ผลของการใช้เทคนิคการสอน “IT SAYS-I SAY-AND SO” ที่มีต่อความสามารถในการแก้ปัญหา และทัศนคติที่มีต่อการเรียนรู้วรรณคดีของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2

Phra Prasong   Jankum; Petch  Wijitnawin

doi:10.60027/iarj.2026.e289369

Authors

Phra Prasong Jankum Faculty of Education, Ramkhamhaeng University, Thailand https://orcid.org/0009-0009-4219-5444
Petch Wijitnawin Faculty of Education, Ramkhamhaeng University, Thailand https://orcid.org/0009-0003-6161-9755

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e289369

Keywords:

“It Says-I Say-And So” Teaching Technique, Prblem-Solving Abilities, Attitudes Toward Learning About Thai Literature

Abstract

Background and Aims: Reading Thai literature plays a crucial role in developing students’ analytical thinking, interpretive abilities, and creative reasoning. Through Thai literary study, students engage in connecting knowledge from texts, articulating well-founded opinions, and critically evaluating literary value. Despite these benefits, Grade 8 students at a secondary school in Nonthaburi Province have demonstrated low academic achievement in Thai literature and expressed disinterest, perceiving literary studies as irrelevant to everyday life situations. To address this challenge, it is necessary to implement instructional approaches and/or techniques that emphasize analytical thinking and active discussion. In response, this research explores the application of the “It Says-I Say-And So” teaching technique in literature classes for these students. The study aimed to compare students’ problem-solving abilities and attitudes toward learning about Thai literature before and after the experiment.

Methodology: This quasi-experimental study targeted 23 Grade 8 students from a secondary school in Nonthaburi Province during the second semester of the 2024 academic year, selected through purposive sampling. Three research instruments were employed: (1) fifteen 50-minute lesson plans using the “It Says-I Say-And So” instructional technique, with an item-objective congruence (IOC) index averaging 1.00; (2) a problem-solving ability test, which demonstrated an IOC index of 0.66, a reliability coefficient of 0.74, item discrimination (r) ranging from 0.30 to 0.70, and item difficulty (p) between 0.45 and 0.65; and (3) an attitude scale measuring students’ perceptions of literature learning, which had an IOC index of 1.00, a reliability of 0.87, and item discrimination values between 0.25 and 0.85. Data were analyzed using median, standard deviation, and the Wilcoxon signed-rank test to determine statistical differences.

Results: The findings revealed that the students who received instruction through the “It Says-I Say-And So” teaching technique demonstrated significantly higher problem-solving abilities and attitudes toward learning about Thai literature than before the experiment. The difference was statistically significant at the .05 level (Sig. = 0.003, 0.014), supporting the research hypotheses.

Conclusion: “It Says-I Say-And So” teaching technique supported students’ analytical thinking, critical reasoning, and abilities to connect knowledge from Thai literary texts to real-life applications. The teaching technique also enabled students to incorporate ideas and lessons learned from Thai literature as part of their reasoning and planning processes for addressing problems encountered in everyday life situations.

References

กรมวิชาการ, กระทรวงศึกษาธิการ. (2544). หนังสืออ่านเพิ่มเติมวิชาภาษาไทย เรื่อง อ่านอย่างไรให้ได้รส. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

ดวงมน จิตร์จำนงค์. (2565). วรรณคดีวิจารณ์เบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 2). ปทุมธานี: เดอะบุกส์พลัส.

ดวงมน จิตร์จำนงค์. (2566). สุนทรียภาพในภาษาไทย (พิมพ์ครั้งที่ 6). ปทุมธานี: เดอะบุกส์พลัส.

ทิศนา แขมมณี. (2560). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 21). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ปรีชา ช้างขวัญยืน. (2560). ปรีชาวิทรรศน์: มุมมองภาษาไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสยามกัมมาจล.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน, กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). เรียนรู้เข้าใจวรรณคดีไทยของชาติ. กรุงเทพมหานคร: เอกพิมพ์ไทย.

สุดธิดา จันทร์เหม. (2566). การเปรียบเทียบเจตคติและความสามารถในการอ่านวรรณกรรมร่วมสมัยอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นปีที่ 1 โดยใช้เทคนิคการสอน It Say–I Say–And So. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติศึกษาศาสตร์วิจัย ครั้งที่ 10 และนานาชาติครั้งที่ 6 (หน้า 313–327). สงขลา: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

อิงอร สุพันธุ์วณิช. (2565). วิเคราะห์เจาะลึกวรรณคดีไทยในแบบเรียนมัธยมศึกษา. อุบลราชธานี: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี.

Amelia, H. N. (2016). Teaching narrative texts by using ‘It Says, I Say, So’ strategy to improve university students’ reading comprehension (Doctoral dissertation, Universitas Negeri Padang).

Cohen, L., Manion, L., & Morrison, K. (2018). Research methods in education (8th ed.). London: Routledge.

Creswell, J. W., & Guetterman, T. C. (2019). Educational research: Planning, conducting, and evaluating quantitative and qualitative research (6th ed.). New York: Pearson Education.

Eggen, P. D., & Kauchak, D. P. (2016). Educational psychology: Windows on classrooms (10th ed.). Essex: Pearson Education.

Eman, El. S. (2017). Augmenting tertiary students’ soft skills via multiple intelligence instructional approach: Literature courses in focus. International Journal of Applied Linguistics & English Literature, 6(2), 230–238.

Gunning, T. G. (2024). Creating literacy instruction for all students (11th ed.). New Jersey: Pearson Education.

Heller, A. B. (2003). When kids can't read—What teachers can do: A guide for teachers 6–12. Journal of Adolescent & Adult Literacy, 47(2), 195–197.

Kumar, R. (2019). Research methodology: A step-by-step guide for beginners (5th ed.). London: SAGE Publications.

Negi, S. (2021). Reader engagement in literary texts: An approach to deep reading. Delhi: Scholar Publications.

Porter-Szucs, I., Macknish, C. J., & Toohey, S. (2025). A practical guide to language assessment: How do you know that your students are learning? London: Wiley Blackwell.

Robertson, S. I. (2017). Problem solving: Perspectives from cognition and neuroscience (2nd ed.). London: Routledge.

Robson, C., & McCartan, K. (2016). Real world research: A resource for users of social research methods in applied settings (4th ed.). London: John Wiley & Sons.

Salkind, N. J. (2017). Statistics for people who (think about) hate statistics (6th ed.). London: SAGE Publications.

Sari, S. O. (2012). The effect of using “It Says, I Say, and So” strategy toward the reading comprehension of second-year students at State Senior High School 1 Kampar Timur, Kampar Regency (Doctoral dissertation, Universitas Islam Negeri Sultan Syarif Kasim Riau).

Susanti, N. (2017). Improving the eighth grade students’ narrative reading comprehension by using “It Says, I Say, and So” strategy at SMP Nurul Iman Palembang (Unpublished master’s thesis). UIN Raden Fatah Palembang.

Susanti, S. (2017). Improving the eighth grade students’ narrative reading comprehension by using “It Says, I Say, and So” strategy at SMP Nurul Iman Palembang (Doctoral dissertation, UIN Raden Fatah Palembang).

Thomas, G. (2017). How to do your research project: A guide for students (3rd ed.). London: SAGE Publications.

Woolfolk, A. (2018). Educational psychology (14th ed.). Essex: Pearson Education.