พฤติกรรมการสื่อสารและการเรียนรู้พฤติกรรมทางเพศของเยาวชน ในจังหวัดเชียงใหม่
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงพฤติกรรมการสื่อสารประเด็นเกี่ยวกับเรื่องเพศ และการเรียนรู้พฤติกรรมทางเพศของเยาวชนในจังหวัดเชียงใหม่ โดยใช้การวิจัยเชิงคุณภาพเก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกจากเยาวชน อายุตั้งแต่ 13 - 22 ปี จำนวนทั้งหมด 20 คน ผ่านทางโทรศัพท์มือถือ ประกอบกับการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) จากบทสัมภาษณ์และการศึกษาเนื้อหาทางเพศที่ปรากฏในสื่อออนไลน์
ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างแสวงหาข้อมูลทางเพศจากสื่อออนไลน์ โดยใช้เครื่องมือการสื่อสาร คือ โทรศัพท์เคลื่อนที่แท็บเล็ต และคอมพิวเตอร์แสวงหาเนื้อหาความบันเทิง และแสวงหาข้อมูลเพื่อเรียนรู้พฤติกรรมทางเพศจากสื่อออนไลน์ในรูปแบบต่าง ๆ ดังนี้ 1) สื่อประเภทซีรีย์และภาพยนตร์ 2) สื่อประเภทนิตยสาร และหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ 3) สื่อประเภทเว็บไซต์บอร์ดอินเทอร์แอ็คทีฟ 4) สื่อประเภทแอปพลิเคชัน 5) สื่อประเภทเพลง ซึ่งช่องทางที่เยาวชนใช้มากที่สุดในการเรียนรู้พฤติกรรมทางเพศ คือ สมาร์ตโฟน โดยที่เนื้อหาของสื่อต่าง ๆ ที่เยาวชนได้รับจากการแสวงหาเพื่อตอบสนองตามความต้องการของตัวเยาวชน มักมีเนื้อหาที่เกี่ยวกับเรื่องเพศที่สอดแทรก ปะปนอยู่ในรูปแบบเนื้อหาต่าง ๆ มากมาย จึงก่อให้เกิดการเรียนรู้เกี่ยวกับเรื่องเพศของเยาวชน และส่งผลต่อความคิด ความรู้สึก และพฤติกรรมของตัวเยาวชน
อีกทั้งการเรียนรู้พฤติกรรมทางเพศของเยาวชนยังเกิดได้จากความสนใจ ใส่ใจ หรือความตั้งใจ การสังเกต จดจำ และการเลียนแบบ จากตัวแบบทั้งตัวแบบที่มีชีวิต ได้แก่ ครอบครัว เพื่อนด้วยการพูดคุย ปรึกษา แลกเปลี่ยนความคิด ประสบการณ์ต่าง ๆ เรื่องเพศ และตัวแบบไม่มีชีวิต ได้แก่ ตัวสื่อต่าง ๆ ที่เยาวชนเลือกเปิดรับ ค้นหาข้อมูลเรื่องเพศที่ตนสนใจ จึงส่งผลให้เยาวชนเกิดกระบวนการเรียนรู้พฤติกรรมทางเพศจากการสื่อสารระหว่างบุคคลโดยการพูดคุย ปรึกษา และรับฟังคำแนะนำในประเด็นเรื่องเพศจากคนใกล้ชิด และด้วยการสืบค้นข้อมูลจากสื่อต่างๆ เพื่อตอบสนองต่อความต้องการของตนเองแล้วนำมาปฏิบัติตามโดยการเลียนแบบถึงคำพูด ท่าทาง และพฤติกรรมทางเพศตามตัวต้นแบบที่เยาวชนได้เรียนรู้มา
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธ์ที่ผู้เขียนบทความต้องยอมรับ
เอกสารอ้างอิง
กระทรวง. (2562). รม สบส. แนะวัยรุ่น เรียนรู้ เข้าใจ และสร้างค่านิยมที่ถูกต้องด้านเพศด้วยกระบวนการสุขศึกษา.https://mail.google.com/mail/u/2/#inbox/FMfcgxwLtZsKPVsSfLfHRhBZKWBdhVzj. สืบค้นเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2563
กระทรวงวัฒนธรรม. (2562) . สำรวจพฤติกรรมวัยรุ่นไทย.www.thaihealth.or.th. สืบค้นเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2563
กาญจนา แก้วเทพ. (2553). สื่อสารมวลชน. : ทฤษฎีและแนวทางการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553
นวลพรรณ อิศโร. (2559). ปัจจัยทำนายพฤติกรรมทางเพศที่พึงประสงค์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น ในจังหวัดจันทบุรี. (วิทยานิพนธ์หลักสูตรพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพยาบาลเวชปฏิบัติชุมชน คณะพยาบาลศาสตร์มหาวิทยาลัยบูรพา).
นางวิพรรษา คำรินทร์. (2558). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการมีเพศสัมพันธ์ของนักเรียน ระดับชั้นมัธยมศึกษา โรงเรียนศึกษาสงเคราะห์. (การค้นคว้าอิสระสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการการสร้างเสริมสุขภาพ คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์).
นิลิณี หนูพินิจ. (2551). ภาพยนตร์ไทยกับการสร้างอัตลักษณ์ชุมชนภาคใต้
เนตรนภา พรหมมา. (2556). ปัจจัยคาดทำนายความตั้งใจมีเพศสัมพันธ์ก่อนสมรสของนักศึกษาชายชั้นปีที่ 1 ในมหาวิทยาลัย. (คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา).
ภัทรธิรา ผลงาม. (2544). ความพึงพอใจและความต้องการของนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาต่อกระบวนการการจัดการเรียนการสอนระดับบัณฑิตศึกษาสถาบันราชภัฏเลย. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
เมธิกา ศรีสด และพิมลพรรณ อิศรภักดี. (2559). การยอมรับพฤติกรรมการมีเพศสัมพันธ์ก่อนแต่งงานของคนไทย. (สถาบันวิจัยประชากรและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล).
วรรณศิริ ประจันโน. (2560). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤตกิรรมทางเพศของนักเรียนประถมศึกษาตอนปลาย ตามแนวคิดการให้ข้อมูลข่าวสาร แรงจงูใจและทักษะพฤติกรรม. (พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการพยาบาลเวชปฏิบัติชุมชน คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา).
วรรณี โสมประยูร. (2541). วิธีสอนแบบวรรณี: รูปแบบการสอนคณิตศาสตร์ระดับประถมศึกษา (นวัตกรรมทางการศึกษา) เพื่อพัฒนา
วรา เหลืองชัยกุล. (2556). กระบวนการเรียนรู้ทางสังคมที่นำไปสู่การมีเพศสัมพันธ์ก่อนสมรส : กรณีศึกษานักศึกษาระดับปริญญาตรี. (มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ หลักสูตรปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยาพัฒนาการ).
วิชชา สันทนาประสิทธิ์. (2555). บทบาทของภาพยนตร์กับพฤติกรรมทางเพศของวัยรุ่นไทย: กรณีศึกษา นักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา. (มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา).
