ความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะหลักกับประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรสำนักงานอุตสาหกรรมจังหวัด กลุ่มจังหวัดภาคกลางปริมณฑล
บทคัดย่อ
การวิจัย ความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะหลักกับประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรสำนักงานอุตสาหกรรมจังหวัดกลุ่มจังหวัดภาคกลางปริมณฑลนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับสมรรถนะหลักและประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรสำนักงานอุตสาหกรรมจังหวัด กลุ่มจังหวัดภาคกลางปริมณฑล 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะหลักกับประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรสำนักงานอุตสาหกรรมจังหวัด กลุ่มจังหวัดภาคกลางปริมณฑล โดยมีกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ บุคลากรในสังกัดกระทรวงอุตสาหกรรม สำนักงานอุตสาหกรรมจังหวัด กลุ่มจังหวัดภาคกลางปริมณฑล จังหวัดนนทบุรี จังหวัดนครปฐม จังหวัดปทุมธานี และจังหวัดสมุทรปราการ จำนวน 94 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย (x̄) ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของ Pearson’s Correlation Coeffiect
ผลการวิจัยพบว่า 1) สมรรถนะหลักของบุคลากร โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( x̄ = 4.24) เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า การทำงานเป็นทีม ( x̄ = 4.45) มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด รองลงมาคือ การยึดมั่นในความถูกต้องชอบธรรมและจริยธรรม ( x̄ = 4.41) การสั่งสมความเชี่ยวชาญในงานอาชีพ ( x̄ = 4.37) การบริการที่ดี ( x̄ = 4.36) และการมุ่งผลสัมฤทธิ์ ( x̄ = 3.62) ตามลำดับ 2) ประสิทธิภาพในการปฏิบัติงาน โดยภาพรวม อยู่ในระดับมาก ( x̄ = 4.41) โดยประสิทธิภาพในการปฏิบัติงาน คุณภาพของงาน ( x̄ = 4.44) มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด รองลงมาคือ ปริมาณงาน ( x̄ = 4.42) ค่าใช้จ่าย ( x̄ = 4.40) และเวลาการปฏิบัติงาน ( x̄ = 4.36) ตามลำดับ 3) สมรรถนะหลักมีความสัมพันธ์กับประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรในทางบวก (r = 0.892) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยมีความสัมพันธ์ทางบวก อยู่ระหว่าง 0.450 ถึง 0.906 โดยสมรรถนะหลักด้านการยึดมั่นในความถูกต้องชอบธรรมและจริยธรรม มีความสัมพันธ์กับประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรในทางบวกระดับสูงมาก (r= 0.906) สูงกว่าสมรรถนะหลักด้านอื่น ๆ
องค์ความรู้ที่ได้จากการวิจัย ได้แนวทางในการเพิ่มประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานและการเพิ่มสมรรถนะหลักในการปฏิบัติงานของบุคลากร ตลอดจนทราบถึงสมรรถนะหลักด้านการยึดมั่นในความถูกต้องชอบธรรมและจริยธรรม ว่ามีความสัมพันธ์กับประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรสูงกว่าสมรรถนะหลักด้านอื่น ๆ
Downloads
Article Details
รูปแบบการอ้างอิง
ประเภทบทความ
บทความวิจัย (Research Articles)
หมวดหมู่
Copyright & License
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กิจติพงศ์ บู้หลง. (2564). การพัฒนาผู้บังคับบัญชาลูกเสือสามัญรุ่นใหญ่ในโรงเรียนปะทิววิทยาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุราษฎร์ธานี ชุมพร. วารสารพุทธสังคมวิทยาปริทรรศน์, 7(3), 108–123.
กิตติพล แต่งผิว. (2556). ปัจจัยที่มีผลต่อจิตอาสาในการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมของชุมชนตำบลมะขาม อำเภอมะขาม จังหวัดจันทบุรี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์].
ชิดชนก เจริญมงคลการ. (2561). แนวทางการบริหารจัดการด้านจิตอาสาสโมสรอินเตอร์แรคท์ภาค 3350 ในเขตกรุงเทพมหานคร [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ].
ธิดาชนก วงค์พิทักษ์. (2556). ปัจจัยจิตสังคมที่ส่งผลต่อพฤติกรรมจิตอาสาของนิสิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (สารนิพนธ์ กศ.ม.). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
นิสิต ตั้งจิรวัฒนกุล. (2559). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างทรัพยากรการบริหารกับการจัดกิจกรรมลูกเสือของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 3 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์].
บุษราภรณ์ ติเยาว์. (2561). ขบวนการจิตอาสา การขัดเกลาทางสังคมกับการพัฒนาตนของเยาวชนในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล [ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย].
มินตรา ลายสนิทเสรีกุล. (2557). กลยุทธ์การบริหารโรงเรียนสู่การเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้วิชาชีพของโรงเรียนมัธยมศึกษาในสหวิทยาเขตเบญจบูรพา กรุงเทพมหานคร. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา (An Online Journal Of Education), 9(3), 392–406.
เรืองณวิน มีดินดำ. (2558). การพัฒนาแนวทางการบริหารกิจการลูกเสือ–เนตรนารีสามัญในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม].
วุฒิ อิสระกุล. (2565). แนวทางการพัฒนากิจกรรมลูกเสือให้เป็นเลิศของผู้บริหาร โรงเรียนวัดนครเนื่องเขต (ศรีไพจิตร) จังหวัดฉะเชิงเทรา. Dhammathas Academic Journal, 22(3), 399–412.
สถิรพร เชาวน์ชัย. (2561). กลยุทธ์การบริหารสโมสรลูกเสือจังหวัด. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 12(2), 581–595.
สิริพร มีผดุง. (2558). การพัฒนากลยุทธ์การจัดกิจกรรมนักศึกษาเพื่อส่งเสริมภาวะผู้นำของนักศึกษาสถาบันการพลศึกษา. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 9(2), 204–221.
สุดใจ วันอุดมเดชาชัย. (2556). การจัดการเชิงกลยุทธ์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ.
อรศิริ ไม้ทอง. (2564). กระบวนการเสริมสร้างจิตอาสาและความรับผิดชอบต่อสังคมของเยาวชนนานาชาติ. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์, 17(3), 1–18.
อ้อมใจ วงษ์มณฑา. (2553). ปัจจัยที่ส่งผลต่อจิตสาธารณะของนักศึกษามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต,. สถาบันวัฒนธรรมศึกษากัลป์ยาณิวัฒนา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์].
Jones, G. R., & George, J. M. (2016). Contemporary management (9th ed.). New York: McGraw-Hill Education.
