มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานีกับการพัฒนาคุณภาพการศึกษาในท้องถิ่น : มิติการศึกษาและวัฒนธรรมที่เน้นการสร้างสรรค์และยั่งยืน

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบทบาทของมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานีในการพัฒนาคุณภาพการศึกษาในท้องถิ่น โดยเน้นการดำเนินงานตามยุทธศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น ระยะ 20 ปี (พ.ศ. 2560–2579) ซึ่งกำหนดให้มหาวิทยาลัยราชภัฏเป็นกลไกหลักในการพัฒนาท้องถิ่นผ่านกระบวนการผลิตและพัฒนาครู การวิจัย การจัดการเรียนการสอน และการสร้างเครือข่ายความร่วมมือกับภาคีในพื้นที่ โดยเฉพาะการขับเคลื่อนผ่าน 2 โครงการสำคัญ ได้แก่ โครงการโรงเรียนกองทุนการศึกษา และโครงการโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดน

ระเบียบวิธีการวิจัย: ระเบียบวิธีในการศึกษาอิงการวิเคราะห์นโยบาย ยุทธศาสตร์ และแผนปฏิบัติการเชิงยุทธศาสตร์ของมหาวิทยาลัย รวมถึงการประเมินผลสัมฤทธิ์จากการดำเนินงานภาคสนามในโรงเรียนเป้าหมาย ผ่านการบูรณาการบทบาทของนักศึกษาและคณาจารย์ในคณะครุศาสตร์ร่วมกับชุมชนและสถานศึกษาในท้องถิ่น

ผลการวิจัย: ผลการศึกษาพบว่า มหาวิทยาลัยสามารถพัฒนารูปแบบการฝึกประสบการณ์วิชาชีพระหว่างเรียนที่มีคุณภาพ โดยบูรณาการความรู้ทางวิชาการเข้ากับการปฏิบัติจริงในพื้นที่ ผ่านการพัฒนาหลักสูตร การส่งเสริมคุณลักษณะและสมรรถนะของครู ทั้งในระดับนักศึกษาและครูประจำการ อีกทั้งยังส่งเสริมการเรียนรู้เชิงบริบทในโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนและโรงเรียนกองทุนการศึกษา สอดคล้องกับเป้าหมายการพัฒนาท้องถิ่นอย่างยั่งยืน

สรุปผล: การพัฒนาคุณภาพการศึกษาในท้องถิ่นจำเป็นต้องอาศัยกลไกเชิงระบบที่เชื่อมโยงระหว่างสถาบันการศึกษา ชุมชน และภาคีเครือข่าย โดยมีมหาวิทยาลัยเป็นศูนย์กลางในการขับเคลื่อนนโยบายการศึกษาเชิงพื้นที่ ผ่านการผลิตและพัฒนาครูให้มีความเข้าใจในบริบทท้องถิ่น และสามารถประยุกต์ใช้ความรู้ในการแก้ไขปัญหาจริงในพื้นที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ