การปนภาษาอังกฤษในภาษาไทยที่ปรากฏในสติ๊กเกอร์ไลน์
คำสำคัญ:
การปนภาษา , การปนภาษาอังกฤษในภาษาไทย , สติ๊กเกอร์ไลน์บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบการปนภาษาอังกฤษในภาษาไทยที่ปรากฏในสติ๊กเกอร์ไลน์ รวมทั้งวิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงชนิดของคำและความหมายของคำปนภาษาอังกฤษในภาษาไทยที่ปรากฏในสติ๊กเกอร์ไลน์เก็บข้อมูลจากข้อความสติ๊กเกอร์ไลน์หมวดทางการและหมวดครีเอเตอร์ที่สร้างสรรค์โดยนักวาด ที่ได้รับความนิยม 30 อับดับแรก จำนวน 83 ข้อความ วิเคราะห์รูปแบบการปนภาษาอังกฤษในภาษาไทยในระดับคำและสำนวน โดยประยุกต์แนวทางของ อนุชิต ตู้มณีจินดา และคณะ (2565) ปรารถนา กาลนวกุล (2544) วิไลศักดิ์ กิ่งคำ (2550) และ Ho (2007) วิเคราะห์ชนิดของคำปนโดยเทียบความหมายตามพจนานุกรมไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 และ Cambridge English-Thai Online Dictionary ผลการศึกษาพบการปนภาษาอังกฤษในภาษาไทยในรูปแบบการทับศัพท์มากที่สุด รองลงมาคือ การใช้คำภาษาอังกฤษ การตัดคำ การซ้ำคำ การใช้คำย่อ และการใช้กลวิธีผสมผสาน ตามลำดับ ผลการวิเคราะห์ชนิดของคำและความหมายพบว่า คำปนภาษาอังกฤษในภาษาไทยเป็นคำนามมากที่สุด รองลงมาคือ คำกริยา คำคุณศัพท์ คำอุทาน คำวิเศษณ์ คำบุพบท คำสรรพนาม และคำนำหน้านาม ด้านผลการวิเคราะห์หน้าที่ทางไวยากรณ์และความหมาย พบว่า คำปนภาษาอังกฤษมีการเปลี่ยนแปลงหน้าที่ทางไวยากรณ์รวมถึงมีการเปลี่ยนแปลงความหมายของคำเมื่อนำมาใช้ในบริบทของภาษาไทย
เอกสารอ้างอิง
กิตติพงษ์ ทองสมบัติ, ชูขวัญ แสงสุวรรณ และ ลิขสิทธิ์ สุวรรณไตรย์. (2564). A study of Thai-English code-mixing and code-switching in GolfDigest magazine. วารสารรัชต์ภาคย์, 15(39), 1-14.
จอมขวัญ สุทธินนท์. (2563). การเปลี่ยนแปลงของเสียงที่สะกดตามเสียงพูดแบบมีข้อจำกัดในสติ๊กเกอร์ไลน์ภาษาไทย. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, 3(2), 7-22.
ฉัตรแก้ว มาสุโมโตะ และ รัตตมา รัตนวงศา. (2564). การออกแบบสติ๊กเกอร์ไลน์บนแอปพลิเคชันไลน์ “ฟาร์มเจ้าคุณ By KMITL”. วารสารนิเทศสยามปริทัศน์, 20(2), 63-73.
ณัชช์นนท์ ทองแพง. (2560). ภาพตัวแทนความเป็นไทยผ่านสติ๊กเกอร์ไลน์. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
นันทนา รณเกียรติ. (2564). การทำนายอนาคตของการปนภาษาอังกฤษในภาษาไทย. วารสารวจนะ, 9(2), 111-129.
บดินท์ รัตนจารีต และ สมชายเล็กเจริญ. (2567). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อสติ๊กเกอร์ไลน์ผ่านไลน์สโตร์ของผู้บริโภคในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(4), 2135-2150.
ประภัสสร สระโพธิทอง. (2554). พฤติกรรมการสลับภาษาในระหว่างปฏิบัติงานของพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินสายการบินคาเธ่ย์แปซิฟิก (CPA). (สารนิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ปรัชญา ทองชุม และ ปรียา สมพืช. (2566). การพัฒนาสติ๊กเกอร์ไลน์เพื่อเพิ่มช่องทางการสื่อสารการตลาดผลิตภัณฑ์ของชุมชนเมืองมะดัน จังหวัดนครนายก. วารสารการพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต, 11(1), 21 – 33.
ปรารถนา กาลนวกุล. (2544). การปนภาษาอังกฤษในภาษาไทยของรายการโทรทัศน์: ลักษณะ ทัศนคติ การรับรู้ และแรงจูงใจ (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
พรรณทิวา อินต๊ะ. (2555). การปนภาษาอังกฤษในนิตยสารภาษาไทย. พิฆเนศวร์สาร, 8(1), 33–42.
ภาวิน เผ่าจินดา. (2561). การสื่อสารความหมายของสติกเกอร์ไลน์บนไลน์แอปพลิเคชันและมุมมองของผู้ใช้บริการเพื่อนำไปสู่การจัดตั้งธุรกิจสติกเกอร์ไลน์. (สารนิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
มนธิชา ก้องวุฒิเวช และ ปณิธาน บรรณาธรรม. (2562). การใช้ภาษาในสติ๊กเกอร์ไลน์. ใน การประชุมวิชาการนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติของนักศึกษาด้านมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ครั้งที่ 2 (71-82). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2554). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. จาก https://dictionary.orst.go.th/.
รุ่งวิมล รุ่งโรจน์สุวรรณ. (2566). การปนภาษากับการยืมภาษาอังกฤษในภาษาไทย. วารสารภาษาและภาษาศาสตร์, 41(2), 114-138.
วัฒนากานต์ อินธิมาศ, อัญชิษฐา บุญยืน และ จิรัฐิพร ไทยงูเหลือม. (2564). การศึกษาการปนภาษาอังกฤษในภาษาไทยที่ปรากฏในรายการวาไรตี้ทอล์กกะเทยช่วงเดือนเมษายน-มิถุนายน พ.ศ. 2563. วารสารวิชาการมนุษย์และ สังคม มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 5(1), 79-95.
วิไลศักดิ์ กิ่งคำ. (2550). ภาษาต่างประเทศในภาษาไทย (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ศิริพร ปัญญาเมธีกุล. (2558). ถ้อยคำตอบกลับในการสื่อสารผ่านแอปพลิเคชันไลน์. วรรณวิทัศน์, 19(2), 208–226.
สรศักดิ์ เชี่ยวชาญ. (2565). การวิเคราะห์วัตถุประสงค์ของการสื่อสารและลักษณะภาษาที่ใช้ในสติกเกอร์ของแอปพลิ เคชันไลน์. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, 5(2), 43-58.
อนุชิต ตู้มณีจินดา, อำนาจ ปักษาสุข และ พรทิพย์ เฉิดฉินนภา. (2565). ลักษณะการปนภาษาอังกฤษในภาษาไทยที่ ใช้ในการสื่อสารของศูนย์บริหารสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (ศบค.). วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 22(3), 492-510.
อมรา ประสิทธิรัฐสินธุ์. (2548). ภาษาในสังคมไทย ความหลากหลาย การเปลี่ยนแปลงและการพัฒนา (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อมรา ประสิทธิ์รัฐสินธุ์, กิตตินาถ เรขาลิลิต, กุสุมา ทองเนียม, จรัลวิไล จรูญโรจน์, ฉัตรชนก จันทร์แย้ม, ชุติชล เอมดิษฐ, ... วริสรา จันทรัฐ. (2563). บทบาทที่แข่งขันกันระหว่างภาษาประจำชาติกับภาษาอังกฤษในประเทศกลุ่มอาเซียน: การศึกษาการเลือกภาษาในแวดลงกฎหมาย สื่อ การศึกษาวรรณกรรม และการเมือง (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
อุไรวรรณ คำพิลา และ ทัฬห์ธีรดา นาคเสน. (2565). การใช้ภาษาในการสนทนาของผู้พูดที่ต่างวัยกันผ่านสื่อสังคมออนไลน์. Journal of Engineering Technology Access (JETA) (Online), 2(1), 56-70.
Cambridge University Press & Assessment. Cambridge English-Thai Dictionary. Form https://dictionary.cambridge.org/dictionary/english-thai/.
Fanani, A., & Ma’u, J. A. R. Z. (2018). Code switching and code mixing in English learning process. Ling Tera, 5(1), 68-77.
Ho, J. W. Y. (2007). Code-mixing: Linguistic form and socio-cultural meaning. The International Journal of Language Society and Culture, 21, 23-30.
Muysken, P. (2000). Bilingual speech: A typology of code-mixing. Cambridge: Cambridge University Press.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 มหาวิทยาลัยพะเยา
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ผู้นิพนธ์ต้องรับผิดชอบข้อความในบทนิพนธ์ของตน มหาวิทยาลัยพะเยาไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยกับบทความที่ตีพิมพ์เสมอไป ผู้สนใจสามารถคัดลอก และนำไปใช้ได้ แต่จะต้องขออนุมัติเจ้าของ และได้รับการอนุมัติเป็นลายลักษณ์อักษรก่อน พร้อมกับมีการอ้างอิงและกล่าวคำขอบคุณให้ถูกต้องด้วย
The authors are themselves responsible for their contents. Signed articles may not always reflect the opinion of University of Phayao. The articles can be reproduced and reprinted, provided that permission is given by the authors and acknowledgement must be given.
