Perception of Brand Image and Brand Value with Service Usage Laem Charoen Seafood of People in Chiang Mai Province
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were 1) to study the perception of Laem Charoen Seafood brand image of people in Chiang Mai Province 2) to study the perception of Laem Charoen Seafood brand value of people in Chiang Mai Province 3) to study the use of Laem Charoen Seafood service of people in Chiang Mai Province 4) to study the relationship between brand image perception Laem Charoen Seafood and the use of Laem Charoen Seafood by people in Chiang Mai Province and 5) to study the relationship between the perception of Laem Charoen Seafood brand value and using Laem Charoen Seafood service among the people in Chiang Mai Province. Chiang Mai Province. The instrument used was a 400 questionnaire surveyed with a sample aged 20 years and over who knew of Laem Charoen Seafood restaurant. The statistics used in the data analysis were frequency, mean, percentage, and standard deviation. and testing the hypothesis with inferential statistics such as the chi - square test.
The results of the research showed that 1) the perception of the brand image of Laem Charoen Seafood The first is the product or service aspect at a high level. 2) The perception of the Laem Charoen Seafood brand. The first is the perception of product quality at the highest level. 3) Those who have never used the service have a reason that they normally cook at home and will definitely use Laem Charoen Seafood in the future. While those who have used the service argue that the price is suitable for the quality and come to use the service to eat on general occasions. They received information about Laem Charoen Seafood through advertising media, who used Laem Charoen Seafood for a long time and often used the service with relatives the most, with each time the service cost was between 1,000 - 2,000 baht. 4) The perception of brand value was related to the use of Laem Charoen Seafood of the people in Chiang Mai Province. statistically significant at the 0.05 level, except for the source aspect and 5) brand awareness was related to the use of Laem Charoen Seafood service among the people in Chiang Mai Province with statistical significance at the 0.05 level, except for brand association.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธ์ที่ผู้เขียนบทความต้องยอมรับ
References
ชูชัย สมิทธิไกร. (2562). พฤติกรรมผู้บริโภค. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นภากุล กรรณาลงกรณ์. (2556). คุณค่าของแบรนด์และส่วนผสมทางการตลาดที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกซื้อสินค้า SLOAN ของผู้บริโภค: กรณีศึกษาลูกค้าของบริษัท สุขกมลรัชดา จำกัด. (วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ปัทมาพร จิระบุญมา และสิริภักตร์ ศิริโท. (2556). คุณค่าตราสินค้าที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อรถยนต์ “ฮอนด้า” ของผู้บริโภค ในเขตกรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
พรนิภา หาญมะโน. (2558). พฤติกรรมการซื้อสินค้าของกลุ่ม Generation B Generation X และ Generation Y ที่ร้านค้าปลีกสมัยใหม่ ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา. วารสารการบริหารธุรกิจ, 4(1), 54 - 75.
พิบูล ทีปะปาล. (2537). การบริหารการตลาด. กรุงเทพฯ: อมรการพิมพ์.
วิชวัฒน์ เวสพันธ์. (2552). อิทธิพลของภาพลักษณ์ของประเทศแหล่งกำเนิดนาฬิกาข้อมือ. (วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ศรุดา นิติวรการ. (2557). อาหารไทย: มรดกทางวัฒนธรรมของชาติ. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร, 171 - 179.
ศศินภา เลาหสินณรงค์. (2557). คุณค่าตราสินค้าที่ส่งผลต่อกระบวนการตัดสินใจซื้อ (ความตั้งใจ ความสนใจ ความต้องการและการตัดสินใจซื้อ) สินค้าแบรนด์เนมแท้. (วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
ศศิพิสิฐ นิวัธน์มรรคา. (2561). ความสัมพันธ์ของวิถีความเชื่อล้านนา และการท่องเที่ยวเชิงนิเวศประวัติศาสตร์ในเขตเมืองเก่าเชียงใหม่. (วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์. (2544). พฤติกรรมผู้บริโภค (ฉบับปรับปรุงแก้ไข) (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: เอ.อาร์.บิซิเนสเพรส.
สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดเชียงใหม่. (2561). รายงานประจำปีของสำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดเชียงใหม่ ประจำปี 2561. เชียงใหม่: สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดเชียงใหม่.
สุพิชญ์ฌา ลาภพานิช. (2558). ส่วนประสมการตลาด การบริหารลูกค้าสัมพันธ์ และความจงรักภักดีของลูกค้าสำหรับธุรกิจร้านอาหารแหลมเจริญซีฟู้ด ในเขต กรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
อรัญญา แสงทอง. (2558). การรับรู้สื่อโฆษณา คุณค่าตราสินค้า และการตัดสินใจซื้อคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊คของผู้บริโภคในจังหวัดสุราษฎร์ธานี. สุราษฎร์ธานี: สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศมหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.
อ้าว จาง. (2557). ผลกระทบของคุณค่าตราสินค้าที่มีต่อพฤติกรรมการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภคในจังหวัดขอนแก่น. (วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ภาษาอังกฤษ
Kotler, P., & Amstrong, G. (2014). Principle of Marketing (15th ed.). England: Pearson.
Laiho, M. & Inha, E. (2012). Brand Image and Brand Awareness Case Study: Finnair in Indian Market. (Bachelor’s thesis). Halmstad University.
Laroche, M., Papadopoulos, N., Heslop, L.A., & Mourali, M. (2005). The influence of country image structure on consumer evaluations of foreign products. International Marketing Review, 22(1), 96 - 115.
Lin, C.H. , & Kao, D.T. (2004). The impacts of country - of - origin on brand equity. Journal of American Academy of Business, 5(1), 37 - 40.
Nagashima, A. (2017). A comparison of Japanese and U.S. attitudes toward foreign Products. Journal of Marketing, 34(1), 68 - 74.
Papassapa, P., & Kenneth E. M. (2007). Relationship Quality as a Predictor of B2B Customer Loyalty, Journal of Business Research, 60(1), 1 - 8.
Yamane, T. (1970). Statistic : An Introductory Analysis. New York : Harper & Row.