The Development and Evaluation of a Stress-Management Innovation to Enhance Human Capital among Nursing Students at Private Universities in Bangkok
Keywords:
Human Capital Innovation, Nursing Students, Private University, Stress ManagementAbstract
This study aimed to implement and evaluate a stress management innovation designed to enhance human capital among nursing students at a private university in Bangkok. A quasi-experimental one-group pretest–posttest design was employed. The sample consisted of 30 second-year nursing students from North Bangkok University selected through purposive sampling according to predetermined inclusion criteria. The research instruments included a two-day stress management innovation program comprising four activities: self-awareness and stress recognition, emotional management, resilience enhancement, and meaning and goal setting in life. The Stress Test (SPST-20) and a satisfaction questionnaire were used for data collection. Data were analyzed using frequency, percentage, mean, standard deviation, and dependent t-test.
The findings revealed that after participating in the program, the students demonstrated greater self-awareness, improved understanding of stressors, better emotional regulation, reduced negative responses, and enhanced emotional management skills. They also exhibited increased resilience, more positive attitudes, stronger intrinsic motivation, clearer life and career goals, and a greater tendency to perceive stress as a challenge. The mean stress score significantly () decreased from 45.30 (SD = 6.85) before the intervention to 36.10 (SD = 6.20) after the intervention (t = 6.217, p < .001). Overall satisfaction was at the highest level (
= 4.65, SD = 0.42), with the learning environment and instructional process receiving the highest rating (
= 4.73). In conclusion, the stress management innovation was effective in reducing stress and enhancing human capital among nursing students.
References
กชกร ธรรมนำศีล, สุปราณี น้อยตั้ง, และกาญจนา ปัญญาเพ็ชร์. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความเครียดของนักศึกษาพยาบาลสถาบันเอกชนแห่งหนึ่งกรุงเทพมหานคร. วารสารสุขภาพกับการจัดการสุขภาพ, 7(1), 60–75.
กรวิกา บวชชุม. (2565). ปัจจัยทำนายภาวะสุขภาพจิตของนักศึกษาพยาบาลมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. วารสารวิจัยทางการพยาบาล, 23(1), 98–104.
กรวิกา บวชชุม, อรวรรณ หนูแก้ว และจุฑามาศ สุวรรณวัฒน์. (2565). ปัจจัยทำนายภาวะสุขภาพจิตของนักศึกษาพยาบาลมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. วารสารพยาบาลสงขลานครินทร์, 42(2), 98–109.
กัญญาวีณ์ โมกขาว, วรพนิต ศุกระแพทย์ และวลัยนารี พรมลา. (2564). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความเครียดของนักศึกษาพยาบาล. วารสารพยาบาลศาสตร์และสุขภาพ, 44(2), 60–71.
นงลักษณ์ วิชัยรัมย์ และวิมลพรรณ สิริกาญจนาทัศน์. (2560). ภาวะความเครียดของนักศึกษาคณะพยาบาลศาสตร์มหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา. วารสารวิชาการเฉลิมกาญจนา, 4(2), 107–116.
ประวีดา คำแดง และกาญจนา ใจจ้อย. (2562). ความคาดหวังและความเป็นจริงต่อผลการเรียนรู้รายวิชา พบ. 282 ปฏิบัติการพยาบาลพื้นฐานของนักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 2 คณะพยาบาลศาสตร์แมคคอร์มิค มหาวิทยาลัยพายัพ. วารสารสมาคมพยาบาลแห่งประเทศไทยฯ สาขาภาคเหนือ, 35(1), 36–48.
พรเพ็ญ แดงรักษา. (2569). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างทักษะการจัดการความเครียดและความเครียดในการเรียนของนักศึกษาพยาบาล. วารสารครุศาสตร์ปัญญา, 5(1), 19-29.
วิสุทธิ์ โนจิตต์ และคณะ. (2563). ปัจจัยทำนายความเครียดและการจัดการความเครียดของนักศึกษาพยาบาลหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี, 10(1), 118–128.
อัจฉรา ยศปัญญา, กนกวรรณ เหมือนพันธ์ และสุวิมล แสนเวียงจันทร์. (2564). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความเครียดของนักศึกษาพยาบาลศาสตร์มหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่ง. ใน รายงานสืบเนื่องการประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 13 (น. 1123–1131).
Becker, G. S. (1993). Human capital: A theoretical and empirical analysis, with special reference to education (3rd ed.). Chicago, IL: University of Chicago Press.
Luthans, F., Youssef, C. M., & Avolio, B. J. (2007). Psychological capital: Developing the human competitive edge. New York, NY: Oxford University Press.
Nadler, L., & Nadler, Z. (1980). Corporate human resource development. New York, NY: Van Nostrand Reinhold.
Rothwell, R., & Gardiner, P. (1985). Innovation and re-innovation: A role for the user. Technovation, 3(3), 167–186.
Selye, H. (1956). The stress of life. New York, NY: McGraw-Hill.
Swanson, R. A., & Holton, E. F. (2001). Foundations of human resource development. San Francisco, CA: Berrett-Koehler.
Terp, U., Hølge-Hazelton, B., & Petersen, K. S. (2019). A cognitive behavioral stress management intervention for nursing students: Effects on stress management competencies, self-efficacy and self-esteem. Nurse Education Today, 76, 100–107.
Terp, U., Petersen, K. S., & Hølge-Hazelton, B. (2022). Short cognitive behavioral stress management intervention for nursing students: Implementation and practice implications. Nurse Education in Practice, 62, 103349.
Torné-Ruiz, A., Andrés, A., et al. (2023). Mindfulness training to reduce stress and anxiety in nursing students during clinical simulation: A quasi-experimental study. Nurse Education Today, 122, 105708.
Van der Riet, P., Levett-Jones, T., & Aquino-Russell, C. (2015). The effectiveness of mindfulness meditation for nursing students: A stress management program evaluation. Nurse Education Today, 35(1), 44–49.
Wexley, K. N., & Latham, G. P. (1981). Developing and training human resources in organizations. Glenview, IL: Scott, Foresman.
Wright, P. M., & McMahan, G. C. (1992). Theoretical perspectives for strategic human resource management. Journal of Management, 18(2), 295–320.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
Categories
License
Copyright (c) 2026 Journal of Applied Psychology and Buddhism for Society
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
