โลกทัศน์น์เหนือธรรมชาติที่ปรากฏในนวนิยายเรื่อง มนต์กาหลง ของหยก บูรพา (Supernatural Worldviews in Yok Burapa’s Novel Monkalong)

Main Article Content

วชิรา หงษ์บินโบก
สุภาพร คงศิริรัตน์

บทคัดย่อ

      บทความวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาโลกทัศน์เหนือธรรมชาติที่ปรากฏในนวนิยายเรื่อง มนต์กาหลง ของหยก บูรพา โลกทัศน์ที่พบในเรื่องมนต์กาหลง มี 3 ด้าน ได้แก่ ไสยศาสตร์ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ และศาสนา ซึ่งด้านไสยศาสตร์ มีโลกทัศน์ที่พบ 3 ประเภท คือ คาถาอาคม เครื่องราง ของขลัง และฤกษ์ยาม คาถาอาคม สามารถปลุกเสก สิ่งของธรรมดาให้กลายเป็นของศักดิ์สิทธิ์ได้ เครื่องรางของขลัง ช่วยให้แคล้วคลาดปลอดภัยจากอันตราย และฤกษ์ยาม มีความเชื่อว่า การประกอบพิธีกรรมจะราบรื่นหรือประสบผลสำเร็จได้ต้องทำในฤกษ์ยามที่ดี โลกทัศน์เกี่ยวกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ มีโลกทัศน์ที่พบ 2 ประเภท คือ เทพ และร่างทรง โดยเชื่อว่า เทพสามารถช่วยดลบันดาลสิ่งที่ขอให้สำเร็จได้ ส่วนร่างทรง เชื่อว่า คนที่จะมาเป็นร่างทรงนั้น เทพจะเลือกจากบุคคลที่เคยมีความผูกพันกันมาในอดีต โลกทัศน์เกี่ยวกับศาสนา พบโลกทัศน์ 2 ประเภท คือ กฎแห่งกรรม
และบุพเพสันนิวาส ความเชื่อเรื่องกฎแห่งกรรมเชื่อว่าใครทำสิ่งใดย่อมได้รับสิ่งนั้นกลับคืน ไม่มีใครสามารถหลีกหนีกรรมที่ตนก่อ ส่วนในด้านความเชื่อเรื่องบุพเพสันนิวาสเชื่อกันว่า คนที่เป็นคู่ครองกันได้ ในอดีตชาติต้องเคยเป็นคู่กันมาก่อน ในภพปัจจุบันจึงได้เกิดมาเป็นเนื้อคู่กันอีก

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กุสุมา ชัยวินิตย์. (2531). ศาสนาชาวบ้านในวรรณกรรมพื้นบ้านอีสาน (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาสารคาม :
มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒมหาสารคาม.
จรูญรัตน์ รัตนากร. (2535). โลกทัศน์ชาวอีสานจากวรรณกรรมคำสอน (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาสารคาม :
มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒมหาสารคาม.
ตรีศิลป์ บุญขจร. (2542). นวนิยายกับสังคมไทย. กรุงเทพฯ: โครงการตำราคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทวีศิลป์ โสตถิถาวร และสุภาพร คงศิริรัตน์. (2559). การศึกษาพิธีกรรมการสูกู่ขวัญสั่น ชุมชนตำบลป่าแดง อำเภอ ชาติตระการ
จังหวัดพิษณุโลก. ใน รายงานสืบเนื่องจากการประชุมสัมมนาวิชาการระดับชาติของเครือข่ายความร่วมมือทางวิชาการ-วิจัย
สายมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ครั้งที่ 9, "พลังมนุษยศาสตร์ พลังสังคมศาสตร์ พลังแห่งความสุขที่ยั่งยืน", วันที่ 24-25
มีนาคม 2559 (น. 72-82). พิษณุโลก : มหาวิทยาลัยนเรศวร.
นิตยา ภักดีบัณฑิต. (2532). ผญาภาษิต : การศึกษาเชิงวิเคราะห์ (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาสารคาม :
มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒมหาสารคาม.ประจักษ์
ประภาพิทยากร. (2519). ประเพณีและไสยเวทวิทยาในขุนช้างขุนแผน. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์เจริญธรรม.
วิทย์ ศิวะศริยานนท์. (2544). วรรณคดีและวรรณคดีวิจารณ์. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: ธรรมชาติ.
ศรีศักดิ์ วัลลิโภดม. (กุมภาพันธ์ 2527). การถือผีในเมืองไทย. วารสารศิลปวัฒนธรรม, 5(4), 7-17.
สง่า พัฒนะชีวะพูล. (2538). เจ้าพ่อพญาแล : ความเชื่อและพิธีกรรม (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาสารคาม :
มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย. (2547). นาม: หยก บูรพา. รวมบทสัมภาษณ์นักเขียน. สืบค้นเมื่อ 30 กันยายน 2561 จาก
http://www.thaiwriter.org/interview/yok%20burapa/yok.htm
สุดาพร หงษ์นคร. (2539). ประเพณีพิธีกรรมการเข้าทรงพ่อพญาสี่เขี้ยวของชาวไทยยวนบ้านสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา
(วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาสารคาม : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒมหาสารคาม.
สุภาพร คงศิริรัตน์. (2557ก). โลกทัศน์เกี่ยวกับผู้นำในภาษิตลาว. วารสารอารยธรรมศึกษา โขง-สาละวิน, 5(2), 107-136.
สุภาพร คงศิริรัตน์. (2557ข). โลกทัศน์ของคนลาวจากภาษิต. พิษณุโลก : ดาวเงินการพิมพ์.
สภุาพร วิสารทวงศ.์ (2529). วรรณกรรมไทยเยา้ จากตำบลผาช้างน้อย อำเภอปง จังหวัดพะเยา (วิทยานิพนธ์ปริญญามหา
บัณฑิต). พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สุริยา สมุทคุปติ์, พัฒนา กิติอาษา, ศิลปกิจ ตี่ขันติกุล และจันทนา สุระพินิจ. (2539). ทรงเจ้าเข้าผี: วาทกรรม ของลัทธิพิธีและ
วิกฤติการณ์ของความทันสมัยในสังคมไทย. กรุงเทพฯ: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน).
หยก บูรพา. (2556). มนต์กาหลง. กรุงเทพฯ : แสงดาว.
อรรถพร ทองบรรเทิง และสุภาพร คงศิริรัตน์. (2561). วิเคราะห์โลกทัศน์เหนือธรรมชาติที่ปรากฏในองค์ประกอบของนวนิยาย
เรื่องพรายพรหม ของรอมแพง. วารสารรมยสาร, 16(1), 417-432.