แนวทางการลงโทษเด็กที่ก่ออาชญากรรม

บทคัดย่อ

ภูมิหลังแลวัตถุประสงค์: สถานการณ์ปัจจุบันเด็กได้ก่ออาชญากรรมจำนวนเพิ่มขึ้น และหลายครั้งเป็นอาชญากรรมที่ร้ายแรง เช่น การข่มขืนกระทำชำเรา การชิงทรัพย์ การปล้นทรัพย์ การทำร้ายร่างกายให้ได้รับบาดเจ็บสาหัส และการฆ่าผู้อื่น ซึ่งประมวลกฎหมายอาญาไทยมาตรา 73 บัญญัติว่าเด็กอายุยังไม่เกิน 12 ปีกระทำการอันกฎหมายบัญญัติเป็นความผิด เด็กนั้นไม่ต้องรับโทษ และมาตรา 74 บัญญัติว่าเด็กอายุเกิน 12 ปี แต่ยังไม่เกิน 15 ปี ที่กระทำความผิดจะไม่ต้องรับโทษทางอาญา แต่ให้ศาลมีอำนาจที่จะดำเนินการอย่างอื่น ด้วยวิธีการสำหรับเด็ก ทำให้เกิดประเด็นทางสังคมว่าหากเด็กกระทำความผิดทางอาญาแล้วไม่ต้องรับโทษ จะก่อให้เกิดพฤติการณ์เลียนแบบ อีกทั้งผู้เสียหายหรือญาติผู้เสียหายรู้สึกว่าไม่ได้รับการปกป้องจากรัฐที่บังคับมาตรการดังกล่าวที่ไม่ได้สัดส่วนกับฝ่ายผู้เสียหาย

ระเบียบวิธีวิจัย: บทความนี้เป็นบทความวิชาการ ใช้การศึกษาจากเอกสารที่เกี่ยวกับแนวคิดเกี่ยวกับการลงโทษและมาตรการเกี่ยวกับเด็กที่ก่ออาชญากรรมของกฎหมายประเทศไทย และกฎหมายต่างประเทศ ได้แก่ สหรัฐอเมริกา แคนนาดา สาธารณรัฐฝรั่งเศส สาธารณรัฐประชาชนจีน และสาธารณรัฐเกาหลีใต้ แล้วนำข้อมูลมาวิเคราะห์เพื่อให้ได้แนวทางการลงโทษเด็กที่ก่ออาชญากรรมของประเทศไทย

ผลการวิจัย: การลงโทษเด็กอายุเกิน 12 ปีแต่ไม่เกิน 15 ปีที่ก่ออาชญากรรมในประเทศไทยค่อนข้างจะไม่สามารถป้องกันมิให้เด็กมีพฤติกรรมเลียนแบบในการการะทำความผิด และฝ่ายผู้เสียหายรู้สึกว่าไม่ได้รับการปกป้องจากรัฐที่บังคับมาตรการดังกล่าวที่ไม่ได้สัดส่วนกับฝ่ายผู้เสียหาย สำหรับแนวทางการลงโทษเด็กที่ก่ออาชญากรรมในแคนนาดา สาธารณรัฐฝรั่งเศส สาธารณรัฐประชาชนจีน และสาธารณรัฐเกาหลีใต้ พยายามปฏิบัติให้สอดคล้องกับคำแนะนำอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็กที่แนะนำให้ไม่ควรลงโทษทางอาญาแก่บุคคลอายุต่ำกว่า 12 ปี และบุคคลที่อายุไม่เกิน 18 ปีควรมีมาตรการพิเศษเกี่ยวกับเด็กและเยาวชนแยกต่างหากจากผู้ใหญ่

ในขณะที่สหรัฐอเมริกาจะมีเกณฑ์อายุที่แตกต่างกันไปตามแต่ละมลรัฐ และในประเทศที่ได้ทำการศึกษามานั้นมีมาตรการเกี่ยวกับการควบคุมหรือดูแลเด็กในการก่ออาชญากรรมที่มีเหมาะสมที่จะนำมาปรับใช้กับประเทศไทย

สรุปผล: แนวทางมาตรการแก้ไขฟื้นฟูที่ศาลเยาวชนและครอบครัวของสาธารณรัฐเกาหลีใต้มีความเหมาะสมที่น่าจะนำมาปรับใช้เป็นแนวทางการลงโทษเด็กที่ก่ออาชญากรรมของประเทศไทย