เศรษฐศาสตร์การศึกษากับการพัฒนาคุณภาพการศึกษาไทย

ผู้แต่ง

  • รักษิต สุทธิพงษ์ สาขาวิชาการศึกษา วิทยาลัยการศึกษา มหาวิทยาลัยพะเยา จังหวัดพะเยา 56000

คำสำคัญ:

เศรษฐศาสตร์การศึกษา, การพัฒนาการศึกษา, คุณภาพการศึกษา

บทคัดย่อ

การศึกษามีความเกี่ยวข้องกับการพัฒนาเศรษฐกิจ ถ้าคนมีการศึกษาจะมีโอกาสสร้างรายได้ และประสบความสำเร็จในการประกอบอาชีพ อย่างไรก็ตาม ปัญหาเกี่ยวกับการจัดการศึกษา ทำให้เกิดความไม่เท่าเทียมกันของรายได้ การปฏิรูปการศึกษาจึงต้องทำอย่างเป็นระบบ ภายใต้งบประมาณที่ได้รับอย่างจำกัด จึงอาจกล่าวได้ว่าการศึกษาเป็นกระบวนการพัฒนาทุนมนุษย์ ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญในการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศ การจัดการศึกษาในปัจจุบันได้มีการประยุกต์ใช้แนวคิดเศรษฐศาสตร์การศึกษา คือ การศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการศึกษาเกี่ยวกับการลงทุนของทุนมนุษย์ในการเชื่อมโยงกับการศึกษาและตลาดแรงงาน โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อ “สร้างคนไทยรุ่นใหม่ ให้เป็นคนดี มีคุณภาพ” มีศักยภาพในการแข่งขันทางเศรษฐกิจและมีความภาคภูมิใจของความเป็นชาติไทย ดังนั้น แนวทางการพัฒนาการศึกษาไทยในมุมมองเศรษฐศาสตร์การศึกษา จึงเป็นการปฏิรูปการศึกษาและการเรียนรู้ ตามกระบวนทัศน์ใหม่ทางการศึกษา เริ่มตั้งแต่มีการกำหนดเป้าหมายการศึกษา กำหนดนโยบายการพัฒนาการศึกษาที่เน้นการสร้างนวัตกรรมและการพัฒนาวิชาชีพ ให้ความสำคัญกับการพัฒนาครู ให้ทุกภาคส่วนมีส่วนร่วมในการสนับสนุนงบประมาณทางการศึกษา ให้สถานศึกษาจัดการศึกษาตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง เพื่อสร้างคุณภาพชีวิตที่ดีให้กับคนไทย ตลอดจนมีการประเมินผลและปรับปรุงระเบียบกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการจัดการศึกษาให้มีประสิทธิภาพ ประสิทธิผล เพื่อนำพาประเทศไปสู่ความเจริญ อย่างยั่งยืน

เอกสารอ้างอิง

ธร สุนทรายุทธ. เศรษฐศาสตร์การจัดการทางการศึกษา: หลักการ แนวคิดและการประยุกต์พัฒนาการศึกษา. กรุงเทพฯ: บริษัท เนติกุลการพิมพ์ จำกัด; 2553.

ไพฑูรย์ สินลารัตน์ และคณะ. การพัฒนาคุณภาพการศึกษาไทยสู่สากล: เปรียบเทียบประเทศจีน เวียดนาม ญี่ปุ่น เกาหลี เยอรมนี ฟินแลนด์และประเทศไทย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2553.

กฤษณพงศ์ กีรติกร. วิกฤติ กระบวนทัศน์ มโนทัศน์ เพื่อการปฏิรูปการศึกษา. กรุงเทพ: สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา; 2552.

ธีระเกียรติ เจริญเศรษฐศิลป์. [อินเทอร์เน็ต]. 2559; สืบค้นข้อมูลเมื่อวันที่ 15 กันยายน 2559. ได้จาก http://www.moe.go.th/websm/2016/aug/354.html http://www.moe.go.th/websm/2016/aug/354.html

Blaug, M. Economics of Education: A Selected Annotated Bibliography. London: Pergamon Press; 1966.

Blaug, M. An Introduction to Economics of Education. London: The Penguine Press; 1970.

Psacharopoulos, G. Economics of Education: Research and Studies. New York: Pergamon Press; 1987.

Psacharopoulos, G. Economics of Education: A Research Agenda. Economics of Education Review 1996; 15(4): 339–344.

Psacharopoulos, G. Economics of Education: From Theory to Practice. Brussels Economic Review 2004; 47(3/4): 341–357.

Cohn, E & Geske, T.G. Economics of Education 3rd ed. New York: Pergamon Press; 1990.

ธำรงค์ อุดมไพจิตรกุล. เศรษฐศาสตร์การศึกษา กับหลักสูตรการศึกษา.วารสารบริหารการศึกษา มศว. 2545; 1(2): 7-9.

Brewer, DJ. and McEwan, PJ. Economics of Education. New York: Elsevier; 2010.

ชัยพัฒน์ สหัสกุล และคณะ. ปริทัศน์สถานภาพความรู้ด้านเศรษฐกิจการศึกษาของประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ; 2558.

World Bank. [Internet]. Accessed 2014 June 1 from: http://web.worldbank.org/WBSITE/ EXTERNAL/TOPICS/O,contentMDK:20264769~menuPK:613701~pagePK:148956~piPK: 216618~theSitePK:282386,00.html

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. การวิจัยพัฒนาเพื่อส่งเสริมสถาบันผลิตครูสู่ความเป็นเลิศทางวิชาการ : กรอบการจัดกลุ่มคุณภาพสถาบันผลิตครูสำหรับประเทศไทย. กรุงเทพฯ: วี.ที.ซี.คอมมินนิเคชั่น; 2556.

ภาณุวัฒน์ ภักดีวงศ์. ภูมิปัญญาไทยกับการพัฒนาการศึกษา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2552.

Tangchuang, P. Access to Quality Education and Poverty Reduction In: Thailand. Paper Presented at the 3rd Annual Conference of the Academic Network for Development in Asia; 2011 March 5–7; Nagoya, japan; 2011. n.d..

คณะอนุกรรมาธิการปฏิรูปกลไก กฎหมายและระเบียบที่เกี่ยวกับการศึกษาและพัฒนาทรัพยากรมนุษย์. ยุทธศาสตร์และกลไกการปฏิรูปการศึกษา. ใน: เอกสารประกอบการประชุมคณะกรรมการอำนวยการปฏิรูปการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. กรุงเทพฯ: 2558. ม.ป.ป..

อัมมาร สยามวาลา และคณะ. การปฏิรูปการศึกษารอบใหม่:สู่การศึกษาที่มีคุณภาพอย่างทั่วถึง ใน: เอกสารประกอบการประชุมวิชาการ “อภิวัฒน์การเรียนรู้...สู่จุดเปลี่ยนประเทศไทย” ประจำปี 2554 มูลนิธิชัยพัฒนา สํานักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. กรุงเทพฯ. 2555. ม.ป.ป..

เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. การจัดการเครือข่าย: กลยุทธ์สำคัญสู่ความสำเร็จของ การปฏิรูปการศึกษา. กรุงเทพฯ: ซัคเซส มีเดีย; 2543.

ดิเรก พรสีมา. มาตรฐานวิชาชีพครูอาเซียน. ใน: เอกสารประกอบการประชุมสภาครูอาเซียน ครั้งที่ 28 Inna Grand Bali Beach Hotel; Sanur, Bali: Indonesia; 2555. n.d..

Schultz, TW. Investment in Human Capital. American Economic Review. March 1961.

ชนิตา รักษ์พลเมือง. กระบวนทัศน์พัฒนศึกษา. กรุงเทพฯ: วิญญูชน; 2557.

ดิเรก ปัทมสิริวัฒน์, สุวิมล เฮงพัฒนา และพุดตาน พันธุเณร. เศรษฐศาสตร์ของการปฏิรูปการศึกษาไทย. กรุงเทพ: สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ; 2556.

ไพฑูรย์ สินลารัตน์ และคณะ. CCPR กรอบคิดใหม่ทางการศึกษา. กรุงเทพฯ:โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2554.

Limskul, K. A Path to Practical Knowledge-Based Economy and Society in Thailand in Related to Education Reform.Paper Presented at The Second Thailand-Malaysia Joint Educational Research Conference 2009, Bangkok, November 15–18, 2009.

Douangngeune, B. Hayami, Y. and Godo, Y. Education and Natural Resources in Economic Development. Journal of Asian Economics 2005; 16: 179–204.

Witte, J. Education in Thailand after the crisis: a balancing act between globalization and national self-contemplation. International Journal of Educational Development 2000; 20: 223–245.

เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. การศึกษาด้อยสร้างคุณธรรมก่อวิกฤตสังคมทราบ. กรุงเทพฯ: ม.ป.ท.; 2547.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2019-07-01

รูปแบบการอ้างอิง

สุทธิพงษ์ ร. (2019). เศรษฐศาสตร์การศึกษากับการพัฒนาคุณภาพการศึกษาไทย. Trends of Humanities and Social Sciences Research, 4(2), 2–15. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/Humanties-up/article/view/199065

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความปริทัศน์