ผลของการฝึกจินตภาพที่มีต่อการยิงเป้าเกมออนไลน์

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: โรเบิร์ต แมคคิม อาจารย์สอนวิชาการนึกคิดเป็นภาพ อย่างรวดเร็ว มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด สหรัฐอเมริกา ได้เขียนบทความเรื่อง "วิธีการฝึกฝนและการนึกคิด เป็นภาพ" เน้นการให้ความสำคัญกับ 3 อย่างที่เชื่อมโยงถึงกัน 1.การดู 2.การจินตนาการ 3.การวาดภาพ เขากล่าวว่า หลายคนมองทุกสิ่งไม่ชัดเจนเสมอไป บางส่วนขาดหายไปหรือเบลอ (Prosofthcm, 2023) การศึกษานี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการฝึกจินตภาพที่ต่อการตอบสนองต่อสิ่งเร้าในเกมออนไลน์ และเพื่อเปรียบเทียบผลของการฝึกจินตภาพที่มีต่อการยิงเป้าเกมออนไลน์ ก่อนและหลังฝึก

ระเบียบวิธีการวิจัย: ประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ เป็นผู้เล่นที่มีการแข่งขันภายในรายการ VALORANT Community Tournament TH 2026 มีทั้งหมด 473 ทีม และได้ใช้ประชากรในการวิจัยจากทีมที่ตกรอบแรกในการแข่งขันรอบ 512 ทีม หรือประมาณ 1,180 คน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ เป็นผู้เล่นจำนวน 1,180 คน โดยใช้เกณฑ์การคำนวณจาก บุญชม ศรีสะอาด (2560) คณะผู้วิจัยจึงเลือกใช้การสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน (Multi-stage Sampling) กำหนดให้เพศชาย เป็นหน่วยตัวอย่างขั้นที่ 1 แล้วทำการสุ่มกลุ่มตัวอย่างขั้นที่ 2 เป็นผู้เล่นที่มีอายุ 17-26 ปี จึงได้ทั้งสิ้น 40 คน โดยกลุ่มตัวอย่างทำการฝึก 4 สัปดาห์ ๆ ละ 3 วัน วันจันทร์ วันอังคาร และวันพุธ เวลา 19.00-19.35 น. โดยผู้รับการทดสอบเป็นผู้ยิงเป้าในเกม VALORANT โดยมีทั้งหมด 30 เป้า แต่ละเป้าจะโผล่ขึ้นมาและหายไปทันทีเมื่อยิงพลาด ใช้ความยากเป็นระดับทั่วไป โดยการฝึกด้วยโปรแกรมและแอพพลิเคชั่น Train your brain ใน play store หรือ App store และแอพพลิเคชั่น Aimlab การศึกษาในครั้งนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณโดยให้กลุ่มตัวอย่างได้ฝึกปฏิบัติตามโปรแกรมการฝึกจินตภาพ โดยใช้ระยะเวลา 4 สัปดาห์ ๆ ละ 3 วัน วันจันทร์ วันอังคาร และวันพุธ เวลา 19.00-19.35 น. วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของจำนวนเป้าที่ยิงได้ของกลุ่มตัวอย่าง ก่อนและหลังการฝึก และเปรียบเทียบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยของจำนวนเป้าที่ยิงได้ภายในกลุ่มตัวอย่าง ก่อนและหลังการฝึก โดยใช้สถิติ (t-test dependent)

ผลการวิจัย: ผลการทดสอบของการยิงเป้าของกลุ่มตัวอย่าง ก่อนการฝึก (จำนวนตัว) มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 22.98 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.64 ส่วนจำนวนเป้าที่ยิงได้ทดสอบหลังการฝึก (จำนวนตัว) มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 28.58 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.15 ตามลำดับ และผลการเปรียบเทียบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยของจำนวนเป้าที่ยิงได้ภายในกลุ่มตัวอย่าง ก่อนและหลังการฝึก มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

สรุปผล: หลังการฝึกกลุ่มตัวอย่างมีจำนวนเป้าที่ยิงได้สูงกว่าก่อนการฝึก