-15.
Lin Gengsheng. (2002). วัฒนธรรมไก้หวั่นฉาชาวหุย (回族盖碗茶茶文化). วารสารเกษตรกรรมโบราณคดี.
21(04), 80-81.
Mian Weizhong. (2005). วัฒนธรรมชาวหุยที่ได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมชา (茶影响下的回族文化). วารสาร
โบราณคดีการเกษตร. 24(4), 201-204.
Mian Weizhong. (2011). การเผยแพร่สู่ตะวันตกและการอิทธิพลต่อวัฒนธรรมอิสลามของชา (茶的西传及对伊斯兰
文化的影响). วารสารใบชาจีน. 33(5), 43-45.
Ma Yingxue. (2018). วัฒนธรรมชาวหุยที่ได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมชา (基于茶文化影响下的回族文化). วารสาร
ใบชาฮกเจี้ยน. 39(5), 379-380.
Wang Zhengwei. (2008).พิมพ์ครั้งที่ 2. คติชนวิทยาชาวหุย (回族民俗学). ยินชวน: สำนักพิมพ์ประชาชนหนิงเซี่ย.
Wu Bing. (2012). การศึกษาความคิดบำรุงสุขภาพในประเพณีการดื่มชาไก้ยหวั่นของชาวหุย (从回族饮盖碗茶习俗
探析其中的养生保健思想). ในการประชุมวิชาการแพทแผนจีนบำรุงสุขภาพครั้งที่ 10.วันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ
2012 (หน้า150-152). หลานโจว: คณะกรรมการยาและการรักษาแพทย์แผนจีน.
Xu Jin. (2019). ศิลปะชากับประเพณีชาในสุภาษิตชาติพันธุ์ต่าง ๆ ของจีน (中华多民族谚语中的茶道和茶俗). วารสารมหาวิทยาลัยมองโกเลียใน. 51 (5), 96-99.
Yu Zhengui. (1992). การศึกษาความหมายของวัฒนธรรมชาติพันธุ์หุย (略论回族文化的内涵). วารสารการศึกษาชาวหุย. 6 (2), 3-11.
Yu Hong และ Li Dekuan. (2011). การศึกษาประเพณีการดื่มชาและวัฒนธรรมชาชาวหุย (回族的饮茶习俗与茶文化解读). วารสารการศึกษาชาวหุย. 83 (3), 101-107.
Zhang Zongqi. (2006). การผสมผสานระหว่างวัฒนธรรมอิสลามกับวัฒนธรรมจีน (伊斯兰文化与中国中国本土
文化的整合). ปักกิ่ง: สำนักพิมพ์ตงฟาง.
Zhao Xiangyu และ Zhang jie. (2015). ศิลปะชาชาวหุยในกรณีศึกษาการสืบทอดและการพัฒนา (回族茶艺：西北穆斯林文化传承与发展).วารสารเกษตรกรรมโบราณคดี, 34(2), 88-91.
Zhu Gang. (1993). การศึกษาวัฒนธรรมชาชาวหุยภาคตะวันตกเฉียงเหนือ (西北回族茶文化概论).วารสารการศึกษาชาติพันธุ์ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ, 7(2), 215-219.
คณะกรรมการบรรณธิการสารานุกรมอิสลามประเทศจีน, (2011). พิมพ์ครั้งที่ 3. สารานุกรมอิสลามประเทศจีน (中国伊斯兰教百科全书). เฉิงตู: สำนักพิมพ์เสฉวนศีซู.
ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. กรุงเทพฯ : ศิริวัฒนาอินเตอร์พริ้นท์.
ศิริพร ภักดีผาสุข. (2561). ความสัมพันธ์ระหว่างภาษากับอัตลักษณ์และแนวทางการนำมาศึกษาภาษาไทย. กรุงเทพฯ: โครงการเผยแพร่ผลงานวิชาการคณะอักษรศาสตร์จุฬาลงกร
