พฤติกรรมความปลอดภัยด้านอัคคีภัยของผู้พักอาศัย โครงการลุมพินี กรุงเทพมหานคร

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาพฤติกรรมความปลอดภัยด้านอัคคีภัยในอาคารสูง โดยเน้นที่โครงการลุมพินี กรุงเทพมหานคร 2. เปรียบเทียบปัจจัยส่วนบุคคลที่มีผลต่อพฤติกรรมความปลอดภัย และ 3. เสนอแนวทางการป้องกันอัคคีภัยจากพฤติกรรมของผู้พักอาศัย เป็นการวิจัยแบบเชิงปริมาณ (Quantitative Research) มีเครื่องมือในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม โดยมีกลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้พักอาศัยในอาคารสูงโครงการลุมพินีจำนวน 385 คน ที่มาจากการคำนวนขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตร ทาโร่ ยามาเน่ ที่ระดับความคลาดเคลื่อน 0.05 ที่มาจากการสุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญ (Sampling Random) แล้วนำข้อมูลที่รวบรวมได้จากแบบสอบถามมาวิเคราะห์โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ประกอบด้วย ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และเปรียบเทียบโดยการทดสอบค่าที (t-test) และการทดสอบค่าสถิติค่าเอฟ (F-test) ผลการวิจัยพบว่า 1) พฤติกรรมความปลอดภัยด้านอัคคีภัยโดยรวมอยู่ในระดับที่ต้องปรับปรุง (=1.72, S.D.=0.64) 2) ปัจจัยส่วนบุคคลที่มีผลต่อความปลอดภัย ได้แก่ เพศ อายุ และประเภทครอบครัว แตกต่างกันมีพฤติกรรมความปลอดภัยด้านอัคคีภัยแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) ข้อเสนอแนวทางการป้องกันอัคคีภัยจากพฤติกรรมของผู้พักอาศัย คือ ควรเสริมสร้างความรู้และการปฏิบัติตามมาตรการความปลอดภัยอย่างจริงจัง พร้อมกระตุ้นให้ผู้พักอาศัยมีส่วนร่วมในกิจกรรมด้านความปลอดภัยเพื่อป้องกันและลดความเสี่ยงจากการเกิดอัคคีภัยในอนาคต