เสมา : ประวัติศาสตร์ คุณค่าและการจัดการการอนุรักษ์ของ องค์กรพระพุทธศาสนาในจังหวัดบุรีรัมย์

ผู้แต่ง

  • Dr. Chayaporn Sukprasert อาจารย์ประจำ วิทยาลัยสงฆ์บุรีรัมย์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • Dr. Phrakoosripanya wikom อาจารย์ประจำ วิทยาลัยสงฆ์บุรีรัมย์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • Wai Sueram อาจารย์ประจำ วิทยาลัยสงฆ์บุรีรัมย์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

คำสำคัญ:

เสมา, ประวัติศาสตร์, คุณค่า, การจัดการการอนุรักษ์

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์ของการวิจัยดังนี้ (1) เพื่อศึกษาประวัติ ความเป็นมาและลักษณะทางศิลปกรรมของใบเสมาในจังหวัดบุรีรัมย์ (2) เพื่อศึกษาคุณค่าของใบเสมาในจังหวัดบุรีรัมย์ (3) เพื่อศึกษาการจัดการการอนุรักษ์ใบเสมาของจังหวัดบุรีรัมย์ขององค์กรพระพุทธศาสนา ผลการวิจัยพบว่า

            1. ใบเสมาในจังหวัดบุรีรัมย์ มีประวัติ ความเป็นมาและลักษณะทางศิลปกรรม ดังได้พบว่าใบเสมาบางแห่งมีอายุของการสร้างมาตั้งแต่สมัยทวารวดี การสร้างโดยมีคติความเชื่อแนวความคิด และเหตุผลในการสร้าง กล่าวคือใช้เป็นนิมิต หรือเครื่องหมาย เพื่อกำหนดขอบเขตของพระอุโบสถ อันเป็นสถานที่ร่วมทําสังฆกรรมของพระสงฆ์ ซึ่งมีบัญญัติไว้ในวินัยมุข ซึ่งการกำหนดเขตสีมานั้น ต้องหมายกำหนดเขตด้วยวัตถุบางอย่างที่เหมาะสม 8 ชนิดดังต่อไปนี้ ภูเขา ศิลา ป่าไม้ ต้นไม้ จอมปลวก หนทาง (ถนน) แม่น้ำ น้ำ นอกจากนั้นจากการศึกษาเอกสารและลงสำรวจใบเสมาด้วยตนเองในพื้นที่ภาคสนาม จำนวน 10 ได้แก่ วัดเขาพระอังคาร วัดขุนก้อง วัดบรมคงคา วัดละเวี้ย วัดโพธิ์ย้อย บ้านแสลงโทน วัดสระแก วัดสำโรง วัดมณีจันทร์ และวัดทรงศิรินาวาส พบโบราณวัตถุและใบเสมาซึ่งในพื้นที่เหล่านั้น ผู้วิจัยเลือกศึกษาใบเสมาโบราณบ้านปะเคียบ อำเภอคูเมือง จังหวัดบุรีรัมย์เนื่องจากซึ่งเป็นใบเสมา

โบราณที่มีอายุสมัยทวารวดี มีจำนวนมากกว่า 50 ชิ้น บางชิ้นมีลวดลายที่ชัดเจนสมบูรณ์ และเริ่มที่จะเลื่อมสภาพลงจำเป็นที่ต้องเร่งดำเนินการอนุรักษ์

  1. คุณค่าของใบเสมาในจังหวัดบุรีรัมย์ เป็นใบเสมาที่แสดงให้เห็นถึงความสำคัญทางพระพุทธศาสนา อันใช้เป็นหลักแบ่งเขตเพื่อความชัดเจนสำหรับพิธีกรรมทางศาสนา มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ชาติพันธ์ คติความเชื่อ ความศรัทธา และความสุนทรียศาสตร์ทางศิลปะ
  2. การจัดการการอนุรักษ์ใบเสมาของจังหวัดบุรีรัมย์ขององค์กรพระพุทธศาสนา ในที่นี้คือวัดซึ่งเป็นเจ้าของพื้นที่ที่ใบเสมาตั้งอยู่ การอนุรักษ์ของวัดยังไม่มีการขับเคลื่อนดูแลเท่าที่ควร อาทิ การจัดการการอนุรักษ์ใบเสมาโบราณบ้านปะเคียบ ของจังหวัดบุรีรัมย์ ยังคงสภาพเดิม คงปล่อยไว้ให้เสื่อมสภาพไปตามกาลเวลาโดยไม่มีการแสดงองค์ความรู้ที่ทำให้ทราบว่าใบเสมาเหล่านั้นมีประวัติความเป็นมาอย่างไร และลวดลายสลักปรากฏนั้นรูปแบบอย่างไร สื่อความอะไรบ้าง

           สำหรับการดำเนินการส่งเสริมการอนุรักษ์ใบเสมาโบราณบ้านปะเคียบ ได้แก่ (1) ทำซุ้มแสดงประวัติความเป็นมาของใบเสมา (2) จัดทำป้ายขนาดใหญ่ประชาสัมพันธ์เรื่องราวเกี่ยวกับใบเสมา (3) จัดทำเอกสาร แผ่นพับประชาสัมพันธ์ แจก สำหรับผู้ที่สนใจ (4) จัดทำทะเบียนใบเสมาโบราณและแผนผังที่ตั้งของใบเสมาแต่ละใบ (5) จัดทำป้ายคำอธิบายใบเสมาโบราณ (6) จัดให้มีวิทยากรหรือมัคคุเทศน้อย เพื่อบรรยายเรื่องราวเกี่ยวกับใบเสมา (7) จัดอบรมเพื่อปลูกฝังให้เด็ก เยาวชน รักและหวงแหนโบราณวัตถุของบ้านเกิด (8) การจัดให้ความรู้ในเรื่องใบเสมาโบราณ ควบคู่กับการทำความเข้าใจในเรื่องการอนุรักษ์ใบเสมา (9) ได้มอบเงินจำนวน 10,000.00 บาท ให้หัวหน้าชุมชนและเจ้าอาวาส วัดทรงศิรินาวาส เพื่อการอนุรักษ์และทำกิจกรรมส่งเสริมความรู้ใบเสมาบ้านปะเคียบ ต่อไป

เอกสารอ้างอิง

กมล ฉายาวัฒนะ. (2523). ใบเสมาในภาคกลางของประเทศไทยระหว่างพุทธศตวรรษที่ 19-20. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาโบราณคดีสมัยประวัติศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร,

กรมการศาสนา. (2014). พระไตรปิฎก ฉบับหลวง 2514. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์การศาสนา,

กรมศิลปากร. (2533). วิวัฒนาการพุทธสถานไทย. กรุงเทพฯ : กรม,

น ณ ปากน้ำ. (2516). สถูปเจดีย์ในประเทศไทย. กรุงเทพ ฯ : กรุงสยามการพิมพ์.

พิทยา บุนนาค, (2551). เสมา สีมา หลักสีมาในศิลปะไทยสมัยอยุธยาช่วงหลังเสียกรุงครั้งแรกถึงครั้งหลังและกรุงธนบุรี. กรุงเทพ ฯ : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัยร่วมกับโรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ,

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎก ภาษาไทย.ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.กรุงเทพ ฯ : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มูลนิธิมหามกุฏราชวิทยาลัย. (2541). ธรรมบท ภาษาไทย. กรุงเทพ ฯ : โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย,

ราชราชบัณฑิตยสถาน, (2546). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2542. กรุงเทพ ฯ : นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์,

รุ่งโรจน์ ธรรมรุ่งเรือง, (2558). ใบเสมา ทวารวดีในอีสาน. กรุงเทพ ฯ : สำนักพิมพ์มติชน,

ศรีศักร วัลลิโภดม. (2519). “อิสานระหว่างพุทธศตวรรษที่ 12-16” เมืองโบราณ. (ตุลาคม-ธันวาคม 2519.

ศรีศักร วัลลิโภดม. (2542). เมืองโบราณ : การสืบสานอารยธรรมสยามประเทศ. กรุงเทพ ฯ : สำนักพิมพ์เมืองโบราณ,

ศักดิ์ชัย สายสิงห์. (2547). ศิลปะทวารวดี : วัฒนธรรมพุทธศาสนายุคแรกเริ่มในดินแดนไทย. กรุงเทพฯ : เมืองโบราณ,

สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโวรส (2521). วินัยมุข เล่ม 3. กรุงเทพฯ : มหามกุฎราชวิทยาลัย

สำนักโบราณคดี กรมศิลปะกากร กระทรวงวัฒนธรรม. (2550). ศัพทานุกรม โบราณคดี. สำนักโบราณคดี กรมศิลปากรกระทรวงวัฒนธรรม

อรุณศักดิ์ กิ่งมณี. (2539). “ใบเสมาสลักภาพ สุวรรณกักกฎชาดก จากวัดโนนศิลาอาสน์วราราม”. วารสารไทยเมืองโบราณ, 22 (4) : ตุลาคม – ธันวาคม 2539 : 123-128.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2017-06-30

รูปแบบการอ้างอิง

Sukprasert, D. C., wikom, D. P., & Sueram, W. (2017). เสมา : ประวัติศาสตร์ คุณค่าและการจัดการการอนุรักษ์ของ องค์กรพระพุทธศาสนาในจังหวัดบุรีรัมย์. Journal for Developing the Social and Community, 4(1), 135–153. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/rdirmu/article/view/209730

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย