The Study of Indonesian Woman’s Image through “Ketut Rapti, A Short Stories Compilation” by Ni Komang Ariani
Main Article Content
Abstract
The study of the image of Indonesian women through the short story series Ketut Rapti Kumpulan Cerita Perempuan by Ni Komang Ariani aims to analyze the image of Indonesian women from that short story series. It was found that there are three types of female image: 1. The image of a woman according to social expectations through a character that accepts male power due to the social structure in which places importance on the man. Women have a duty to serve in all dimensions. Therefore, it is considered a good woman according to the expected social framework. 2. The image of a woman who surrenders to the social structure. The author has criticized marriage only for fulfilling social norms, making women unhappy. 3. The image of a woman who rejects the social structure through a female character and points out that education will be an important solution. In addition, the author has created an image of a woman who is happy, and that happiness comes from releasing the bonds known as "traditions" of living independently of men. Giving women the freedom to manage their lives and build a stable business and bring wealth like men.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยแม่โจ้ ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่จะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษรReferences
ไชยรัตน์ เจริญสินโอฬาร. (2545). วาทกรรมการพัฒนา : อำนาจ ความรู้ ความจริง เอกลักษณ์ และความเป็นอื่น. กรุงเทพฯ: ศูนย์วิจัยและผลิตตำรา มหาวิทยาลัยเกริก.
ไชยรัตน์ เจริญสินโอฬาร. (2551). ภาษากับการเมือง/ ความเป็นการเมือง. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
นงค์ลักษณ์ เหล่าวอ บัทเลอร์. (2560). ภาพสะท้อนสังคมในวรรณกรรมร่วมสมัยของอินโดนีเซีย.วารสารรูสมิแล, 38(2), 79-86.
บัญชา สำเร็จกิจ. (2556). มองวรรณกรรมอาเซียนผ่านวรรณกรรมอินโดนีเซีย เรื่อง แผ่นดินของ ชีวิต. วารสารรูสมิแล, 34(2), 8-26.
ปรานี วงษ์เทศ. (2549). เพศภาวะในสุวรรณภูมิ. กรุงเทพฯ: มติชน.
ปรานี วงษ์เทศ. (2544). เพศและวัฒนธรรม Gender and Culture. กรุงเทพฯ: เรือนแก้วการพิมพ์.
มิแช็ล ฟูโกต์. (2547). ร่างกายใต้บงการ. กรุงเทพฯ: คบไฟ.
หลุยส์ อัลธูแซร์, แปลโดย กาญจนา แก้วเทพ. (2557). อุดมการณ์และกลไกของรัฐทางอุดมการณ์. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สยามปริทัศน์.
อัจจิมา แสงรัตน์. (2555). อารมณ์ต้องห้าม: เพศและความรักในวรรณกรรมรัญจวนของนักเขียน สตรีอินโดนีเซียร่วมสมัย. วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์.
อรอนงค์ ทิพย์พิมล. (2560). กฎหมายชารีอะห์กับผู้หญิงอาเจะห์: ชายขอบของชายขอบ. วารสารประวัติศาสตร์ธรรมศาสตร์, 4(1), 116-158.
เฮสตี อารยานี. (2558). ภาพแทนของการกดขี่สตรีชาวอินโดนีเซียในยุคหลังอาณานิคม ในนวนิยายเรื่องไจปงแดนเซอร์ ของ แพทริค สวีทติง. การศึกษาค้นคว้าอิสระ ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต ภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัย เชียงใหม่.
Althusser, Louis. 1984. Essay on Ideology. London: Thetfort Press.
Scott, James C.1985. Weapons of the Weak: Every Forms of Peasant Resistance. New Haven: Yale University Press.