การเรียนรู้ตลอดชีวิตในการบริหารการศึกษาของไทย: กลยุทธ์และผลกระทบ ต่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: การเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วในด้านเศรษฐกิจ สังคม และเทคโนโลยี กำลังเปลี่ยนแปลงความต้องการของแรงงานและสร้างช่องว่างทางการเรียนรู้ ส่งผลให้การเรียนรู้ตลอดชีวิตกลายเป็นเครื่องมือสำคัญสำหรับการเติบโตอย่างยั่งยืนและการพัฒนาทุนมนุษย์ ผู้บริหารการศึกษาในประเทศไทยต้องสามารถบูรณาการโอกาสการเรียนรู้ตลอดช่วงชีวิตและข้ามรูปแบบการเรียนรู้ได้อย่างประสบความสำเร็จ เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิต การศึกษาครั้งนี้สังเคราะห์พื้นฐานทางปรัชญา บทบาทที่เกี่ยวข้องกับนโยบาย ปัญหาในการดำเนินการ และแนวปฏิบัติที่น่าสนใจของการเรียนรู้ตลอดชีวิตให้สอดคล้องกับเป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืน เพื่อศึกษาในกรอบการบริหารการศึกษาของไทย วัตถุประสงค์เฉพาะของการศึกษาครั้งนี้คือ: (1) สรุปแนวคิดและหลักการสำคัญของการเรียนรู้ตลอดชีวิต (2) ตรวจสอบหน้าที่ของการเรียนรู้ตลอดชีวิตในระบบการศึกษาของไทยในแง่ของการพัฒนาอย่างยั่งยืน (3) ระบุอุปสรรคเชิงโครงสร้างและการบริหารหลักในการส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิต และ (4) รวบรวมกลยุทธ์ที่ประสบความสำเร็จและกรณีศึกษาของการจัดการการเรียนรู้ตลอดชีวิตในประเทศไทย

ระเบียบวิธีศึกษา: ได้ทำการทบทวนและสังเคราะห์เอกสารทางวิชาการ ผลการวิจัย และเอกสารนโยบายระดับชาติและนานาชาติเกี่ยวกับการพัฒนาอย่างยั่งยืน การบริหารการศึกษา และการเรียนรู้ตลอดชีวิต โดยใช้เทคนิคการวิจัยเชิงเอกสาร ใช้การสังเคราะห์เชิงธีมเพื่อประเมินแหล่งข้อมูลและจัดทำกรอบแนวคิดที่ครอบคลุมพร้อมนัยสำคัญสำหรับนโยบาย

ผลการศึกษา: จากการสังเคราะห์พบว่า การส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิตในประเทศไทยต้องอาศัยการบริหารการศึกษาแบบบูรณาการที่อำนวยความสะดวกให้เกิดเส้นทางการเรียนรู้ที่ยืดหยุ่นสำหรับนักเรียนทุกวัย และเชื่อมโยงการศึกษาในระบบ นอกระบบ และการศึกษาแบบไม่เป็นทางการ นอกจากแนวโน้มของสังคมที่ยังคงให้ความสำคัญกับการศึกษาในระบบที่เน้นการรับรองคุณวุฒิแล้ว อุปสรรคสำคัญ ได้แก่ การเข้าถึงโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลและแหล่งเรียนรู้ที่ไม่เท่าเทียมกัน งบประมาณที่จำกัดและกระจัดกระจาย และความร่วมมือระหว่างหน่วยงานที่ไม่ดี การใช้เทคโนโลยีดิจิทัลอย่างมีกลยุทธ์สำหรับการเรียนรู้แบบเปิดและแบบผสมผสาน โครงการริเริ่มการเรียนรู้ในชุมชน และความร่วมมือกับภาคอุตสาหกรรมที่ช่วยปรับปรุงคุณภาพ การเข้าถึง และความเกี่ยวข้อง ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าเป็นกลยุทธ์ที่มีประสิทธิภาพ

สรุป: การพัฒนาอย่างยั่งยืนของประเทศไทยขึ้นอยู่กับการเรียนรู้ตลอดชีวิตเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการส่งเสริมความเป็นธรรม การจ้างงาน และความสามารถในการปรับตัวในสังคมที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว เพื่อให้มั่นใจได้ว่าการเรียนรู้ตลอดชีวิตจะเกิดขึ้นอย่างทั่วถึงและเท่าเทียมกันตลอดช่วงชีวิต นโยบายและการบริหารการศึกษาควรเสริมสร้างโครงสร้างพื้นฐานสำหรับการเรียนรู้ตลอดชีวิต พัฒนาความสามารถของครูและผู้บริหาร สร้างความร่วมมือระหว่างภาคส่วนต่างๆ อย่างเป็นทางการ และเพิ่มจำนวนโอกาสในการเรียนรู้ที่ใช้เทคโนโลยีอย่างครอบคลุม