The Relationship between Core Competencies and Job Performance of Personnel in the Provincial Industrial Offices of Thailand's Central Perimeter Provinces
Abstract
This operational quantitative study aimed to 1) examine core competencies and work performance of the personnel working in Provincial Industry Offices of the Central Perimeter Provinces, and 2) investigate the relationship between core competency and the work performance of personnel in these offices. The sample consisted of 94 personnel working under Ministry of Industry (Thailand) in the Provincial Industry Offices of Central Perimeter Provinces, including Nonthaburi, Nakhon Pathom, Pathum Thani, and Samut Prakan. The instrument used in this study was a questionnaire, with data analyzed using frequency, percentage, mean, standard deviation, and Pearson’s correlation coefficient.
The overall level of core competencies among personnel was high (x̄ = 4.24). When considering individual aspects, teamwork had the highest mean score (x̄ = 4.45), followed by integrity (x̄ = 4.41), professional expertise (x̄ = 4.37), service-mindedness (x̄ = 4.36), and achievement motivation (x̄ = 3.62), respectively. The overall work performance level was also high (x̄ = 4.41). Among specific aspects, the quality of work had the highest mean score (x̄ = 4.44), followed by quantity of work (x̄ = 4.42), cost efficiency (x̄ = 4.40), and time efficiency (x̄ = 4.36), respectively. Core competencies were positively correlated with work performance, with a statistically significant positive correlation at the .05 level (r = 0.892). The correlation coefficients ranged from 0.450 to 0.906. Notably, integrity demonstrated the strongest positive correlation with work performance (r = 0.906), which was higher than that of other core competencies.
The knowledge gained from this research provides guidelines for enhancing work performance and strengthening core competencies among personnel. Moreover, the study highlights that integrity has a stronger relationship with work performance compared to other core competencies.
Downloads
Article Details
How to Cite
Section
Research Articles
Categories
Copyright & License
Copyright (c) 2025 Journal of Local Governance and Innovation
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กิจติพงศ์ บู้หลง. (2564). การพัฒนาผู้บังคับบัญชาลูกเสือสามัญรุ่นใหญ่ในโรงเรียนปะทิววิทยาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุราษฎร์ธานี ชุมพร. วารสารพุทธสังคมวิทยาปริทรรศน์, 7(3), 108–123.
กิตติพล แต่งผิว. (2556). ปัจจัยที่มีผลต่อจิตอาสาในการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมของชุมชนตำบลมะขาม อำเภอมะขาม จังหวัดจันทบุรี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์].
ชิดชนก เจริญมงคลการ. (2561). แนวทางการบริหารจัดการด้านจิตอาสาสโมสรอินเตอร์แรคท์ภาค 3350 ในเขตกรุงเทพมหานคร [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ].
ธิดาชนก วงค์พิทักษ์. (2556). ปัจจัยจิตสังคมที่ส่งผลต่อพฤติกรรมจิตอาสาของนิสิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (สารนิพนธ์ กศ.ม.). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
นิสิต ตั้งจิรวัฒนกุล. (2559). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างทรัพยากรการบริหารกับการจัดกิจกรรมลูกเสือของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 3 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์].
บุษราภรณ์ ติเยาว์. (2561). ขบวนการจิตอาสา การขัดเกลาทางสังคมกับการพัฒนาตนของเยาวชนในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล [ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย].
มินตรา ลายสนิทเสรีกุล. (2557). กลยุทธ์การบริหารโรงเรียนสู่การเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้วิชาชีพของโรงเรียนมัธยมศึกษาในสหวิทยาเขตเบญจบูรพา กรุงเทพมหานคร. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา (An Online Journal Of Education), 9(3), 392–406.
เรืองณวิน มีดินดำ. (2558). การพัฒนาแนวทางการบริหารกิจการลูกเสือ–เนตรนารีสามัญในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม].
วุฒิ อิสระกุล. (2565). แนวทางการพัฒนากิจกรรมลูกเสือให้เป็นเลิศของผู้บริหาร โรงเรียนวัดนครเนื่องเขต (ศรีไพจิตร) จังหวัดฉะเชิงเทรา. Dhammathas Academic Journal, 22(3), 399–412.
สถิรพร เชาวน์ชัย. (2561). กลยุทธ์การบริหารสโมสรลูกเสือจังหวัด. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 12(2), 581–595.
สิริพร มีผดุง. (2558). การพัฒนากลยุทธ์การจัดกิจกรรมนักศึกษาเพื่อส่งเสริมภาวะผู้นำของนักศึกษาสถาบันการพลศึกษา. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 9(2), 204–221.
สุดใจ วันอุดมเดชาชัย. (2556). การจัดการเชิงกลยุทธ์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ.
อรศิริ ไม้ทอง. (2564). กระบวนการเสริมสร้างจิตอาสาและความรับผิดชอบต่อสังคมของเยาวชนนานาชาติ. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์, 17(3), 1–18.
อ้อมใจ วงษ์มณฑา. (2553). ปัจจัยที่ส่งผลต่อจิตสาธารณะของนักศึกษามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต,. สถาบันวัฒนธรรมศึกษากัลป์ยาณิวัฒนา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์].
Jones, G. R., & George, J. M. (2016). Contemporary management (9th ed.). New York: McGraw-Hill Education.
