รูปแบบการพัฒนาเครือข่ายชุมชนแบบมีส่วนร่วมเพื่อการจัดการขยะและสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน : กรณีศึกษาชุมชนบ้านโสกภารา จังหวัดมหาสารคาม

ผู้แต่ง

  • เสาวลักษณ์ โกศลกิตติอัมพร มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
  • ชาคร คัยนันทน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
  • ศุรินภา ทุงจันทร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
  • เปรมฤดี ชิณวงษา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
  • อาภากร ประจันตะเสน มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม

คำสำคัญ:

การมีส่วนร่วมของชุมชน, การจัดการขยะ, สิ่งแวดล้อมที่ยั่งยืน, เครือข่ายชุมชน

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: ขยะมูลฝอยและการจัดการสิ่งแวดล้อมกลายเป็นความท้าทายที่สำคัญซึ่งส่งผลกระทบต่อสุขภาพของชุมชน คุณภาพสิ่งแวดล้อม และการพัฒนาอย่างยั่งยืน ในชุมชนชนบทหลายแห่ง ระบบการจัดการขยะที่ไม่มีประสิทธิภาพและความตระหนักรู้ของประชาชนที่จำกัดส่งผลให้ปัญหาสิ่งแวดล้อมเพิ่มมากขึ้น ดังนั้น การส่งเสริมแนวทางแบบมีส่วนร่วมและการเสริมสร้างเครือข่ายชุมชนจึงมีความสำคัญต่อการบรรลุการจัดการขยะและสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ: (1) ตรวจสอบบริบท ปัญหา และศักยภาพของการจัดการขยะและสิ่งแวดล้อมในชุมชน (2) พัฒนารูปแบบเครือข่ายชุมชนแบบมีส่วนร่วม และ (3) ประเมินประสิทธิผลของรูปแบบในแง่ของความรู้ พฤติกรรม และการมีส่วนร่วมของชุมชน

ระเบียบวิธีการวิจัย: การวิจัยนี้ใช้วิธีการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (Participatory Action Research: PAR) กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยผู้เข้าร่วม 60 คน ได้แก่ สมาชิกชุมชน ผู้นำ และผู้มีส่วนได้ส่วนเสียจากชุมชนบ้านโสกภารา ซึ่งเลือกโดยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง การเก็บรวบรวมข้อมูลใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก แบบสอบถาม การสังเกต และการสนทนากลุ่ม ข้อมูลเชิงคุณภาพวิเคราะห์โดยใช้การวิเคราะห์เนื้อหา ในขณะที่ข้อมูลเชิงปริมาณวิเคราะห์โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการวิจัย: ผลการศึกษาพบว่าชุมชนประสบปัญหาการจัดการขยะเนื่องจากขาดกระบวนการที่เป็นระบบและความรู้ไม่เพียงพอ อย่างไรก็ตาม ชุมชนมีทุนทางสังคมและความร่วมมือในชุมชนที่เข้มแข็ง แบบจำลองที่พัฒนาขึ้นชื่อว่า “แบบจำลอง APAM” ประกอบด้วยองค์ประกอบสี่ส่วน ได้แก่ การสร้างความตระหนัก การมีส่วนร่วม การลงมือปฏิบัติ และการติดตามตรวจสอบ หลังจากนำไปใช้แล้ว สมาชิกในชุมชนแสดงให้เห็นถึงการพัฒนาอย่างมีนัยสำคัญในด้านความรู้ (ค่าเฉลี่ยเพิ่มขึ้นจาก 2.80 เป็น 4.35) พฤติกรรม (2.65 เป็น 4.20) และการมีส่วนร่วม (2.70 เป็น 4.40) นอกจากนี้ ยังพบผลลัพธ์ที่เป็นรูปธรรม เช่น การจัดตั้งจุดคัดแยกขยะ ครัวเรือนต้นแบบ และเครือข่ายชุมชนที่เข้มแข็งขึ้น

สรุป: แบบจำลองเครือข่ายชุมชนแบบมีส่วนร่วมช่วยเพิ่มพูนความรู้ พฤติกรรม และการมีส่วนร่วมในการจัดการขยะได้อย่างมีประสิทธิภาพ นำไปสู่การปฏิบัติด้านสิ่งแวดล้อมที่ยั่งยืนในระดับชุมชน แบบจำลองนี้สามารถนำไปประยุกต์ใช้และปรับให้เข้ากับชุมชนอื่นๆ ที่มีบริบทคล้ายคลึงกันเพื่อส่งเสริมความยั่งยืนในระยะยาว

เอกสารอ้างอิง

กนกกาญจน์ เมืองแก้ว. (2561). การพัฒนาวิสาหกิจชุมชนบนพื้นฐานการมีส่วนร่วมของชุมชน. วารสาการพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต, 6(2), 123–135.

กรมควบคุมมลพิษ. (2563). คู่มือการกรอกข้อมูลการจัดการขยะมูลฝอย ปี พ.ศ. 2563 ตามแบบ คพ. 12 และ 3. กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. https://epo16.pcd.go.th/th/view/?file=oJM3MRkjoF5aA3D3nGM4AUN4oGE3BRjloGWaAKD1nGq4ZKN4oGO3AHjkoGIaZaDjnGW4YKNkoGM3AHj1oGqaAUD4nGW4ZaN1oGI3A0jkoGuaZUD1nGS4AKNloGO3ZxjgoJIaoUEcnJM4Y3OyoJk3nHkzoF9aqKEcnGI4ZaNloF93MRkuoJ9aoUEjnKI4YjWewEb3QWewEb3Q&n=pcdnew-2020-06-01_07-27-40_190173&t=GTMgq2qxqS9cMUug

กรมควบคุมมลพิษ. (2566). รายงานสถานการณ์สถานที่กำจัดขยะมูลฝอยชุมชนของประเทศไทย ปี พ.ศ. 2566. กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. https://epo07.pcd.go.th/th/information/list/1736

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566–2570). สำนักนายกรัฐมนตรี. https://www.nesdc.go.th/the-national-economic-and-social-development-plan/the-thirteenth-plan-2023-2027/

Cohen, J. M., & Uphoff, N. T. (1980). Participation’s place in rural development: Seeking clarity through specificity. World Development, 8(3), 213–235.

European Parliament and the Council of the European Union. (2008, November 19). Directive 2008/98/EC on waste and repealing certain directives. EUR-Lex.

Geissdoerfer, M., Savaget, P., Bocken, N. M. P., & Hultink, E. J. (2017). The circular economy – A new sustainability paradigm? Journal of Cleaner Production, 143, 757–768.

Kaza, S., Yao, L., Bhada-Tata, P., & Van Woerden, F. (2018). What a waste 2.0: A global snapshot of solid waste management to 2050. World Bank.

Marshall, R. E., & Farahbakhsh, K. (2013). Systems approaches to integrated solid waste management in developing countries. Waste Management, 33(4), 988–1003.

Perkins, D. D., & Zimmerman, M. A. (1995). Empowerment theory, research, and application. American Journal of Community Psychology, 23(5), 569–579.

Putnam, R. D. (2000). Bowling alone: The collapse and revival of American community. Simon & Schuster.

United Nations Environment Programme. (2015). Global waste management outlook.

United Nations. (2015). Transforming our world: The 2030 Agenda for Sustainable Development.

Wilson, D. C., Rodic, L., Modak, P., Soos, R., Carpintero, A., Velis, C., Iyer, M., & Simonett, O. (2015). Global waste management outlook. Waste Management & Research, 33(12), 1047–1050.

World Commission on Environment and Development (WCED). (1987). Our common future. Oxford University Press.

Zimmerman, M. A. (2000). Empowerment theory. In J. Rappaport & E. Seidman (Eds.), Handbook of Community Psychology (pp. 43–63). Springer.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-06

รูปแบบการอ้างอิง

โกศลกิตติอัมพร เ., คัยนันทน์ ช., ทุงจันทร์ ศ., ชิณวงษา เ., & ประจันตะเสน อ. (2026). รูปแบบการพัฒนาเครือข่ายชุมชนแบบมีส่วนร่วมเพื่อการจัดการขยะและสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน : กรณีศึกษาชุมชนบ้านโสกภารา จังหวัดมหาสารคาม. Journal for Developing the Social and Community, 13(2), 249–270. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/rdirmu/article/view/302191

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย