The Evaluation of Master of Science Program in Clinical Psychology
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Objective : To evaluate the Master of Science Program in Clinical Psychology
Materials and methods : The CIPP evaluation model (CIPP Model), developed by Stufflebeam, was used to evaluate 4 domains including context, input, process, and product. The study sample included the faculty members, employers, alumni, and present students: a total of 119 persons. Two questionnaire surveys were used in this study: five Likert rating scale questionnaires and open-end questionnaires on the evaluation of Master of Science Program in Clinical Psychology. Data were analyzed, and results were expressed as percentage, mean, and standard deviation.
Results : (1) The overall evaluation of the context, namely, the objectives of the program and curriculum contents, according to the opinions of the faculty members, employers, alumni, and the present students, found that the level of the context was high; (2) the evaluation of the input, in terms of the lecturers, advisors, materials equipment, training venue, and duration of training, according to the opinions of the students, found that the level of the input was high; (3) the overall evaluation of the process, according to the opinions of students, found that the level of the process was high, and; (4) the overall evaluation of the product, namely, ethic, knowledge, cognitive skill, interpersonal relationship, and numeric analytical thinking, communication and IT skill, according to the opinions of the faculty members, employers, alumni, and the present students, found that the level of the product was high.
Conclusion : Educational management of the Master of Science Program in Clinical Psychology is highly appropriate in every domains including context, input, process, and product.
Article Details
เรื่องที่ลงตีพิมพ์ในวารสารจิตวิทยาคลินิกแล้วถือเป็นลิขสิทธิ์การเผยแพร่โดยวารสารจิตวิทยาคลินิกแต่เพียงผู้เดียว การตีพิมพ์หรือเผยแพร่ซ้ำในที่อื่นต้องได้รับอนุญาตจากกองบรรณาธิการวารสารฯ
References
คณะกรรมการดำเนินงานหลักสูตรการปฏิบัติงานด้านจิตวิทยาคลินิก. (2558). หลักสูตรการฝึกปฏิบัติงานด้านจิตวิทยาคลินิก. กรุงเทพฯ: บียอนด์ พับลิสชิ่ง.
คณะกรรมการดำเนินงานหลักสูตรการปฏิบัติงานด้านจิตวิทยาคลินิก. (2559). สรุปผลการประเมินการฝึกอบรมหลักสูตร “การปฏิบัติงานด้านจิตวิทยาคลินิก” รุ่นที่ 7/2558.
เอกสารนำเสนอในที่ประชุมคณะกรรมการดำเนินงานหลักสูตรการปฏิบัติงานด้าน
จิตวิทยาคลินิก, กลุ่มที่ปรึกษากรมสุขภาพจิต, นนทบุรี.
ดนัย เทียนพุฒ. (2525). การบริหารและประเมินโครงการฝึกอบรม. กรุงเทพฯ: ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์.
ธำรง บัวศรี. (2542). ทฤษฎีหลักสูตร: การออกแบบและพัฒนา. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: ธนธัชการพิมพ์.
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล. (2550). ระบบพัฒนาและการประกันคุณภาพหลักสูตรบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยมหิดล: โครงการสัมมนาประธานหลักสูตรบัณฑิตศึกษา ประจำปี 2550; 28 พ.ค. 2550 ; อาคารบัณฑิตวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล.
บัณฑิตวิทยาลัย. (2550). การสำรวจความพึงพอใจของผู้บังคับบัญชา/นายจ้างต่อการปฏิบัติงานของ บัณฑิตที่สำเร็จการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา ทั้งระดับปริญญาโท ปริญญาเอกและระดับประกาศนียบัตรบัณฑิต ประจำปีการศึกษา ๒๕๔๘ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล. กรุงเทพฯ. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล.
พัชนี สมพงษ์. (2555). การประเมินโครงการศึกษาอบรมหลักสูตรการพยาบาลเฉพาะทางสาขาเวชปฏิบัติทั่วไป (การรักษาโรคเบื้องต้น) (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. กรุงเทพฯ.
ภาควิชาจิตเวชศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล: หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาจิตวิทยาคลินิก. (2560). คู่มือนักศึกษาปริญญาโท ประจำปีการศึกษา 2561.
ราชกิจจากนุเบกษา. (2561). ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง มาตรฐานการอุดมศึกษา พ.ศ. ๒๕๖๑. เล่ม ๑๓๕ ตอนพิเศษ ๑๙๙ ง ๑๗ สิงหาคม ๒๕๖๑.
วิบลูย์ บุญยธโรกุล. (2545). คู่มือวิทยากรและผู้จัดการฝึกอบรม. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: ด่านสุทธาการพิมพ์.
สงัด อุทรานันท์. (2527). พื้นฐานและหลักการพัฒนาหลักสูตร. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มิตรสยาม.
สมคิด บางโม. (2549). เทคนิคการอบรมและการประชุม. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: จูนพับลิชชิ่ง.
สมชาติ กิจยรรยง. (2545). เทคนิคการเป็นวิทยากรฝึกอบรม. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: เอ็กซเปอร์เน็ท.
สำนักพัฒนาสุขภาพจิต กรมสุขภาพจิต. (2543). คู่มือการฝึกอบรมแบบมีส่วนร่วม. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: บริษัท วงศ์กมล โปรดักชั่น จำกัด.
สำนักสถานพยาบาลและการประกอบโรคศิลปะ กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ. (2557). มาตรฐานการประกอบโรคศิลปะสาขาจิตวิทยาคลินิก. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: อาร์ตคลอลิไฟท์.
สุชีรา ภัทรายุตวรรตน์, กนกรัตน์ สุขะตุงคะ, จริยา จันตระ, กีรติ บรรณกุลโรจน์, สร้อยสุดา อิ่มอรุณรักษ์. (2546). การพัฒนาแบบประเมินตนเองตามบทบาทนักจิตวิทยาคลินิกไทย. วารสารจิตวิทยาคลินิก 2560; 6(2): 70-87.
สุชีรา ภัทรายุตวรรตน์, ธนยศ สุมาลย์โรจน์, สร้อยสุดา อิ่มอรุณรักษ์, และณัชพล อ่วมประดิษฐ์. สมรรถนะของบัณฑิตหลักสูตรวิทยามหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยาคลินิก คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล ในมุมมองของผู้บังคับบัญชา. วารสารจิตวิทยา มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต 2560; 6(2): 49-59.
เสน่ห์ จุ้ยโต. (2544). การฝึกอบรมเชิงระบบ. พิมพ์ครั้งที่ 1. นนทบุรี: สำนักพิมพ์
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
Phattharayuttawat, S., Chantra, J., Chaiyasit, W., Bannagulrote, K., Imaroonrak, S., Sumalrot, T., & Auampradit, N. (2009). An evaluation of the curriculum of a graduate programme in clinical psychology. South-East Asian J Med Educa, 3, 14-9.
Stufflebeam, D.L. & Shinkfield, A.J. (2007). Evaluation theory, models, and applications. San Francisco, California: Jossey-Bass.
