การรับรู้ภาพลักษณ์ตราสินค้าและคุณค่าตราสินค้ากับการใช้บริการแหลมเจริญซีฟู้ดของประชาชนในจังหวัดเชียงใหม่

Main Article Content

สุมิตรา ปานขลิบ
กรวรรณ กฤตวรกาญจน์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์การวิจัย 1) เพื่อศึกษาการรับรู้ภาพลักษณ์ตราสินค้าแหลมเจริญซีฟู้ดของประชาชนในจังหวัดเชียงใหม่ 2) เพื่อศึกษาการรับรู้คุณค่าตราสินค้าแหลมเจริญซีฟู้ดของประชาชนในจังหวัดเชียงใหม่ 3) เพื่อศึกษาการใช้บริการแหลมเจริญซีฟู้ดของประชาชนในจังหวัดเชียงใหม่ 4) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ภาพลักษณ์ตราสินค้ากับการรับรู้คุณค่าตราสินค้าแหลมเจริญซีฟู้ดของประชาชนในจังหวัดเชียงใหม่ เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถาม จำนวน 400 ชุด โดยสำรวจจากกลุ่มตัวอย่างที่มีอายุตั้งแต่ 20 ปีขึ้นไป และรู้จักร้านอาหารแหลมเจริญซีฟู้ด วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทำการทดสอบสมมติฐานด้วยค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์


ผลการวิจัยพบว่า 1) ภาพลักษณ์ตราสินค้าแหลมเจริญซีฟู้ด ที่รับรู้ได้ลำดับแรกคือ ด้านสินค้าหรือบริการ การรับรู้อยู่ในระดับมาก 2) คุณค่าตราสินค้าแหลมเจริญซีฟู้ดที่รับรู้ได้ลำดับแรกคือ ด้านการรับรู้ถึงคุณภาพของสินค้า การรับรู้อยู่ในระดับมาก
ที่สุด 3) ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่ไม่เคยใช้บริการ เพราะปกติทำอาหารทานที่บ้าน ซึ่งในอนาคตผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่ใช้บริการแหลมเจริญซีฟู้ดแน่นอน โดยในขณะที่ผู้ตอบแบบสอบถามที่เคยใช้บริการ ส่วนใหญ่ให้เหตุผลว่าราคาเหมาะสม
กับคุณภาพ มีวัตถุประสงค์หลักที่ใช้บริการ คือเพื่อรับประทานอาหารในโอกาสทั่วไป ข้อมูลเกี่ยวกับแหลมเจริญซีฟู้ดส่วนใหญ่ คือ สื่อโฆษณา มีความถี่ในการใช้บริการแหลมเจริญซีฟู้ด นาน ๆ ครั้ง และมักไปใช้บริการกับญาติ พี่น้องมากที่สุด โดยในแต่ละครั้งมีค่าใช้จ่ายในการใช้บริการแหลมเจริญซีฟู้ด ระหว่าง 1,000 - 2,000 บาท 4) การรับรู้ภาพลักษณ์ตราสินค้ากับการรับรู้คุณค่าตราสินค้าแหลมเจริญซีฟู้ดของประชาชนในจังหวัดเชียงใหม่ มีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ปานขลิบ ส., & กฤตวรกาญจน์ ก. (2022). การรับรู้ภาพลักษณ์ตราสินค้าและคุณค่าตราสินค้ากับการใช้บริการแหลมเจริญซีฟู้ดของประชาชนในจังหวัดเชียงใหม่. วารสารการสื่อสารและสื่อบูรณาการ, 10(2), 172–194. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/masscomm/article/view/255920
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

จารุชา เหมไพบูลย์. (2562). การตัดสินใจใช้บริการร้านอาหารยกยอริมคลองจังหวัดสมุทรสาคร [การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยสยาม.

ณัฐพล ใฝ่พิโรจน์. (2562). Digital Marketing. นนทบุรี: ไอดีซีฯ.

พรนภา หาญมะโน. (2558). พฤติกรรมการซื้อสินค้าของกลุ่ม Generation B Generation X และ Generation Y ที่ร้านค้าปลีกสมัยใหม่ในเขตอำเภอเมืองจังหวัดนครราชสีมา. วารสารการบริหารธุรกิจ, 4(1), 54-75.

พิทยารัตน์ ขาวดี. (2562). การรับรู้ภาพลักษณ์ตราสินค้า และการรับรู้คุณค่าที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อเครื่องดื่มชาพะยอมของผู้บริโภคในจังหวัดตรัง [การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

มนัสมนต์ กล่ำแดง. (2561). ภาพลักษณ์ตราสินค้าที่มีผลต่อความภักดีของผู้บริโภคร้านอาหารชาบูบุฟเฟต์ ในเขตกรุงเทพมหานคร กรณีศึกษา ร้านชาบูบุฟเฟต์ 2 ร้าน ที่ถือครองส่วนแบ่งการตลาดมากที่สุด [การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.

เผด็จ ทุกข์สูญ. (2560). หลักการตลาด. ตาก: คณะบริหารธุรกิจและศิลปศาสตร์มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนาตาก.

ละมัย เบาเออร์. (2558). คุณค่าของตราสินค้า การรับรู้คุณภาพในการให้บริการคุณภาพของอาหาร และบรรยากาศที่มีผลต่อการตัดสินใจใช้บริการร้านอาหารไทยของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร [การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

วรวรรณ องค์ครุฑรักษา. (2563). การสื่อสารการตลาดและสังคม. กรุงเทพฯ: โครงการตำราและเอกสารวิชาการ คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ศิริวรรณ เสรีรัตน์. (2560). การบริหารการตลาดยุคใหม่. กรุงเทพฯ: ธรรมสาร.

ศุภณัฐ สุขใจ. (2560). Startup กับการวางกลยุทธ์บุกตลาด. สมุทรปราการ: ไอดีซี.

ศรุดา นิติวรการ. (2557). อาหารไทย:มรดกทางวัฒนธรรมของชาติ. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร, 5(1), 171-179.

สุพิชญ์ฌา ลาภพานิช. (2558). ส่วนประสมการตลาด การบริหารลูกค้าสัมพันธ์ และความจงรักภักดีของลูกค้าสำหรับธุรกิจร้านอาหารแหลมเจริญซีฟู้ดในเขตกรุงเทพมหานคร [วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สมชาติ กิจยรรยง. (2562). การตลาดไร้กรอบ เทคนิคเพื่อการรู้เท่าทันการตลาด. กรุงเทพฯ: สมาร์ท ไลฟ์.

สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดเชียงใหม่. (2563). รายงานประจำปีของสำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดเชียงใหม่ ประจำปี 2563. เชียงใหม่: สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดเชียงใหม่.

แหลมเจริญซีฟู้ด. (2564). เกี่ยวกับแหลมเจริญซีฟู้ด. http://laemcharoenblogspot.com

อรทัย เลิศวรรณวิทย์. (2559). การวางแผนการตลาด. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

Guci, D.A. (2020). Analyze the Relationship of Brand Image and Advertisement towards Decision to Become a Customer on Bank BNI Batam Branch. Journal of Physics: Conference Series, 1477(1), 1-4.

Jasmani, D.S. (2020). The Influence of Product Mix, Promotion Mix and Brand Image. In Kotler, P. and Amstrong, G. (Eds.). Principle of Marketing (15th ed.). England: Pearson.

Kotler, P. & Armstrong, G. (2014). Principle of Marketing (15th ed.). New Jersey: Prentice Hall.

Papassapa, P. & Kenneth E.M. (2007). Relationship Quality as a Predictor of B2B Customer Loyalty. Journal of Business Research, 60(1), 1-8.

Pantea, F. (2019). Customer Value Co - Creation Behaviour to Enhance University Brand Image and Reputation: A UK Perspective.Technological Forecasting and Social Change, 1(1), 1-35.

Yamane Taro. (1967). Statistic : an Introductory Analysis (2nd ed). New York: Harper & Row.