เศรษฐศาสตร์การศึกษากับการพัฒนาคุณภาพการศึกษาไทย
คำสำคัญ:
เศรษฐศาสตร์การศึกษา, การพัฒนาการศึกษา, คุณภาพการศึกษาบทคัดย่อ
การศึกษามีความเกี่ยวข้องกับการพัฒนาเศรษฐกิจ ถ้าคนมีการศึกษาจะมีโอกาสสร้างรายได้ และประสบความสำเร็จในการประกอบอาชีพ อย่างไรก็ตาม ปัญหาเกี่ยวกับการจัดการศึกษา ทำให้เกิดความไม่เท่าเทียมกันของรายได้ การปฏิรูปการศึกษาจึงต้องทำอย่างเป็นระบบ ภายใต้งบประมาณที่ได้รับอย่างจำกัด จึงอาจกล่าวได้ว่าการศึกษาเป็นกระบวนการพัฒนาทุนมนุษย์ ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญในการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศ การจัดการศึกษาในปัจจุบันได้มีการประยุกต์ใช้แนวคิดเศรษฐศาสตร์การศึกษา คือ การศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการศึกษาเกี่ยวกับการลงทุนของทุนมนุษย์ในการเชื่อมโยงกับการศึกษาและตลาดแรงงาน โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อ “สร้างคนไทยรุ่นใหม่ ให้เป็นคนดี มีคุณภาพ” มีศักยภาพในการแข่งขันทางเศรษฐกิจและมีความภาคภูมิใจของความเป็นชาติไทย ดังนั้น แนวทางการพัฒนาการศึกษาไทยในมุมมองเศรษฐศาสตร์การศึกษา จึงเป็นการปฏิรูปการศึกษาและการเรียนรู้ ตามกระบวนทัศน์ใหม่ทางการศึกษา เริ่มตั้งแต่มีการกำหนดเป้าหมายการศึกษา กำหนดนโยบายการพัฒนาการศึกษาที่เน้นการสร้างนวัตกรรมและการพัฒนาวิชาชีพ ให้ความสำคัญกับการพัฒนาครู ให้ทุกภาคส่วนมีส่วนร่วมในการสนับสนุนงบประมาณทางการศึกษา ให้สถานศึกษาจัดการศึกษาตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง เพื่อสร้างคุณภาพชีวิตที่ดีให้กับคนไทย ตลอดจนมีการประเมินผลและปรับปรุงระเบียบกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการจัดการศึกษาให้มีประสิทธิภาพ ประสิทธิผล เพื่อนำพาประเทศไปสู่ความเจริญ อย่างยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
ไพฑูรย์ สินลารัตน์ และคณะ. การพัฒนาคุณภาพการศึกษาไทยสู่สากล: เปรียบเทียบประเทศจีน เวียดนาม ญี่ปุ่น เกาหลี เยอรมนี ฟินแลนด์และประเทศไทย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2553.
กฤษณพงศ์ กีรติกร. วิกฤติ กระบวนทัศน์ มโนทัศน์ เพื่อการปฏิรูปการศึกษา. กรุงเทพ: สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา; 2552.
ธีระเกียรติ เจริญเศรษฐศิลป์. [อินเทอร์เน็ต]. 2559; สืบค้นข้อมูลเมื่อวันที่ 15 กันยายน 2559. ได้จาก http://www.moe.go.th/websm/2016/aug/354.html http://www.moe.go.th/websm/2016/aug/354.html
Blaug, M. Economics of Education: A Selected Annotated Bibliography. London: Pergamon Press; 1966.
Blaug, M. An Introduction to Economics of Education. London: The Penguine Press; 1970.
Psacharopoulos, G. Economics of Education: Research and Studies. New York: Pergamon Press; 1987.
Psacharopoulos, G. Economics of Education: A Research Agenda. Economics of Education Review 1996; 15(4): 339–344.
Psacharopoulos, G. Economics of Education: From Theory to Practice. Brussels Economic Review 2004; 47(3/4): 341–357.
Cohn, E & Geske, T.G. Economics of Education 3rd ed. New York: Pergamon Press; 1990.
ธำรงค์ อุดมไพจิตรกุล. เศรษฐศาสตร์การศึกษา กับหลักสูตรการศึกษา.วารสารบริหารการศึกษา มศว. 2545; 1(2): 7-9.
Brewer, DJ. and McEwan, PJ. Economics of Education. New York: Elsevier; 2010.
ชัยพัฒน์ สหัสกุล และคณะ. ปริทัศน์สถานภาพความรู้ด้านเศรษฐกิจการศึกษาของประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ; 2558.
World Bank. [Internet]. Accessed 2014 June 1 from: http://web.worldbank.org/WBSITE/ EXTERNAL/TOPICS/O,contentMDK:20264769~menuPK:613701~pagePK:148956~piPK: 216618~theSitePK:282386,00.html
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. การวิจัยพัฒนาเพื่อส่งเสริมสถาบันผลิตครูสู่ความเป็นเลิศทางวิชาการ : กรอบการจัดกลุ่มคุณภาพสถาบันผลิตครูสำหรับประเทศไทย. กรุงเทพฯ: วี.ที.ซี.คอมมินนิเคชั่น; 2556.
ภาณุวัฒน์ ภักดีวงศ์. ภูมิปัญญาไทยกับการพัฒนาการศึกษา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2552.
Tangchuang, P. Access to Quality Education and Poverty Reduction In: Thailand. Paper Presented at the 3rd Annual Conference of the Academic Network for Development in Asia; 2011 March 5–7; Nagoya, japan; 2011. n.d..
คณะอนุกรรมาธิการปฏิรูปกลไก กฎหมายและระเบียบที่เกี่ยวกับการศึกษาและพัฒนาทรัพยากรมนุษย์. ยุทธศาสตร์และกลไกการปฏิรูปการศึกษา. ใน: เอกสารประกอบการประชุมคณะกรรมการอำนวยการปฏิรูปการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. กรุงเทพฯ: 2558. ม.ป.ป..
อัมมาร สยามวาลา และคณะ. การปฏิรูปการศึกษารอบใหม่:สู่การศึกษาที่มีคุณภาพอย่างทั่วถึง ใน: เอกสารประกอบการประชุมวิชาการ “อภิวัฒน์การเรียนรู้...สู่จุดเปลี่ยนประเทศไทย” ประจำปี 2554 มูลนิธิชัยพัฒนา สํานักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. กรุงเทพฯ. 2555. ม.ป.ป..
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. การจัดการเครือข่าย: กลยุทธ์สำคัญสู่ความสำเร็จของ การปฏิรูปการศึกษา. กรุงเทพฯ: ซัคเซส มีเดีย; 2543.
ดิเรก พรสีมา. มาตรฐานวิชาชีพครูอาเซียน. ใน: เอกสารประกอบการประชุมสภาครูอาเซียน ครั้งที่ 28 Inna Grand Bali Beach Hotel; Sanur, Bali: Indonesia; 2555. n.d..
Schultz, TW. Investment in Human Capital. American Economic Review. March 1961.
ชนิตา รักษ์พลเมือง. กระบวนทัศน์พัฒนศึกษา. กรุงเทพฯ: วิญญูชน; 2557.
ดิเรก ปัทมสิริวัฒน์, สุวิมล เฮงพัฒนา และพุดตาน พันธุเณร. เศรษฐศาสตร์ของการปฏิรูปการศึกษาไทย. กรุงเทพ: สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ; 2556.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์ และคณะ. CCPR กรอบคิดใหม่ทางการศึกษา. กรุงเทพฯ:โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2554.
Limskul, K. A Path to Practical Knowledge-Based Economy and Society in Thailand in Related to Education Reform.Paper Presented at The Second Thailand-Malaysia Joint Educational Research Conference 2009, Bangkok, November 15–18, 2009.
Douangngeune, B. Hayami, Y. and Godo, Y. Education and Natural Resources in Economic Development. Journal of Asian Economics 2005; 16: 179–204.
Witte, J. Education in Thailand after the crisis: a balancing act between globalization and national self-contemplation. International Journal of Educational Development 2000; 20: 223–245.
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. การศึกษาด้อยสร้างคุณธรรมก่อวิกฤตสังคมทราบ. กรุงเทพฯ: ม.ป.ท.; 2547.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ผู้นิพนธ์ต้องรับผิดชอบข้อความในบทนิพนธ์ของตน มหาวิทยาลัยพะเยาไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยกับบทความที่ตีพิมพ์เสมอไป ผู้สนใจสามารถคัดลอก และนำไปใช้ได้ แต่จะต้องขออนุมัติเจ้าของ และได้รับการอนุมัติเป็นลายลักษณ์อักษรก่อน พร้อมกับมีการอ้างอิงและกล่าวคำขอบคุณให้ถูกต้องด้วย
The authors are themselves responsible for their contents. Signed articles may not always reflect the opinion of University of Phayao. The articles can be reproduced and reprinted, provided that permission is given by the authors and acknowledgement must be given.

