ภาพลักษณ์องค์กรที่ส่งผลต่อความเชื่อมั่นของญาติผู้ต้องขังเรือนจำในประเทศไทย
คำสำคัญ:
ภาพลักษณ์องค์กร, ความเชื่อมั่น, ญาติผู้ต้องขัง, เรือนจำในประเทศไทยบทคัดย่อ
ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: การศึกษาภาพลักษณ์องค์กรเรือนจำในประเทศไทยมีความสำคัญต่อการสะท้อนมุมมองของญาติผู้ต้องขัง ซึ่งเป็นกลุ่มที่มีความคาดหวังในการรับบริการที่มีความโปร่งใส มาตรฐานการปฏิบัติและความเป็นธรรมขององค์กร บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความคิดเห็นเกี่ยวกับภาพลักษณ์องค์กรของเรือนจำในประเทศไทย และ 2) ทดสอบผลกระทบของภาพลักษณ์องค์กรต่อความเชื่อมั่นของญาติผู้ต้องขังเรือนจำในประเทศไทย
ระเบียบวิธีการวิจัย: การศึกษานี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ใช้แนวคิดทฤษฎีของ Leblanc และ Nguyen (1996) เป็นกรอบแนวคิดในการวิจัย โดยเก็บข้อมูลจากญาติของผู้ต้องขังเรือนจำในประเทศไทย จำนวน 143 เรือนจำ ซึ่งไม่ทราบจำนวนประชากรที่แน่ชัด คำนวณหากลุ่มตัวอย่างจากตารางของ
Taro Yamane (1976) ที่ระดับความเชื่อมั่น 95% และความคลาดเคลื่อน 5% ใช้แบบสอบถามออนไลน์ในการเก็บข้อมูล จำนวน 251 คน อัตราตอบกลับ 62.75 % วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุคูณ (Multiple Regression Analysis)
ผลการวิจัย: 1) ระดับความคิดเห็นเกี่ยวกับภาพลักษณ์องค์กรของญาติผู้ต้องขัง โดยรวมอยู่ในระดับมาก (= 4.29) และพิจารณารายด้านอยู่ในระดับมากทุกด้าน ได้แก่ ด้านเอกลักษณ์ขององค์กร ( = 4.34) ด้านการให้บริการ ( = 4.32) และด้านการติดต่อระหว่างบุคคล ( = 4.28 ) ตามลำดับ 2) ภาพลักษณ์องค์กร ด้านเอกลักษณ์ขององค์กร ด้านการติดต่อระหว่างบุคคล ด้านชื่อเสียง (p < 0.01) และด้านสภาพแวดล้อมทางกายภาพ (p < 0.05) ร่วมกันพยากรณ์ความเชื่อมั่นของญาติผู้ต้องขังเรือนจำในประเทศไทยโดยรวม ได้ร้อยละ 66.6 (R² = 0.666) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
สรุปผล: พบว่าญาติผู้ต้องขังมีความคิดเห็นต่อภาพลักษณ์ของเรือนจำในประเทศไทยอยู่ในระดับมาก
ในด้านเอกลักษณ์ขององค์กร การให้บริการ และการติดต่อระหว่างบุคคล โดยภาพลักษณ์องค์กร ในด้านเอกลักษณ์ขององค์กร ด้านการติดต่อระหว่างบุคคล ด้านชื่อเสียง และด้านสภาพแวดล้อมทางกายภาพ ร่วมกันพยากรณ์ความเชื่อมั่นของญาติผู้ต้องขังได้ร้อยละ 66.6 ขณะที่ด้านการให้บริการ ไม่ส่งผลอย่าง
มีนัยสำคัญทางสถิติ แม้จะมีค่าเฉลี่ยในระดับสูง ผลดังกล่าวสะท้อนว่าในบริบทของเรือนจำ
การให้บริการถูกมองเป็นภารกิจพื้นฐานขององค์กรมากกว่าปัจจัยที่สร้างความเชื่อมั่นของญาติผู้ต้องขัง ทั้งนี้ ชี้ให้เห็นว่าภาพลักษณ์เชิงคุณธรรม ความโปร่งใส และความยุติธรรมขององค์กรภาครัฐเป็นองค์ประกอบสำคัญที่ส่งผลต่อความเชื่อมั่นของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียมากกว่าคุณภาพการให้บริการในลักษณะทั่วไป
เอกสารอ้างอิง
กรมราชทัณฑ์. (2567). รายงานสถิติการเยี่ยมญาติผู้ต้องขังประจำปี 2567. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงยุติธรรม.
กอบสาริกรณ์, เ., & อัศววิชัยโรจน์, ส. (2567). อิทธิพลของคุณภาพการบริการและภาพลักษณ์องค์กรต่อความพึงพอใจของผู้รับบริการในองค์กรธุรกิจฝึกอบรม. วารสารเกษมบัณฑิต, 25(1): 50–63.
ตฤณห์ โพธิ์รักษา. (2563). การพัฒนาระบบราชทัณฑ์ไทยสู่แนวคิดการฟื้นฟูผู้ต้องขัง. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 29(2): 45–60.
นราทิพย์ จักษุบท. (2564). ภาพลักษณ์องค์กร ความเชื่อมั่น และความคาดหวังในคุณภาพการให้บริการที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการสำนักงานสอบบัญชีของผู้ประกอบการในกรุงเทพมหานคร. ปริญญานิพนธ์: มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
นราธิป จักรสุวรรณ. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างภาพลักษณ์องค์กร และการตัดสินใจใช้บริการ
ธนาคารพาณิชย์ในเขตกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต: มหาวิทยาลัย ศรีนครินทรวิโรฒ.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ปภาวี บุญกลาง. (2560). ภาพลักษณ์องค์กรส่งผลต่อความจงรักภักดีของลูกค้าธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา. วิทยานิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน.
ปภาวี บุญกลาง. (2564). อิทธิพลของภาพลักษณ์องค์กรต่อความเชื่อมั่นของผู้ใช้บริการหน่วยงานภาครัฐ. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 27(3): 45–59:
ปรีชญา นักฟ้อน. (2562). การจัดการสวัสดิการสำหรับผู้ต้องขังไทย. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 22(1): 74-89.
พัชรี โพธิ์ทอง. (2566). บทบาทของครอบครัวต่อการฟื้นฟูผู้ต้องขังภายหลังการปล่อยตัว. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 40(1): 112–126.
รุ่งทิวา ทศานนท์ และชัยฤกษ์ แก้วพรหมมาลย์. (2562). ภาพลักษณ์องค์การและปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์โรงงานเภสัชกรรมทหารของผู้บริโภค. วารสารสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ, 10(3): 109-118.
ลัดดา อินต๊ะใจ, อรุณี นุสิทธิ์, และศุภนารี พิรส. (2567). ภาพลักษณ์ขององค์กรและคุณภาพการ
ให้บริการที่ส่งผลต่อการตัดสินใจใช้บริการสินเชื่อที่อยู่อาศัยธนาคารอาคารสงเคราะห์ เขตภาคเหนือตอนล่าง. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 9(1): 1149–1162.
วัลลี คำสมนึก, นวลละออง อรรถรังสรรค์, และภูริศร์ พงษ์เพียจันทร์. (2565). ภาพลักษณ์องค์กรที่ส่งผลต่อความเชื่อมั่นของสมาชิกสหกรณ์ออมทรัพย์สาธารณสุข กาฬสินธุ์ จำกัด. วิทยานิพนธ์: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ศศิประภา วัชรพงศ์อนันต์, นัทธ์หทัย ตันสุหัช, และปะราสี อเนก. (2565). ภาพลักษณ์องค์กรโรงเรียนกวดวิชาที่ส่งผลต่อการตัดสินใจใช้บริการของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายในอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิจัยวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 6(3): 57–71.
ศุภิสรา กิจเจริญ, วสุธิดา นุริตมนต์, และณฐาพัชร์ วรพงศ์พัชร. (2563). อิทธิพลของภาพลักษณ์องค์กรต่อความภักดีของผู้บริโภคที่ใช้บริการร้านกาแฟสตาร์บัคส์ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา.วารสารวิทยาการและวิจัยมหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 10(3): 92-105.
ศุภิสรา ภู่ทอง. (2563). คุณภาพการให้บริการกับความเชื่อมั่นของผู้ใช้บริการในหน่วยงานสาธารณะ. วารสารการบริหารภาครัฐและภาคเอกชน, 12(1): 66–78.
สมบูรณ์ สุริยวงค์, บุญมี พันธ์ไทย, เตือนใจ เกตษา, สุรศักดิ์ อมรรัตนศักดิ์, สมจิตตรา เรืองศรี, และ เพ็ญศรี เศรษฐวงศ์. (2552). วิจัยและสถิติทางการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: ศูนย์ส่งเสริมวิชาการ.
สายฝน บูชา. (2562). ภาพลักษณ์องค์กรกับความไว้วางใจของลูกค้าธนาคารพาณิชย์ไทย. วารสารการจัดการธุรกิจ, 9(2): 112–125.
อรอุมา ธนกุสามาลย์. (2562). การศึกษาปัจจัยการรับรู้สภาพแวดล้อมในการทำงาน และคุณภาพการบริการที่มีผลต่อภาพลักษณ์ขององค์กร: กรณีศึกษาธนาคารพาณิชย์ไทยแห่งหนึ่งในจังหวัดกรุงเทพมหานคร วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต: มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
อัยการ บัวเทศ, ลัสดา ยาวิลัย, และรัตนา สิทธิอั่ว. (2567). ภาพลักษณ์ขององค์กรและคุณภาพการ
ให้บริการที่ส่งผลต่อความจงรักภักดีของผู้ใช้บริการสายการบินต้นทุนต่ำในเขตภาคเหนือ. ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต: มหาวิทยาลัยราชภัฎพิบูลสงคราม.
Baruch, Y., & Holtom, B. C. (2008). Survey response rate levels and trends in organizational research. Human Relations, 61(8): 1139–1160.
Buil, I., Catalán, S., & Martínez, E. (2019). The role of corporate image in creating customer loyalty. Journal of Brand Management, 26(1): 1–15.
Buil, I., Martínez, E., & Matute, J. (2019). Transformational leadership and employee performance: The role of identification, engagement and proactive personality. International Journal of Hospitality Management, 77(1): 64–75.
Dowling, G. R. (2001). Creating corporate reputations: Identity, image, and performance. Oxford University Press.
Fakfare, P. (2023). Examining the effect of airport environment on perceived image, memorable experiences and passenger relational behaviours. Advances in Hospitality and Tourism Research, 11(1): 77–94.
Harrison, G., Junaid, M., & Nelson, B. (2021). Corporate social responsibility and its impact on corporate image. Corporate Reputation Review, 24(2): 116–130.
Leblanc, R., & Nguyen, T. (1996). Corporate image and public confidence: A study of public institutions. Public Administration Review, 56(3): 245–253.
López-Muñoz, F., Álvarez-Hernández, G., & García-González, J. (2023). Corporate image, employee commitment, and performance. Journal of Business Research, 152(C): 680–688.
Mayer, R. C., Davis, J. H., & Schoorman, F. D. (1995). An integrative model of organizational trust. Academy of Management Review, 20(3): 709–734.
Nunnally, J. C. (1967). Psychometric theory. McGraw-Hill Book Company.
Nunnally, J. C., & Bernstein, I. H. (1994). Psychometric theory (3rd ed.). McGraw-Hill.
Parasuraman, A., Zeithaml, V. A., & Berry, L. L. (1988). SERVQUAL: A multiple-item scale. for measuring consumer perceptions of service quality. Journal of Retailing, 64(1): 12–40.
Sako, M. (1992). Price, quality, and trust: Inter-firm relations in Britain and Japan. Cambridge University Press.
Shin, H., & Yu, H. (2020). The influence of the quality of physical environment on .customer trust in ethnic restaurants: Focused on foreign consumers in Korea. Journal of Tourism Management Research, 24(3): 293–310.
Taro Yamane. (1976). Statistics: An introductory analysis (2nd ed.). Harper & Row.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 Journal for Developing the Social and Community
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์เป็นของผู้ประพันธ์บทความ
