การรับรู้คุณค่าตราสินค้าที่มีความสัมพันธ์ต่อพฤติกรรมการซื้อของผู้บริโภค ผ้าทอตากะหมุก (ตาสมุก) ของวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดระยอง
บทคัดย่อ
บทความวิจัยเรื่อง “กระบวนการกำหนดนโยบายทางการเมืองในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น : กรณีศึกษาองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นใน อำเภอละแม จังหวัดชุมพร” นี้มีวัตถุประสงค์หลัก 3 ประการ ได้แก่ (1) เพื่อการวิเคราะห์บทบาทอิทธิพลของชนชั้นนำทางการเมืองและข้าราชการท้องถิ่นต่อทิศทางนโยบาย (2) เพื่อการสำรวจการแลกเปลี่ยนผลประโยชน์และการมีส่วนร่วมของประชาชนในมิติปฏิบัติ และ (3) เพื่อการเชื่อมโยงฐานเศรษฐกิจสังคมของชุมพรเข้ากับพลวัตการกำหนดนโยบายสาธารณะ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพมีระเบียบวิธีวิจัย ได้แก่ การศึกษาวิจัยเอกสาร ร่วมกับการสัมภาษณ์เชิงลึก ภายใต้กรอบทฤษฎี แนวคิดระบบ ของ David Easton (1965) และ แนวคิดนิเวศวิทยาทางการเมือง ของ Fred W. Riggs (1964) ผลการวิจัยพบว่า (1) บทบาทอิทธิพลของชนชั้นนำทางการเมืองและข้าราชการท้องถิ่นต่อทิศทางนโยบายนั้น ในการกำหนดนโยบายในปัจจุบันมิเพียงแต่การสั่งการจากส่วนกลาง แต่เป็นผลผลิตจากการต่อรอง และการประสานประโยชน์ระหว่างกลุ่มทุนทางการเกษตรสมัยใหม่กับเครือข่ายผู้นำดั้งเดิม เพื่อการยกระดับเศรษฐกิจฐานราก อาทิ ชาวสวนทุเรียน และ ชาวสวนมังคุด โดยมีข้าราชการท้องถิ่นทำหน้าที่เป็นตัวแสดงในการกลั่นกรองทางเทคนิคตามระเบียบกระทรวงมหาดไทยในฉบับที่ออกมาใหม่ (2) การแลกเปลี่ยนผลประโยชน์และการมีส่วนร่วมของประชาชนในมิติปฏิบัตินั้น ทว่าองค์ความรู้ที่สำคัญที่ค้นพบในการวิจัยนี้ก็คือ “มโนทัศน์การปกครองแบบหุ้นส่วนเชิงพื้นที่” ซึ่งเป็นการประยุกต์ใช้หลักการของธรรมาภิบาลดิจิทัล และหลักการของการมีส่วนร่วม ผ่านกลุ่มไลน์หมู่บ้าน ซึ่งเป็นกลไกการตรวจสอบและการถ่วงดุลทางอำนาจที่มีศักยภาพสูง ส่งผลให้นโยบายด้านสวัสดิการและการบริหารจัดการน้ำ สามารถยกระดับคุณภาพชีวิตและสร้างความชอบธรรมทางการเมืองได้ในระยะยาว ซึ่งมีความเหนือกว่าของรูปแบบในหลักการบริหารงานที่ปรากฏขึ้นของอดีต (3) การเชื่อมโยงฐานเศรษฐกิจสังคมของชุมพรเข้ากับพลวัตการกำหนดนโยบายสาธารณะนั้น การวิจัยนี้ได้เน้นย้ำและชี้ชัดให้เห็นว่าการกระจายอำนาจที่แท้จริงต้องมิใช่เพียงการถ่ายโอนภารกิจหรือเม็ดเงินงบประมาณ แต่ต้องเป็นการกระจายอำนาจการตัดสินใจที่เปิดโอกาสให้ท้องถิ่นออกแบบอนาคตตนเอง ผ่านกระบวนการประชาคมที่เข้มแข็งและการต่อรองที่โปร่งใสภายใต้หลักนิติธรรม ถ้าหากท้องถิ่นสามารถยกระดับการบริหารจัดการให้เป็นไปในลักษณะของ “องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นคุณภาพ จำนวน 5 แห่ง ในอำเภอละแม” ที่มุ่งเน้นการประสานประโยชน์ระหว่างฝ่ายบริหาร ฝ่ายสภา และฝ่ายประชาชน บนฐานของข้อมูลว่าด้วยข้อเท็จจริงแล้ว จักได้ส่งผลให้โครงสร้างพื้นฐานทางปัญญาและความเข้มแข็งทางประชาธิปไตยของประเทศไทยเติบโตจากฐานรากเข้าสู่ระดับสากลได้เป็นอย่างดี อีกทั้ง สามารถเผชิญกับโลกแห่งความพลิกผันได้อย่างสมดุลในที่สุดอีกด้วยเช่นกัน
Downloads
Article Details
รูปแบบการอ้างอิง
ประเภทบทความ
บทความวิจัย (Research Articles)
หมวดหมู่
Copyright & License
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ปิยะธิดา ประดิษฐ์บาทุกา. (2565). การกำหนดนโยบายสาธารณะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตจังหวัดภาคใต้. สำนักพิมพ์แห่งมหาวิทยาลัยทักษิณ.
ยงยุทธ ข้ามสี่. (2566). ความสำคัญของการจัดการทรัพยากรท้องถิ่นและการมีส่วนร่วมของชุมชน. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์.
วิระสิทธิ์ สิทธิไตรย์. (2565). การจัดการตนเองและการปรับตัวเชิงนโยบายของท้องถิ่น. สำนักพิมพ์สถาบันพระปกเกล้า.
ศุภชัย ศุภลักษณ์นารี. (2567). การบริหารงบประมาณและนโยบายสวัสดิการสังคมของท้องถิ่นในอำเภอละแม. มหาวิทยาลัยแม่โจ้-ชุมพร.
อภินพ หาดภักดี. (2568). การกระจายอำนาจและธรรมาภิบาลประชาธิปไตย: การศึกษาเปรียบเทียบการปฏิรูปการปกครองส่วนท้องถิ่นในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้. วารสารวิชาการสังคมศาสตร์สมัยใหม่, 1(2), 38–48.
อัครพนธ์ เนื้อไม้หอ. (2566). กระบวนการมีส่วนร่วมของประชาชนในการทำแผนพัฒนาท้องถิ่น. สำนักพิมพ์โอเดียนสโตร์.
Anayochukwu, G. I., & Ani, V. A. (2021). Evaluation of local government administration and governance in Nigeria. Local Administration Journal, 14(4), 339–357.
Anderson, B. (1983). Imagined communities: Reflections on the origin and spread of nationalism. Verso.
Dye, T. R. (2017). Understanding public policy (15th ed.). Pearson.
Easton, D. (1965). A framework for political analysis. Prentice-Hall.
Hall, P. A. (1986). Governing the economy: The politics of state intervention in Britain and France. Oxford University Press.
Huntington, S. P. (1968). Political order in changing societies. Yale University Press.
Moratsateain, W. (2024). Politics, governance, and local political party branches to influence the growth of Thailand. Journal of Dhamma for Life, 30(1), 127–141.
Riggs, F. W. (1964). Administration in developing countries: The theory of prismatic society. Houghton Mifflin.
Skocpol, T. (1979). States and social revolutions: A comparative analysis of France, Russia and China. Cambridge University Press.
Verba, S. (1967). Democratic participation. Annals of the American Academy of Political and Social Science, 373, 53–78.